Δήμος Αθηναίων: Αισθητήρες της δημοτικής αστυνομίας σε διαβάσεις και ράμπες ΑΜΕΑ

Όταν με τα λόγια δεν τους βάζεις μυαλό
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/1/2022

Όλοι έχουμε καταλάβει πως ζούμε σε μία χώρα όπου ο κάθε ένας από εμάς πιστεύει πως είναι το κέντρο της γης και πως όλοι οι άλλοι γύρω του υπάρχουν για να του κάνουν παρέα και να τον θαυμάζουν. Ως εκ τούτου, όσες φορές και με όποιο τρόπο κι αν πεις σε κάποιον πως δεν πρέπει να παρκάρει το όχημά του πάνω σε διαβάζεις πεζών και σε ράμπες ΑΜΕΑ, το αποτέλεσμα είναι να σε γράψει εκεί που δεν πιάνει μελάνι…

Κι αυτή η αντικοινωνική (εγωκεντρική) συμπεριφορά μεταβιβάζεται από γενιά σε γενιά, ακολουθώντας τη λογική “μαϊμού βλέπει – μαϊμού κάνει” σε όλους τους τομείς της ζωής μας.

Οι αυστηρές ποινές τύπου: “πάρτε τους το κεφάλι” δεν δούλεψαν ποτέ και ούτε πρόκειται να δουλέψουν ποτέ για δύο λόγους:

Ο πρώτος έχει να κάνει με το γεγονός πως η ποινή πρέπει να είναι αντίστοιχης βαρύτητας με το αδίκημα, ώστε ο αστυνομικός/δικαστής να μπορεί να την επιβάλλει εύκολα σε όλους. Αν η ποινή είναι παράλογα αυστηρή, αυτομάτως ο αστυνομικός/δικαστής αναγκάζεται να μπει σε διαδικασία αξιολόγησης της κατάστασης, όπου τις περισσότερες φορές οδηγεί στην μη επιβολή της ποινής

Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με την αποσπασματική αστυνόμευση, όπου π.χ. όλο το χρόνο, όλοι οδηγούν και προσπερνούν από τις ΛΕΑ και μια φορά στο τόσο κάνει έλεγχο η τροχαία, με αποτέλεσμα αν σε σταματήσουν και σε γράψουν νοιώθεις “άτυχος” και δεν καταλαβαίνεις ποτέ πως αυτή η συμπεριφορά είναι επικίνδυνη για τις ζωές των συνανθρώπων σου.

Η μόνη λύση που έχει αποδώσει καρπούς στην πράξη είναι η τακτική αστυνόμευση και οι λογικές ποινές ώστε οι αστυνομικοί να κόβουν πρόστιμα χωρίς να “λυπούνται” κανέναν “φουκαρά μεροκαματιάρη”.

 

Ακριβώς με αυτό το πνεύμα αποτελεσματικότητας, ο Δήμος Αθηναίων τοποθέτησε 830 αισθητήρες  σε διαβάσεις πεζών και ράμπες ΑΜΕΑ στις περιοχές Λεωφόρο Αλεξάνδρας, Κολωνάκι, Ομόνοια, Σύνταγμα, Κουκάκι και Παγκράτι όπου ειδοποιούν το κέντρο ελέγχου της Δημοτικής Αστυνομίας για σταθμευμένα οχήματα πάνω τους.

Μετά την ειδοποίηση, το κέντρο ελέγχου δίνει εντολή στους αστυνομικούς που βρίσκονται κοντά στην περιοχή να πάνε στο συγκεκριμένο σημείο και να πράξουν τα δέοντα…

Μπορεί να μην είναι το ποιο τέλειο σύστημα, σίγουρα όμως είναι προς τη σωστή κατεύθυνση και βοηθάει τους αστυνομικούς να εντοπίζουν τους παραβάτες σε πραγματικό χρόνο και όχι τυχαία όπως σήμερα.

Ο Wayne Rainey συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για την ασφάλεια στις πίστες

Ο θρύλος του MotoGP συνεχίζει να εμπνέει και να συμβάλλει στην ασφάλεια όλων των αναβατών
Rainey's Ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Η φιλανθρωπική εκδήλωση στη Laguna Seca στηρίζει την τοποθέτηση αεροφραχτών και μαλακών προστατευτικών που συμβάλουν τα μέγιστα, στην προστασία της ζωή, σε περίπτωση ατυχήματος

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 500cc Wayne Rainey δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, μονομαχώντας με ονόματα όπως οι Eddie Lawson και Kevin Schwantz σε μια εποχή που οι αγώνες Grand Prix ήταν αρκετά πιο ωμοί και πολύ πιο επικίνδυνοι.

