CUSTOMBIKE Show 2018: Οι καλύτερες BMW σε 1.000 μοτοσυκλέτες

Επίδειξη ισχύος απ' τη BMW
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

27/11/2018

Το CUSTOMBIKE Show αποτελεί την μεγαλύτερη έκθεση custom μοτοσυκλετών παγκοσμίως, που πραγματοποιείται στο Bad Salzuflen της Γερμανίας και θα ανοίξει τις πόρτες της στις 30 Νοεμβρίου μέχρι τις 2 Δεκέμβρη, φιλοξενώντας πάνω από 1.000 μοτοσυκλέτες στον τεράστιο χώρο των 28.000 τετραγωνικών μέτρων. Τα εκθέματα, ορισμένα από τα οποία θα μπορούσαν να φιλοξενηθούν σε έκθεση έργων τέχνης, προέρχονται από 300 διαφορετικές εταιρείες και η BMW αποφάσισε με τη σειρά της να εκπροσωπηθεί με 15 custom μοτοσυκλέτες στο τεράστιο περίπτερο των 180 τετραγωνικών μέτρων. Μια κίνηση που αποσκοπεί στην ανάδειξη των δυνατοτήτων που έχουν οι μοτοσυκλέτες της –κυρίως αυτές της neoretro σειράς- στο να μετατραπούν σε κάτι ξεχωριστό και ιδιαίτερο. Ενδεικτικά να αναφέρουμε κάποιες απ’ αυτές…

Η Giggerl είναι από τις πρώτες που ξεχωρήσαμε. Ήρθε στην πραγματικότητα χάρη στις ικανότητες του Bernhard Naumann ή αλλιώς Blenchman όπως είναι το παρατσούκλι του, έφτιαξε την τσαλακωμένη της εικόνα σμιλεύοντας, κυριολεκτικά, ένα φαιρινγκ από μέταλλο. Η Giggerl βάσει των λεγόμενων της BMW –όταν πρωτοπαρουσιάστηκε- αποτελούσε παράδειγμα προς αποφυγήν καθώς είναι διαμετρικά αντίθετη με την εικόνα της neoretro σειράς. Κι όμως πλέον την έχει μαζί της και την εκπροσωπεί, αντιμετωπίζοντάς την ως ένα έργο τέχνης. Εμείς πάντως, μιας και την είδαμε από κοντα στην φετινή Intermot, λέμε πως η BMW ξέρει καλά τι κάνει καθώς η μοτοσυκλέτα αυτή τραβά από μακριά το μάτι. Ο σχεδιασμός της είναι ακραία φουτουριστικός, προσπερνώντας άλλες μοτοσυκλέτες όπως η Voltus της Honda, αν κι εκείνη είναι πιο γενναίο παράδειγμα από την στιγμή που μπήκε σε κανονική παραγωγή. Ο όγκος που έχει απ’ τα μεταλλικά φαίρινγκ σε συνδυασμό με τις κοφτερές γωνίες της προσδίδουν μια μυώδη και απόκοσμη αίσθηση στην εικόνα της, κι αν αυτό περνά στις φωτογραφίες, να ξέρετε πως το εισπράττει κανείς περισσότερο, όταν την αντικρύζει από κοντά.

Θυμηθείτε εδώ, τις καλύτερες custom του κόσμου όπως παρουσιάστην στην Intermot 2018, και μαζί την Giggerl 

Απ’ την άλλη πλευρά έχουμε την SMW 61-B κατασκευασμένη απ’ τη Sosa Works, μια μοτοσυκλέτα που βρίσκεται εντός του πνεύματος που προσφέρει η neoretro σειρά.

Εφοδιασμένη με το μεταλλικό φαίρινγκ και την απουσία των προβολέων, ο σχεδιασμός της παραπέμπει ξεκάθαρα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της δεκαετίας του 50’ με το μεταλλικό κοκωβιό να ολοκληρώνει όμορφα την εικόνα.

Τέλος, μέσα στην 15αδα των μοτοσυκλετών που θα παρουσιαστούν στην έκθεση βρίσκεται και η Maximator που ως βάση της χρησιμοποίησε μια BMW R 1200 C. Η μοτοσυκλέτα έχει μεγάλη σημασία για την BMW, καθώς κατασκευάστηκε απ’ τον Ulf Musekamp που είναι μηχανολόγος εξέλιξης της εταιρείας και είχε συμμετάσχει στο πρόγραμμα της δημιουργίας της RnineT σειράς, ενώ παράλληλα έχει έρθει πέμπτη ανάμεσα σε 100 μοτοσυκλέτες στο διαγωνισμό Rider’s Choices του Custombike Magazine.

Ετικέτες

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.