Διευκρινήσεις για τις Ιστορικές Πινακίδες -που δεν λύνουν όμως όλα τα θέματα του νέου νόμου

Τα προβλήματα που πρέπει να λύσουν οι αρμόδιες αρχές για τα ιστορικά οχήματα δεν έχουν τέλος
motomag Νέες διευκρινήσεις για τις Ιστορικές Πινακίδες
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

12/12/2023

Μετά την ανακοίνωση η οποία αφορούσε τη διαδικασία έκδοσης ιστορικών πινακίδων η οποία θα γίνεται αποκλειστικά από το κράτος έγιναν κάποιες διευκρινήσεις σχετικά με θέματα που προέκυψαν όσον αφορά το ποιοι κάτοχοι ιστορικών οχημάτων μπορούν και ποιοι δεν μπορούν να προχωρήσουν σε έκδοση νέων κρατικών ιστορικών πινακίδων.

Εκτός από τα οχήματα σε κανονική κυκλοφορία και σε προσωρινή ακινησία, επιπλέον και οι ιδιοκτήτες που έχουν κάνει οριστική διαγραφή του οχήματος τους έως το 2004 είτε μετά το 2014 δικαιούνται να εκδίδουν πλέον νέες κρατικές πινακίδες. Επιπρόσθετα οχήματα που εισήχθησαν μέσω τελωνείου αλλά δεν ταξινομήθηκαν ποτέ στη χώρα μας -δηλαδή δεν πήραν ποτέ άδεια κυκλοφορίας και πινακίδες του Υπουργείου-, δικαιούνται να εκδίδουν τις νέες κρατικές ιστορικές πινακίδες. Αυτό ισχύει ακόμη και αν αυτός που αιτείται τις πινακίδες είναι άλλος από αυτόν που εισήγανε στη χώρα το όχημα, αρκεί να έχει ένα παραστατικό κυριότητας του οχήματος (τιμολόγιο, ιδ. συμφωνητικό κλπ.).

Νέες διευκρινήσεις για τις Ιστορικές Πινακίδες

Ας δούμε όμως ποια θέματα για μία μεγάλη μερίδα ιστορικών οχημάτων πρέπει να λύσουν οι αρμόδιες αρχές. Τα οχήματα που έχουν διαγραφεί την περίοδο 2004 έως 2014 αντιμετωπίζουν πρόβλημα καθώς τότε υπήρχε η υποχρέωση καταστροφής-ανακύκλωσης του οχήματος όσων προχωρούσαν σε οριστική διαγραφή. Με απλά λόγια κάποιος εκείνη την χρονική περίοδο μπορεί να προχώρησε σε οριστική διαγραφή αλλά να μην κατέστρεψε – ανακύκλωσε το όχημα του με ότι αυτό συνεπάγεται. Οχήματα που έχουν ταξινομηθεί στη χώρα μας και βρίσκονται σε κίνηση ή σε προσωρινή ακινησία δικαιούνται νέες ιστορικές κρατικές πινακίδες μόνο εάν αυτός που κάνει την αίτηση είναι ο κάτοχος στου οποίου το όνομα είναι καταχωρημένο το όχημα. Με άλλα λόγια, οχήματα εκλιπόντων που οι κληρονόμοι πουλήσανε χωρίς μεταβίβαση, οχήματα που αλλάξανε χέρια όταν ήταν σε προσωρινή ακινησία και κυκλοφορούσαν με τις ιστορικές πινακίδες ΕΛΠΑ/ΕΟΦΙΛΠΑ/ΕΟΕΕ και πολλές ακόμα τέτοιες περιπτώσεις, αντιμετωπίζουν πρόβλημα. Τέλος τα οχήματα τα οποία δεν έχουν καθόλου χαρτιά ή οχήματα τα οποία δεν ανήκουν στις πιο πάνω περιπτώσεις δεν μπορούν να εκδώσουν νέες ιστορικές κρατικές πινακίδες.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες