Δημοπρατείται η Aprilia RS125R με την οποία ο Valentino Rossi νίκησε το πρώτο του Grand Prix

Η εργοστασιακή μοτοσυκλέτα του 1996 με την οποία ο "Γιατρός" κατέκτησε την πρώτη του νίκη στα GP125.
Aprilia 125 Grand Prix - First Vale winner -Aucion
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/5/2026

Μία σημαντική αγωνιστική μοτοσυκλέτα για την σύγχρονη εποχή του μηχανοκίνητου αθλητισμού ετοιμάζεται να αλλάξει χέρια, καθώς η Aprilia RS125R του Valentino Rossi από τη σεζόν του 1996 βγαίνει στο σφυρί από τον οίκο Sotheby’s.

Η συγκεκριμένη δίχρονη αγωνιστική μοτοσυκλέτα δεν είναι απλώς μία εργοστασιακή 125 GP. Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Valentino Rossi πανηγύρισε την πρώτη του νίκη σε Grand Prix, στο Brno της Τσεχίας το 1996, βάζοντας τότε τα θεμέλια για μία από τις σπουδαιότερες καριέρες στην ιστορία των αγώνων ταχύτητας.

Η δημοπρασία θα πραγματοποιηθεί από τον οίκο πλειστηριασμών Sotheby’s, με την εκτιμώμενη τιμή πώλησης να κυμαίνεται μεταξύ 100.000 και 150.000 ευρώ. Ωστόσο, δεδομένου ότι πρόκειται για δημοπρασία χωρίς ελάχιστη τιμή, το τελικό ποσό θα εξαρτηθεί αποκλειστικά από το ενδιαφέρον των συλλεκτών και των φίλων του Rossi όταν ανοίξει η διαδικασία στις 13 Μαΐου 2026. Για να παρακολουθήσετε ή να συμμετάσχετε στη δημοπρασία: rmsothebys.com/auctions/s0526/lots/r0015-1996-aprilia-rs125r

Για τους φίλους των MotoGP, η συγκεκριμένη RS125R έχει ανεκτίμητη ιστορική σημασία. Πάνω σε αυτήν τη μοτοσυκλέτα ο νεαρός τότε Ιταλός ξεκίνησε την πορεία που αργότερα θα τον οδηγούσε σε 115 νίκες σε Grand Prix και σε εννέα παγκόσμιους τίτλους, μετατρέποντάς τον σε έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους αθλητές του πλανήτη.

Aprilia 125 Grand Prix - First Vale winner -Aucion

Η μοτοσυκλέτα προέρχεται από την πρώτη σεζόν του Rossi στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα GP125 το 1996, όταν αγωνιζόταν με τη Scuderia AGV Aprilia και φυσικά έφερε ήδη το εμβληματικό νούμερο 46. Το αγωνιστικό χρώμα έχει διατηρηθεί στην αυθεντική του μορφή, όπως ακριβώς χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της σεζόν.

Η χρονιά είχε ξεκινήσει με έκτη θέση στο ντεμπούτο του, ενώ ακολούθησαν σταθερά αποτελέσματα σε πίστες όπως Jerez, Mugello και Suzuka. Το πρώτο βάθρο ήρθε στην Αυστρία με τρίτη θέση, πριν φτάσει η ιστορική νίκη στο Brno που ουσιαστικά σηματοδότησε την έναρξη ενός θρύλου.

Aprilia 125 Grand Prix - First Vale winner -Aucion

Για τους συλλέκτες, ιδιαίτερη αξία έχει το γεγονός ότι η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από πλήρη εργοστασιακή τεκμηρίωση. Στο πακέτο περιλαμβάνονται τα επίσημα έγγραφα που επιβεβαιώνουν τη συμμετοχή της σε όλη τη σεζόν του 1996, έγγραφα μεταβίβασης που αποτυπώνουν το ιστορικό ιδιοκτησίας, καθώς και σημείωση του θρυλικού manager της ομάδας της Aprilia, Mauro Noccioli.

Aprilia 125 Grand Prix - First Vale winner -Aucion

Ακόμη σημαντικότερο είναι στα έγγραφα φαίνεται ότι ο κινητήρας που βρίσκεται στη μοτοσυκλέτα είναι ο ίδιος με τον οποίο ο Rossi κατέκτησε εκείνη την πρώτη νίκη στο Brno.

Η Aprilia πούλησε τη μοτοσυκλέτα σε ιδιώτη τον Ιανουάριο του 1997, ενώ ο σημερινός κάτοχος την έχει στην ιδιοκτησία του από το 2013.

Aprilia 125 Grand Prix - First Vale winner -Aucion

Για όποιον αναζητά ένα πραγματικό κομμάτι από την ιστορία των αγώνων Grand Prix, δύσκολα θα υπάρξει σύντομα, κάποια αντίστοιχης ιστορικής βαρύτητας μοτοσυκλέτα διαθέσιμη.

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.