Custom Yamaha GTS1000: Italian Resilience

Η ικανότητα να ξεπερνάς κάθε δυσκολία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/4/2020

Ακόμη και στις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας μας, υπάρχουν στιγμές και γεγονότα από ανθρώπους που μας γεμίζουν με φως και αισιοδοξία για το μέλλον. Στο κόσμο της μοτοσυκλέτας η Italian Resilience του Lorenzo Frugraroli και η ιστορία πίσω απ’ τη δημιουργία της αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα. Η Italian Resilience είναι γέννημα θρέμμα του κορωνοϊού, αφού ολοκληρώθηκε τώρα με την απαγόρευση της κυκλοφορίας, ενώ το όνομά της προέρχεται από έναν όρο της ψυχιατρικής, ο οποίος περιγράφει την ικανότητα του ανθρώπου να ξεπερνά τις δυσκολίες σε περιόδους μεγάλων κρίσεων και να βγαίνει πιο δυνατός μέσα απ’ αυτές.

Συγκεκριμένα, ήταν ο Γάλλος ψυχίατρος Boris Cyrulnik που κατοχύρωσε όρο resilience στην ψυχιατρική, ενώ είχε αναφέρει και το εξής: “Η λύση σε μια καταστροφή δεν έγκειται στην επαναφορά των πραγμάτων όπως ήταν πριν, αλλά στη δημιουργία μιας νέας τάξης που δεν υπήρχε στο παρελθόν.” Τα λόγια του Cyrulnik, εκτός απ’ το να μας προβληματίζουν, ταιριάζουν γάντι και στην περίπτωση της εταιρείας του Lorenzo Furgaroli, την FMW Motorcycles, που το αντικείμενό της δεν είναι άλλο απ’ τη δημιουργία μοναδικών custom μοτοσυκλετών.

Στόχος του Furgaroli είναι να πάρει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα AMD, αυτό που είχε κερδίσει το 2016 ο δημιουργός του "BMW των Αιθέρων" και για να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ως “καμβά” κάτι που ήταν απ’ τη φύση του ξεχωριστό. Επέλεξε την Yamaha GTS1000 που στην εποχή της ήταν μια εμπορική αποτυχία, όμως τώρα βιώνει μια δεύτερη “εφηβεία” καθώς προτιμάται από πολλούς custom builders για διάφορα project τους.

Το αποτέλεσμα είναι πάντοτε εντυπωσιακό, αφού μόλις αφαιρέσεις τα φαίρινγκ του GTS αποκαλύπτεται ένα μοναδικής φιλοσοφίας πλαίσιο τύπου “Ω” και αναδεικνύεται το σύστημα των αναρτήσεων που αποτελείται από δύο ψαλίδια, ένα μονόμπρατσο μπροστά για το hub steering και ένα συμβατικό πίσω στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Από αυτά, το πίσω έδωσε τη θέση του σε ένα μονόμπρατσο από κάποιο Honda VFR, συνοδευόμενο από την ανάρτηση, την ζάντα και το σύστημα πέδησης ώστε να μην χρειάζονται επιπλέον αλλαγές. Στο εμπρός αντικαταστάθηκε το αμορτισέρ, με ένα ρυθμιζόμενο από Yamaha YZF-R6, ενώ η ζάντα παρότι έχει ίδια εμφάνιση με την πίσω δεν προέχεται από το VFR αλλά από το NSR180SP της Honda, που κυκλοφορούσε στις αγορές της Ασίας.

Ακόμη, οι τροποποιήσεις του Furgaroli δεν περιορίζονται μόνο στην εμφάνιση αλλά επεκτείνονται και στον κινητήρα, όπου ο ηλεκτρονικός ψεκασμός έδωσε τη θέση του σε μια τετράδα καρμπυρατέρ! Ο στόχος ήταν αφενός μεν να εντυπωσιάσει, καθώς το ψεύτικο ρεζερβουάρ (το πραγματικό χειροποίητο ρεζερβουάρ βρίσκεται πίσω απ’ τον αναβάτη, μέσα στο υποπλαίσιο) σου επιτρέπει να χαζέψεις μέσα απ’ το plexiglass τον τρόπο λειτουργίας των καρμπυρατέρ.

Αφετέρου η μετάβαση σε μηχανικό ψεκασμό απλοποιεί τα πράγματα, καθώς η δημιουργία μιας νέας καλωδίωσης, που τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητη κατά τη κατασκευή τόσο εκτενών τροποποιημένων custom, είναι πιο απλή και απαιτεί λιγότερο χρόνο. Παράλληλα, με την κατάργηση της ECU εξοικονομείται βάρος και χώρος. Στο σύστημα εξαγωγής έχουμε τα τελικά της Akrapovic να προσθέτουν πόντους στη συνολική εμφάνιση, αφήνοντας σε κοινή θέα την πίσω ζάντα.

Η επιλογή του να μεταφερθεί το ρεζερβουάρ στο πίσω μέρος του νέου υποπλαισίου είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όμως δημιουργεί ερωτηματικά στο κατά πόσο θα επηρεάζει τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, λόγω της μεταφοράς τους κέντρου βάρους ψηλά και πίσω. Ωστόσο, δεν παύει να είναι μια εντυπωσιακή custom που η επιλογή των χρωμάτων έπαιξε σημαντικό ρόλο, καθώς το βλέμμα καρφώνεται στα κατακόκκινα πλαίσιο και ψαλίδια που πλαισιώνονται διακριτικά απ’ τα υπόλοιπα μαύρα μέρη, αναγκάζοντάς σε να τη παρατηρείς απ’ τα μέσα προς τα έξω και όχι το αντίστροφο όπως συνηθίζεται.

Η FMW Motorcycles σκοπεύει να πάρει μέρος στο AMD – αν πραγματοποιηθεί τελικά – με την Italian Resilience και η αλήθεια είναι πως έχει τα φόντα να φτάσει πολύ ψηλά, κρίνοντας απ’ όλα όσα αντιπροσωπεύει το όνομά της… Το μόνο αδιαμφησβήτητο είναι πώς οι Ιταλοί έχουν την ικανότητα να αντλούν έμπνευση απ’ όλες τις συνθήκες και να δημιουργούν μοναδικές κατασκευές.

Ετικέτες

Νέα μείωση 10 σεντς στο ντίζελ ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός – Οι ανατιμήσεις την έχουν ήδη καταπιεί

Είκοσι μέρες μετά την εξαγγελία για προσωρινές μειώσεις τιμών σε βενζίνη και ντίζελ με πρωτοβουλία της κυβέρνησης, έρχεται επέκταση του μέτρου για το πετρέλαιο κίνησης
fuel
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/7/2026

Στις 7 Ιουλίου 2026 ο πρωθυπουργός είχε ανακοινώσει μειώσεις 10 σεντς στις λιανικές τιμές της βενζίνης και 5 στο ντίζελ κίνησης για όλη τη διάρκεια του Καλοκαιριού, με τα χρήματα να προκύπτουν χάρη στη χρηματοδοτική συμβολή των διυλιστηρίων.

Στο μεταξύ όμως ο πόλεμος στον Περσικό Κόλπο έχει αναζωπυρωθεί τις τελευταίες εβδομάδες και η τιμή του πετρελαίου έχει ξαναπάρει τον ανήφορο κι έτσι, μετά το “ευχάριστο” διάλειμμα που έριξε τις τιμές στα ελληνικά πρατήρια στα επίπεδα των 1,80+ ευρώ, η βενζίνη έχει ξανανέβει στα 2 ευρώ παρά τα μέτρα που είχε εξαγγείλει ο πρωθυπουργός.

Έτσι την Κυριακή 26 Ιουλίου στην τακτική του ενημέρωση ο επικεφαλής της κυβέρνησης ανακοίνωσε περαιτέρω μείωση 10 σεντς, αυτή τη φορά αποκλειστικά στο ντίζελ και όχι και στη βενζίνη, εμφανώς στοχεύοντας κυρίως στον επαγγελματικό κλάδο, με το συνολικό όφελος να διαμορφώνεται στα 15 σεντς ανά λίτρο ντίζελ.

Το πρόβλημα είναι πως αυτό το όφελος έχει ήδη εξανεμιστεί, καθώς η μέση πανελλαδική τιμή του ντίζελ κίνησης είχε φορτωθεί με επιπλέον 17,5 σεντς από τις 10 ως τις 23 Ιουλίου χάρη στη νέα αναζωπύρωση στο μέτωπο Ιράν-ΗΠΑ. Το ίδιο συνέβη και με τη βενζίνη, καθώς η αύξηση της χονδρικής τιμής σε αυτό το διάστημα όχι απλώς εξαφάνισε τα 10 σεντς, αλλά εν τέλει η τιμή στην αντλία αυξήθηκε προς 2,4 σεντς ανά λίτρο κατά μέσο όρο.

Η πραγματικότητα δυστυχώς είναι πως οι προσωρινές αυτές μειώσεις στα καύσιμα κίνησης μοιάζουν τόσο αποτελεσματικές ως θεραπεία στην ακρίβεια όσο ένα τσιρότο σε σπασμένο κόκκαλο, ωστόσο υπάρχει πάντα ο αντίλογος πως χωρίς αυτές τα 2 ευρώ ανά λίτρο της βενζίνης θα ήταν 2,10.

Από την άλλη έχουμε θίξει τόσες και τόσες φορές το πραγματικό πρόβλημα που είναι ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης και γενικά η υπερφορολόγηση των καυσίμων η οποία, όχι μόνο αναλογεί σε πάνω από το 60% της τιμής στην αντλία, αλλά επιπλέον λειτουργεί και ως αντικίνητρο στη μείωση τιμών για να μην χάσει το κράτος τα αντίστοιχα αυξημένα έσοδα.

Σε έναν ιδανικό κόσμο η πολιτική εξουσία θα έπρεπε να βοηθήσει τους πολίτες της λαμβάνοντας μέτρα με ουσιαστικό αποτέλεσμα, όπως έκαναν τόσες και τόσες κυβερνήσεις άλλων χωρών στην Ευρώπη που έβαλαν χέρι σε φόρους και ΦΠΑ για να διατηρήσουν τις τιμές σε βιώσιμα επίπεδα και μάλιστα όχι μόνο για την περίοδο των καλοκαιρινών διακοπών, αλλά όσο διαρκεί ο πόλεμος και οι ανατιμήσεις που αναπόφευκτα δημιουργεί. Αυτά βέβαια αν στο τέλος της ημέρας θες να κάνεις πραγματικό έργο, ειδάλλως αρκούν οι εξαγγελίες που γράφουν όμορφα στο γυαλί και τίποτα περισσότερο.