Δημοπρατούνται δυο ιστορικές αγωνιστικές Rally Vespa PX

Από το Rally des Pharaons 2011 και το Rally Transanatolia 2013
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

10/10/2022

Στις 18 Οκτωβρίου του 2022 στο Τορίνο, ο ιταλικός οίκος δημοπρασιών Aste Bolafi βγάζει στο σφυρί δυο αγωνιστικές Vespa PX που συμμετείχαν στα Rally des Pharaons 2011 και Rally Transanatolia 2013.

Η πρώτη από τις δυο Vespa συμμετείχε και τερμάτισε στο Rally των Φαραώ του 2011 ήταν μία από τις δύο Vespa που είδαν τη σημαία τερματισμού σε ένα Διεθνές Rally, από όταν η Vespa έκανε το ντεμπούτο της στο Paris-Dakar του 1980.

Με χορηγούς την Piaggio, το περιοδικό Playboy και αρκετές ακόμα ιταλικές εταιρείες, η συγκεκριμένη Vespa PX σχεδιάστηκε, προετοιμάστηκε και οδηγήθηκε από τον Andrea Revel-Nutini, που αγωνίστηκε δίπλα στον φίλο του Marcello Dibrogani. Ο δίχρονος κινητήρας των 200 κ.εκ. ήταν ειδικά προετοιμασμένος από την Pinasco, όπως βελτιωμένο ήταν και το πλαίσιο με ενισχύσεις για μεγαλύτερη ακαμψία. Το κατόρθωμα των 2 Vespisti άφησε εποχή και βοήθησε στην περαιτέρω ενδυνάμωση του θρύλου της Vespa. Η δεύτερη Vespa από το ζεύγος του Ράλι των Φαραώ βρίσκεται σε ιδιωτική συλλογή.

Η Vespa του Ράλι των Φαραώ πωλείται με τα χαρτιά της, με την τιμή εκκίνησης να έχει οριστεί στις 22.000 ευρώ και την Aste Bolafi να υπολογίζει την τελική τιμή της ανάμεσα στις 25.000-50.000 ευρώ -μεγάλο περιθώριο που μάλλον δείχνει αβεβαιότητα ως προς την πραγματική αξία της.

Για περισσότερες πληροφορίες και για να την “χτυπήσετε”, δείτε ΕΔΩ.                          

Η δεύτερη Vespa της ιταλικής δημοπρασίας είναι μια PX 220 που συμμετείχε στο Rally Transanatolia 2013 -ράλι που ακολούθησε και ο συντάκτης του ΜΟΤΟ Ανδρέας Γκλαβάς-, και αποτελεί την εξέλιξη της Vespa που συμμετείχε στο Ράλι των Φαραώ. Κι εδώ έχουμε τη μία από τις δύο Vespa που κατάφεραν να τερματίσουν στο TransAnatolia Rally των 6 ημερών του 2013, που είχε λάβει χώρα στα βουνά της Τουρκίας, μεταξύ Ανατολίας και Καππαδοκίας. Και αυτή η Vespa σχεδιάστηκε, προετοιμάστηκε και οδηγήθηκε από τους Andrea Revel-Nutini και Marcello Dibrogni, που είχαν πάρει σβάρνα τα ράλι με την υποστήριξη του soloenduro.it. Όταν τους είχε ρωτήσει ο Ανδρέας ποιο ήταν το δυσκολότερο τερέν για τις Vespa, εκείνοι του απάντησαν "ούτε η άμμος, ούτε η λάσπη, αλλά οι χωματόδρομοι που είναι διάσπαρτοι με πετρούλες, καθώς παρά τους φαρδύτερους τροχούς που έχουμε, είναι σχεδόν αδύνατο να κρτήσεις τη Vespa σε σταθερή πορεία!"

Στις βελτιώσεις της Vespa Transanatolia περιλαμβάνεται ένα αλουμινένιο έξτρα ρεζερβουάρ κάτω από τη σέλα, ενισχυμένα πίσω αμορτισέρ, ενισχυμένο πλαίσιο με σωληνώσεις στην ποδιά, βελτιωμένο κινητήρα Pinasco 225 με φίλτρο αέρα σε λάδι μπροστά από τη σέλα, αλουμινένια μαρσπιέ, νέο πετάλ φρένου, βελτιωμένο πιρούνι και άλλο αμορτισέρ μπροστά που έβγαινε πάνω από το φτερό, παχύτερα Off-Road ελαστικά 120/90 της Vee Rubber, βάσεις για Roadbook και GPS, μεγαλύτερα καπάκια κινητήρα, κ.α.

Η Vespa Transanatolia πωλείται με τα χαρτιά της, με την τιμή εκκίνησης να έχει οριστεί στις 18.000 ευρώ και την Aste Bolafi να υπολογίζει την τελική τιμή της, στα ίδια επίπεδα με της Vespa του Ράλι Φαραώ, δηλαδή ανάμεσα στις 25.000-50.000 ευρώ.

Για περισσότερες πληροφορίες και για να την “χτυπήσετε”, δείτε ΕΔΩ.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες