Custom Yamaha GTS1000: Italian Resilience

Η ικανότητα να ξεπερνάς κάθε δυσκολία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/4/2020

Ακόμη και στις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας μας, υπάρχουν στιγμές και γεγονότα από ανθρώπους που μας γεμίζουν με φως και αισιοδοξία για το μέλλον. Στο κόσμο της μοτοσυκλέτας η Italian Resilience του Lorenzo Frugraroli και η ιστορία πίσω απ’ τη δημιουργία της αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα. Η Italian Resilience είναι γέννημα θρέμμα του κορωνοϊού, αφού ολοκληρώθηκε τώρα με την απαγόρευση της κυκλοφορίας, ενώ το όνομά της προέρχεται από έναν όρο της ψυχιατρικής, ο οποίος περιγράφει την ικανότητα του ανθρώπου να ξεπερνά τις δυσκολίες σε περιόδους μεγάλων κρίσεων και να βγαίνει πιο δυνατός μέσα απ’ αυτές.

Συγκεκριμένα, ήταν ο Γάλλος ψυχίατρος Boris Cyrulnik που κατοχύρωσε όρο resilience στην ψυχιατρική, ενώ είχε αναφέρει και το εξής: “Η λύση σε μια καταστροφή δεν έγκειται στην επαναφορά των πραγμάτων όπως ήταν πριν, αλλά στη δημιουργία μιας νέας τάξης που δεν υπήρχε στο παρελθόν.” Τα λόγια του Cyrulnik, εκτός απ’ το να μας προβληματίζουν, ταιριάζουν γάντι και στην περίπτωση της εταιρείας του Lorenzo Furgaroli, την FMW Motorcycles, που το αντικείμενό της δεν είναι άλλο απ’ τη δημιουργία μοναδικών custom μοτοσυκλετών.

Στόχος του Furgaroli είναι να πάρει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα AMD, αυτό που είχε κερδίσει το 2016 ο δημιουργός του "BMW των Αιθέρων" και για να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ως “καμβά” κάτι που ήταν απ’ τη φύση του ξεχωριστό. Επέλεξε την Yamaha GTS1000 που στην εποχή της ήταν μια εμπορική αποτυχία, όμως τώρα βιώνει μια δεύτερη “εφηβεία” καθώς προτιμάται από πολλούς custom builders για διάφορα project τους.

Το αποτέλεσμα είναι πάντοτε εντυπωσιακό, αφού μόλις αφαιρέσεις τα φαίρινγκ του GTS αποκαλύπτεται ένα μοναδικής φιλοσοφίας πλαίσιο τύπου “Ω” και αναδεικνύεται το σύστημα των αναρτήσεων που αποτελείται από δύο ψαλίδια, ένα μονόμπρατσο μπροστά για το hub steering και ένα συμβατικό πίσω στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Από αυτά, το πίσω έδωσε τη θέση του σε ένα μονόμπρατσο από κάποιο Honda VFR, συνοδευόμενο από την ανάρτηση, την ζάντα και το σύστημα πέδησης ώστε να μην χρειάζονται επιπλέον αλλαγές. Στο εμπρός αντικαταστάθηκε το αμορτισέρ, με ένα ρυθμιζόμενο από Yamaha YZF-R6, ενώ η ζάντα παρότι έχει ίδια εμφάνιση με την πίσω δεν προέχεται από το VFR αλλά από το NSR180SP της Honda, που κυκλοφορούσε στις αγορές της Ασίας.

Ακόμη, οι τροποποιήσεις του Furgaroli δεν περιορίζονται μόνο στην εμφάνιση αλλά επεκτείνονται και στον κινητήρα, όπου ο ηλεκτρονικός ψεκασμός έδωσε τη θέση του σε μια τετράδα καρμπυρατέρ! Ο στόχος ήταν αφενός μεν να εντυπωσιάσει, καθώς το ψεύτικο ρεζερβουάρ (το πραγματικό χειροποίητο ρεζερβουάρ βρίσκεται πίσω απ’ τον αναβάτη, μέσα στο υποπλαίσιο) σου επιτρέπει να χαζέψεις μέσα απ’ το plexiglass τον τρόπο λειτουργίας των καρμπυρατέρ.

Αφετέρου η μετάβαση σε μηχανικό ψεκασμό απλοποιεί τα πράγματα, καθώς η δημιουργία μιας νέας καλωδίωσης, που τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητη κατά τη κατασκευή τόσο εκτενών τροποποιημένων custom, είναι πιο απλή και απαιτεί λιγότερο χρόνο. Παράλληλα, με την κατάργηση της ECU εξοικονομείται βάρος και χώρος. Στο σύστημα εξαγωγής έχουμε τα τελικά της Akrapovic να προσθέτουν πόντους στη συνολική εμφάνιση, αφήνοντας σε κοινή θέα την πίσω ζάντα.

