Δημοπρατείται η Aprilia RS125R με την οποία ο Valentino Rossi νίκησε το πρώτο του Grand Prix

Η εργοστασιακή μοτοσυκλέτα του 1996 με την οποία ο "Γιατρός" κατέκτησε την πρώτη του νίκη στα GP125.
Aprilia 125 Grand Prix - First Vale winner -Aucion
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/5/2026

Μία σημαντική αγωνιστική μοτοσυκλέτα για την σύγχρονη εποχή του μηχανοκίνητου αθλητισμού ετοιμάζεται να αλλάξει χέρια, καθώς η Aprilia RS125R του Valentino Rossi από τη σεζόν του 1996 βγαίνει στο σφυρί από τον οίκο Sotheby’s.

Η συγκεκριμένη δίχρονη αγωνιστική μοτοσυκλέτα δεν είναι απλώς μία εργοστασιακή 125 GP. Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Valentino Rossi πανηγύρισε την πρώτη του νίκη σε Grand Prix, στο Brno της Τσεχίας το 1996, βάζοντας τότε τα θεμέλια για μία από τις σπουδαιότερες καριέρες στην ιστορία των αγώνων ταχύτητας.

Η δημοπρασία θα πραγματοποιηθεί από τον οίκο πλειστηριασμών Sotheby’s, με την εκτιμώμενη τιμή πώλησης να κυμαίνεται μεταξύ 100.000 και 150.000 ευρώ. Ωστόσο, δεδομένου ότι πρόκειται για δημοπρασία χωρίς ελάχιστη τιμή, το τελικό ποσό θα εξαρτηθεί αποκλειστικά από το ενδιαφέρον των συλλεκτών και των φίλων του Rossi όταν ανοίξει η διαδικασία στις 13 Μαΐου 2026. Για να παρακολουθήσετε ή να συμμετάσχετε στη δημοπρασία: rmsothebys.com/auctions/s0526/lots/r0015-1996-aprilia-rs125r. 

Για τους φίλους των MotoGP, η συγκεκριμένη RS125R έχει ανεκτίμητη ιστορική σημασία. Πάνω σε αυτήν τη μοτοσυκλέτα ο νεαρός τότε Ιταλός ξεκίνησε την πορεία που αργότερα θα τον οδηγούσε σε 115 νίκες σε Grand Prix και σε εννέα παγκόσμιους τίτλους, μετατρέποντάς τον σε έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους αθλητές του πλανήτη.

Aprilia 125 Grand Prix - First Vale winner -Aucion

Η μοτοσυκλέτα προέρχεται από την πρώτη σεζόν του Rossi στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα GP125 το 1996, όταν αγωνιζόταν με τη Scuderia AGV Aprilia και φυσικά έφερε ήδη το εμβληματικό νούμερο 46. Το αγωνιστικό χρώμα έχει διατηρηθεί στην αυθεντική του μορφή, όπως ακριβώς χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της σεζόν.

Η χρονιά είχε ξεκινήσει με έκτη θέση στο ντεμπούτο του, ενώ ακολούθησαν σταθερά αποτελέσματα σε πίστες όπως Jerez, Mugello και Suzuka. Το πρώτο βάθρο ήρθε στην Αυστρία με τρίτη θέση, πριν φτάσει η ιστορική νίκη στο Brno που ουσιαστικά σηματοδότησε την έναρξη ενός θρύλου.

Aprilia 125 Grand Prix - First Vale winner -Aucion

Για τους συλλέκτες, ιδιαίτερη αξία έχει το γεγονός ότι η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από πλήρη εργοστασιακή τεκμηρίωση. Στο πακέτο περιλαμβάνονται τα επίσημα έγγραφα που επιβεβαιώνουν τη συμμετοχή της σε όλη τη σεζόν του 1996, έγγραφα μεταβίβασης που αποτυπώνουν το ιστορικό ιδιοκτησίας, καθώς και σημείωση του θρυλικού manager της ομάδας της Aprilia, Mauro Noccioli.

Aprilia 125 Grand Prix - First Vale winner -Aucion

Ακόμη σημαντικότερο είναι στα έγγραφα φαίνεται ότι ο κινητήρας που βρίσκεται στη μοτοσυκλέτα είναι ο ίδιος με τον οποίο ο Rossi κατέκτησε εκείνη την πρώτη νίκη στο Brno.

Η Aprilia πούλησε τη μοτοσυκλέτα σε ιδιώτη τον Ιανουάριο του 1997, ενώ ο σημερινός κάτοχος την έχει στην ιδιοκτησία του από το 2013.

Aprilia 125 Grand Prix - First Vale winner -Aucion

Για όποιον αναζητά ένα πραγματικό κομμάτι από την ιστορία των αγώνων Grand Prix, δύσκολα θα υπάρξει σύντομα, κάποια αντίστοιχης ιστορικής βαρύτητας μοτοσυκλέτα διαθέσιμη.

 

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.