Δεκαπενταύγουστος με κινητοποιήσεις για τους Κύπριους μοτοσυκλετιστές!

Ξαφνικά ισχύουν περιορισμοί μετακίνησης…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/8/2020

Με μία πρωτοφανή απόφαση έχουν έρθει αντιμέτωποι οι Κύπριοι μοτοσυκλετιστές καθώς απαγορεύτηκε η κυκλοφορία για όλες τις μοτοσυκλέτες μεγαλύτερες των 125 κυβικών σε συγκεκριμένες ώρες και δρόμους για όλο τον υπόλοιπο Αύγουστο.

Με διάταγμα του Αρχηγού της αστυνομίας απαγορεύεται να κυκλοφορούν μοτοσυκλέτες μεγαλύτερες των 125 κυβικών σε κεντρικούς δρόμους της Λευκωσίας, Λεμεσού, Πάφου, και της Ελεύθερης Περιοχής Αμμοχώστου για μείωση της όχλησης από τον θόρυβο.

Βρίσκουμε σωστό να γίνεται προσπάθεια μείωσης του θορύβου, πάσχει ολόκληρος ο ελλαδικός χώρος από αυτό το φαινόμενο και είμαστε και ο μόνος λαός της Ευρώπης που αποδεδειγμένα χάνονται εργατοώρες και υπάρχει πρόβλημα παραγωγικότητας απλά και μόνο επειδή ένα παπί ή ένα TDM με αλλαγμένες εξατμίσεις, ξυπνάει όλα τα μωρά σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο που περνάει. Αλλά η απαγόρευση της κυκλοφορίας για όλους είναι απλά ένα χαζό μέτρο που στερείται κάθε λογικής εξήγησης!

Εκ πρώτης όψης θα μπορούσε κανείς να δώσει μικρότερη σημασία στο συγκεκριμένο διάταγμα, καθώς έχει ημερομηνία λήξεως η απόφαση αυτή. Από την άλλη δημιουργεί ένα προηγούμενο που δεν θα πρέπει να υπάρχει πουθενά στην Ευρώπη! Διότι ακόμη και στις Άλπεις που τώρα τελευταία μεγάλος ντόρος γίνεται για την ηχορύπανση, δεν υπάρχει καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας!

Η αστυνομία μπορεί να αυξήσει τους ελέγχους, μπορεί να πραγματοποιεί μετρήσεις στις παραπάνω οδούς που έχει εντοπίσει το πρόβλημα και για το διάστημα που πιστεύει πως γιγαντώνεται η όχληση. Αύξηση των ελέγχων που κοστίζει σε χρόνο και χρήμα καθώς απαιτεί δέσμευση προσωπικού, είναι μία απόλυτα λογική λύση όταν μιλάμε για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και συγκεκριμένο χώρο. Η γενική απαγόρευση είναι απλά αστεία σκέψη, καθώς για την εφαρμογή της απαιτεί και πάλι την ύπαρξη περισσότερων ελέγχων!

Πιο λογικό θα ήταν οι έλεγχοι αυτοί να επικεντρωθούν σε εκείνους που παρανομούν. Διότι αφήνοντας τις μοτοσυκλέτες κάτω από τα 125 κυβικά ελεύθερες και μαζί και τους διανομείς, ανεξαρτήτως κυβισμού στην συγκεκριμένη περίπτωση, απλά αφήνεις ελεύθερους το μεγαλύτερο ποσοστό εκείνων που δημιουργούν την ηχορύπανση!

Ο μοτοσυκλετισμός της Κύπρου είναι αρκετά ενεργός σε δράσεις και έχει αποστείλει επιστολές προς όλους τους αρμόδιους αναγγέλλοντας και κινητοποιήσεις.

Η εικόνα βέβαια που έχει η αστυνομία σύμφωνα με το κυπριακό offsite, είναι διαφορετική, καθώς κρίνει τις αντιδράσεις λίγες, μπροστά στην γενικότερη θετική αντίδραση που είχε η πλειοψηφία. Κι αυτό είναι απόλυτα λογικό, καθώς η πλειοψηφία των κατοίκων πράγματι υποφέρει από ηχορύπανση, και μαζί της και πολλοί μοτοσυκλετιστές που οι ίδιοι δεν παρανομούν! Οι αστυνομικοί διευθυντές που εισηγήθηκαν το μέτρο, θέλουν απλά να ρίξουν μία κουβέρτα πάνω στο πρόβλημα για λίγες μάλιστα ημέρες, τις ημέρες που αρκετός κόσμος κοιμάται με ανοικτά παράθυρα, τουλάχιστον στους ορόφους που δεν φοβούνται πως θα τους ληστέψουν την ώρα που κοιμούνται.

Το πρόβλημα όμως έτσι δεν λύνεται, η ηχορύπανση παραμένει και απλά κουκουλώνεται για συγκεκριμένες ώρες και για συγκεκριμένους κατοίκους. Και στα στενά μέσα στις πόλεις θα συνεχίσουν να υποφέρουν και να πετάγονται μέσα στον ύπνο τους...

Οι μοτοσυκλέτες που δεν έχουν αλλαγμένα τελικά εξατμίσεων δεν δημιουργούν προβλήματα, εκτός κι αν δεν τηρούνται τα όρια ταχύτητας εντός των πόλεων. Κι αυτό γιατί οι προδιαγραφές καθορίζουν συγκεκριμένα όρια για συγκεκριμένες στροφές, με το σκεπτικό πως όταν κανείς κινείται εντός πόλεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα τηρεί τα όρια ταχύτητας. Αυτό στις υπόλοιπες χώρες είναι κάτι που ακολουθείται πολύ πιο ευλαβικά από ότι εδώ, στα ανατολικά σύνορα της ηπείρου… Οπότε ένας έλεγχος για τελικά που είναι εκτός προδιαγραφών, μόνο για αγωνιστική χρήση για παράδειγμα, μαζί με έλεγχο ορίου ταχύτητας, θα ήταν προτιμότερο ως μέτρο από την καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας…

 

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.