Η επιλογή του να μεταφερθεί το ρεζερβουάρ στο πίσω μέρος του νέου υποπλαισίου είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όμως δημιουργεί ερωτηματικά στο κατά πόσο θα επηρεάζει τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, λόγω της μεταφοράς τους κέντρου βάρους ψηλά και πίσω. Ωστόσο, δεν παύει να είναι μια εντυπωσιακή custom που η επιλογή των χρωμάτων έπαιξε σημαντικό ρόλο, καθώς το βλέμμα καρφώνεται στα κατακόκκινα πλαίσιο και ψαλίδια που πλαισιώνονται διακριτικά απ’ τα υπόλοιπα μαύρα μέρη, αναγκάζοντάς σε να τη παρατηρείς απ’ τα μέσα προς τα έξω και όχι το αντίστροφο όπως συνηθίζεται.

Η FMW Motorcycles σκοπεύει να πάρει μέρος στο AMD – αν πραγματοποιηθεί τελικά – με την Italian Resilience και η αλήθεια είναι πως έχει τα φόντα να φτάσει πολύ ψηλά, κρίνοντας απ’ όλα όσα αντιπροσωπεύει το όνομά της… Το μόνο αδιαμφησβήτητο είναι πώς οι Ιταλοί έχουν την ικανότητα να αντλούν έμπνευση απ’ όλες τις συνθήκες και να δημιουργούν μοναδικές κατασκευές.

Ετικέτες

Andrea Iannone-WSBK: Η Dorna αφαίρεσε το όνομά της ομάδας του από τις συμμετοχές του 2026

Η CAINAM Racing υπήρχε μόνο στα χαρτιά! - Ο Ιταλός δεν είχε κάνει τίποτα για τη σύστασή της...
Andrea Iannone WorldSBK 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

2/2/2026

Όλα δείχνουν ότι τελικά ο Andrea Iannone δεν θα λάβει μέρος στην ερχόμενη σεζόν του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbike με την Dorna να μην λαμβάνει επίσημη επιβεβαίωση για τη δημιουργία και τη δομή της ομάδας "Cainam Racing" και έτσι να προχωρά στην αφαίρεσή της από τη λίστα των συμμετοχών.

Η Dorna δεν πήρε τελικά επίσημη επιβεβαίωση για την ομάδα που δημιούργησε ο ίδιος ο Iannone για τη σεζόν του 2026, με την CAINAM Racing -το CAINAM είναι ανάποδα το παρατσούκλι "Maniac" του Ιταλού στα Αγγλικά- να μένει στα χαρτιά και μάλιστα μόνο ως όνομα, αφού δεν είχε γίνει καμία άλλη ενέργεια για τη σύστασή της, όπως το να βρεθούν μηχανικοί, τεχνικός διευθυντής αλλά και αγωνιστικές μοτοσυκλέτες για την ερχόμενη σεζόν.

Από την πλευρά του Iannone τηρείται σιγήν ιχθύος σχετικά με το θέμα. O 36χρονος δεν έχει αναφέρει τίποτα σχετικό για την φετινή αγωνιστική του παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εδώ και αρκετές εβδομάδες, στην επίσημη ιστοσελίδα του δεν υπάρχει καμία σχετική ενημέρωση, ενώ τα ιταλικά μέσα ασχολούνται περισσότερο με τον χωρισμό του με την τραγουδίστρια Elodie και καθόλου με τη διεθνή καριέρα του στους δύο τροχούς.

Andrea Iannone WorldSBK 2026

Έπειτα από δύο χρόνια με την ομάδα της GoEleven, στη σέλα μιας Ducati Panigale V4 R, ο Ιταλός είχε μεγάλα σχέδια για το 2026, σχέδια που τελικά δεν... συμμερίστηκε κανείς άλλος. Ο 36χρονος που τερμάτισε στην 9η θέση στο WSBK το 2025 -8ος το 2024 με μία νίκη- και φαίνεται ότι τα έπαιξε όλα για όλα για μία θέση σε εργοστασιακή ομάδα -συγκεκριμένα της Ducati-, όμως κανένας κατασκευαστής δεν τον ήθελε τελικά ως εργοστασιακό αναβάτη. 

Ο Iannone αγνόησε και την GoEleven -όπως και τις υπόλοιπες μη εργοστασιακές ομάδες- που τον στήριξε τα τελευταία δύο χρόνια, έπειτα δηλαδή από την επιστροφή του στην ενεργό δράση, μετά από τέσσερα χρόνια αποκλεισμού λόγω χρήσης απαγορευμένων ουσιών. Μάλιστα για τη μη ανανέωσή του με την GoEleven ακούγεται ότι φέρει πολύ μεγάλο μερίδιο ευθύνης και ο ίδιος ο Ιταλός, ο οποίος γινόταν όλο και πιο φορτικός και απαιτητικός με την ομάδα, με αποτέλεσμα να φτάσουν οι μηχανικοί στα άκρα αλλά και ο ίδιος ο ιδιοκτήτης της ομάδας, Gianni Ramello.

Έτσι η καριέρα του Iannone, τουλάχιστον σε κορυφαίο, διεθνές επίπεδο, φαίνεται ότι λαμβάνει ένα άδοξο τέλος σε αυτό το σημείο.