Δοκιμή Michelin Enduro Medium

Με τη συνταγή Total Performance
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/4/2018

Ο "δικός μας" Κίμων Καράμπελας χρησιμοποιεί εδώ και αρκετό καιρό τα καινούρια ελαστικά Enduro Medium της Michelin και μοιράζεται μαζί μας την προσωπική εμπειρία του από την οδήγησή τους. Η πρώτη επαφή μας μαζί τους ήταν στην παρουσίαση των νέων Husqvarna και KTM επί ελληνικού εδάφους, όπου πραγματοποιήθηκε παράλληλα και η παρουσίαση των νέων ελαστικών της Michelin για χρήση endurο,  είχαμε τη δυνατότητα να τα οδηγήσουμε πάνω σε διαφορετικής ιπποδύναμης και βάρους μοτοσυκλέτες.

Διαθέτουν νέα σύνθεση γόμας και ειδικά μελετημένη τοποθέτηση και σχήματος τακούνια, ώστε να ανταποκρίνονται καλύτερα στις συνεχώς μεταβαλλόμενες  συνθήκες που συναντούμε στις εκτός δρόμου διαδρομές.

 Τα νέαMichelin Enduro Medium αντικατέστησαν τα Enduro Competition VI, διαθέτουν νέα κατασκευή σκελετού και νέα σχεδίαση των μπλοκ πέλματος, αυξάνοντας την ελκτική δύναμη, ενώ απορροφούν περισσότερους κραδασμούς από τον προκάτοχό τους και έχουν καλύτερη συμβατότητα με τα Bib-Mousse της Michelin.

Βασικός σκοπός της Michelin στη δημιουργία αυτού του ελαστικού ήταν το Enduro Medium να αποδίδει το ίδιο καλά σε όλα τα τερέν, κάτι που αποτελεί την βασική φιλοσοφία του Total Performance.  Έτσι το πίσω ελαστικό, όχι μόνο αποδίδει σε όλες τις μοτοσυκλέτες και σε όλα τα εδάφη το ίδιο αποτελεσματικά, αλλά παράλληλα έχει 15% μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, προσθέτοντας και τον παράγοντα της οικονομίας στην εξίσωση. Για το εμπρός ελαστικό, η γαλλική εταιρεία  διαθέτει και μια δεύτερη επιλογή,  το Enduro Hard, που προτείνεται για ξερά και σκληρά εδάφη όντας πιο ανθεκτικό στις συγκεκριμένες συνθήκες.

Εμείς είχαμε την ευκαιρία να τα δοκιμάσουμε στην πράξη, με τα αποτελέσματα να είναι παραπάνω από ικανοποιητικά στις δύσκολες συνθήκες πρόσφυσης που συναντήσαμε.

Κυρίως όμως μας ικανοποίησε το γεγονός, ότι είχαν ομοιογενή συμπεριφορά, είτε ήταν πάνω σε μια ελαφριά δίχρονη μοτοσυκλέτα, είτε σε ένα μεγάλου κυβισμού τετράχρονο enduro.

 

 

ΒΑΣΙΚΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

 

  • Ελκτικότητα και βελτιωμένη διέλευση χάρη στη μεγαλύτερη επιφάνεια επαφής.
  • Καλύτερο σε λασπώδες έδαφος, πιο αποτελεσματικό στην απομάκρυνση της λάσπης.
  • Εξαιρετικό στο στεγνό και στην εναλλαγή κατεύθυνσης.
  • Μεγαλύτερη αντίσταση στα κοψίματα στο στεγνό, χάρη στα κυβίδια γόμας με μεγαλύτερη βάση.   

 

ΣΕ ΠΕΝΤΕ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ

140/80 -18 70R (MEDIUM)

120/90 -18 65R (MEDIUM)

90/90 -21 54R (MEDIUM)

90/90 -21 54R (HARD)

90/100 -21 57R (MEDIUM)

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.