Rainey's Ride

Η καριέρα του, όμως, τερματίστηκε απότομα το 1993, όταν ένα βίαιο highside στο Misano τον άφησε παράλυτο από το στήθος και κάτω. Για τους περισσότερους, εκεί θα τελείωνε η ιστορία. Όχι όμως για τον Rainey, που συνέχισε να στηρίζει το άθλημα από άλλη θέση, βοηθώντας στη δημιουργία του MotoAmerica, καθοδηγώντας νέους αναβάτες και προωθώντας την ασφάλεια στις πίστες. Αυτή η ανθεκτικότητα είναι που τον καθιστά κάτι παραπάνω από θρύλο, κάνοντας τον πηγή έμπνευσης για όλους, μέσα κι έξω από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Αυτή η φιλοσοφία βρίσκεται στην καρδιά του “Rainey’s Ride To The Races”, της φιλανθρωπικής βόλτας που πραγματοποιείται για πέμπτη χρονιά και συνδυάζει μια ομαδική διαδρομή μέσα από τις ακτογραμμές της California με το αγωνιστικό τριήμερο του MotoAmerica στη θρυλική πίστα Laguna Seca. Οι αναβάτες ξεκινούν από το Baja Cantina στο Carmel, με συνοδεία της τροχαίας της California, και τερματίζουν στην πίστα, γιορτάζοντας τους αγώνες και παράλληλα ενισχύοντας έναν σκοπό που αφορά όλους, την ασφάλεια.

Rainey's Ride

Η φετινή διοργάνωση συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για το Roadracing World Action Fund, ανεβάζοντας τη συνολική προσφορά του event σε πάνω από 650.000 δολάρια. Τα χρήματα επενδύονται σε αεροφράχτες και μαλακά προστατευτικά για τις μπαριέρες, τα φουσκωτά προστατευτικά που βλέπουμε στις γρήγορες στροφές και στις ζώνες φρεναρίσματος των πιστών. Και δεν προστατεύουν μόνο τους επαγγελματίες, παραμένουν εκεί για όσους συμμετέχουν σε track days, σχολές αγώνων ή ερασιτεχνικούς θεσμούς.

Φέτος, η στιγμή έγινε ακόμα πιο προσωπική για τον ίδιο τον Rainey. Για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια, γύρισε ξανά γύρους στη Laguna Seca, καβαλώντας μια Yamaha XSR900GP με ειδικά διαμορφωμένα χειριστήρια. Μαζί του βρέθηκαν στην πίστα οι Kenny Roberts, Freddie Spencer, Bubba Shobert, Rick Johnson, Doug Chandler και Ben Spies, μετατρέποντας τη βόλτα σε μια μοναδική επανένωση πρωταθλητών και ζωντανή γιορτή της ιστορίας των αγώνων.Rainey's Ride

Ο ίδιος το είπε απλά “Αυτό που ξεκίνησε πριν πέντε χρόνια έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φανταζόμουν. Η βόλτα έχει αποκτήσει δική της ζωή, κι αυτό οφείλεται σε όλους όσους τη στηρίζουν κάθε χρόνο”.

Οι μοτοσυκλέτες θα έχουν πάντα ρίσκο, κι αυτό είναι κομμάτι της μαγείας τους. Όμως η κοινότητα μπορεί να κάνει βήματα ώστε το άθλημα να είναι πιο ασφαλές χωρίς να χάσει την έντασή του. Ένα απλό προστατευτικό ίσως να μην ακούγεται σπουδαίο, αλλά αν σώσει έστω κι έναν αναβάτη, τότε αξίζει κάθε δολάριο.

Rainey's Ride

To “Rainey’s Ride” μας θυμίζει ότι οι θρύλοι δείχνουν τον δρόμο με το παράδειγμά τους. Και ότι η ασφάλεια δεν είναι υπόθεση μόνο των επαγγελματιών, αλλά όλων μας. Γιατί στο τέλος, αυτό που όλοι θέλουμε είναι το ίδιο, να μπορούμε να ξανακαβαλήσουμε και να συνεχίσουμε να οδηγούμε για όσο περισσότερο γίνεται.

Rainey's Ride