Ducati 990cc GP3, Troy Bayliss - Δημοπρασία της πρώτης MotoGP μοτοσυκλέτας της Ducati

Με την τιμή να αναμένεται να ξεπεράσει τις 300.000 ευρώ
Δημοπρασία Ducati GP3 Troy Bayliss
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

28/9/2023

Είκοσι χρόνια μετά το ντεμπούτο της Ducati στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP, στη δημοπρασία Autumn Stafford Sale του 2023, ο γνωστός οίκος Bonhams βγάζει “στο σφυρί” την Ducati 990cc GP3 του 2003, της πρώτης στην ιστορία MotoGP μοτοσυκλέτας του Borgo Panigale, και συγκεκριμένα της μοτοσυκλέτας του Troy Bayliss.

Η μοτοσυκλέτα έρχεται πλήρως συντηρημένη σε κινητήρα και κιβώτιο, με σιδερένια αλλά και τα original carbon δισκόφρενα, έτοιμη για να την οδηγήσει κανείς σε εκδηλώσεις κλασικών αγωνιστικών μοτοσυκλετών, ενώ αναμένεται να πιάσει μεταξύ 312 και 350.000 ευρώ.

Η Ducati είχε μείνει εκτός μεγάλης κατηγορίας των GP, απ’ όταν εκείνη μετατράπηκε αποκλειστικά σε δίχρονη τη δεκαετία του 1970. Θυμίζουμε πως η Honda είχε προσπαθήσει να παλέψει ενάντια στα δίχρονα το 1979 με την τετράχρονη NS500, καταφέρνοντας όμως… μια τρύπα στο νερό. Η Ducati δεν είχε τους πόρους για να εξελίξει μια GP 500, ενώ παράλληλα οι Ιταλοί είχαν χρόνια να κατασκευάσουν δίχρονη μοτοσυκλέτα, ενώ στο παρελθόν είχαν ασχοληθεί μόνο με μικρού κυβισμού δίχρονα.

Η φράση “Κέρδισε την Κυριακή, πούλα τη Δευτέρα” που συνοδεύει τα μηχανοκίνητα οχήματα από τη γέννηση τους θα μπορούσε να αφορά 100% την Ducati των προηγούμενων δεκαετιών, καθώς οι Ιταλοί συνέδεαν άμεσα τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες τους με τα μοντέλα παραγωγής που μπορούσε να αγοράσει ο οποιοσδήποτε φαν της εταιρείας, όπως τα 851, 888 και 916.

Δημοπρασία Ducati GP3 Troy Bayliss

Κι όταν η FIM ανακοίνωσε πως η μεγάλη κατηγορία του αναβαπτισθέντος Πρωταθλήματος MotoGP από το 2002 θα αφορούσε μόνο τετράχρονα μοντέλα, η Ducati είχε την απαραίτητη εμπειρία για να κατασκευάσει άμεσα μια ανταγωνιστική τετράχρονη μοτοσυκλέτα.

Δημοπρασία Ducati GP3 Troy Bayliss

Μια V2 μοτοσυκλέτα, όπως στα Superbikes, δεν θα ήταν ικανή να αποδώσει την επιθυμητή απόδοση για το MotoGP, κι έτσι η Ducati αποφάσισε να χρησιμοποιήσει έναν V4 90 μοιρών, με δεσμοδρομική κίνηση βαλβίδων, προερχόμενη από τα V2 της, δημιουργώντας έτσι το πρώτο Desmosedici, δηλαδή μια μοτοσυκλέτα με Desmo και 16 βαλβίδες. Όμως η πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της Ducati έχασε σχεδόν ολόκληρη τη σεζόν του 2002, κάνοντας εν τέλει την εμφάνιση της στον τελευταίο γύρο της χρονιάς, στη Valencia, με την εργοστασιακή ομάδα της Ducati να αποτελείται από τους Troy Bayliss και Loris Capirossi. Οι δυο τους εξέλιξαν τη μοτοσυκλέτα στον χειμώνα που ακολούθησε και παρατάχθηκαν στη σχάρα των MotoGP από τον πρώτο αγώνα του 2003 στη Suzuka.

Troy Bayliss 2003

Ο νικητής του BSB 1999 Troy Bayliss, είχε πάρει μεταγραφή στην ομάδα WSBK της Ducati το 2000, αντικαθιστώντας τον τραυματία Carl Fogarty. Ο Bayliss κέρδισε το Πρωτάθλημα το 2001, ενώ τερμάτισε 2ος πίσω από τη Honda του Colin Edwards το 2002. Παρά την απειρία του σε αγώνες GP, ο Bayliss επελέγη για την πρώτη ομάδα της Ducati στο MotoGP, επιλογή που η Ducati δεν έμελλε να μετανιώσει. Αντίθετα με τον Bayliss, ο Capirossi είχε μεγάλη εμπειρία στα GP, έχοντας αγωνιστεί στα 500 το 1995, ενώ ήταν ήδη 3 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, στα 125 (1990, 1991) και στα 250 (1998).

GP3

H πρώτη Desmosedici ακολουθούσε τη μόδα της εποχής όσον αφορά στα πλαίσια της Ducati, χρησιμοποιώντας ένα ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα, όπως στα WSBK, αντίθετα με τους αντιπάλους των Ιταλών που χρησιμοποιούσαν πλαίσια δυο δοκών αλουμινίου. Παράλληλα, ο V4 κινητήρας της έτυχε ευρείας αναγνώρισης ως ο δυνατότερος κινητήρας της εποχής.

Capirossi-Bayliss

Μπορεί τώρα ο Troy Bayliss να αγωνιζόταν συνήθως με τον αριθμό 21, όμως ανακάλυψε πως το συγκεκριμένο νούμερο ανήκε σε άλλον αναβάτη στο MotoGP, κι έτσι το 2003 ο Αυστραλός αγωνίστηκε με το 12 -το 21 ανάποδα. Η Ducati μπορεί να μην κέρδισε στο ντεμπούτο της στα MotoGP, είχε όμως λόγο να αισθάνεται υπερήφανη, αφού ο Capirossi της χάρισε την πρώτη της νίκη, στην Catalunya, τερματίζοντας 2ος στη σεζόν, με τον Bayliss να τερματίζει στην 6η θέση της γενικής, 4 θέσεις πίσω από τον Ιταλό. Σημειώστε πως ενώ ο Loris γνώριζε τις πίστες από τα GP, ο Bayliss αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε πολλές από εκείνες.

Δημοπρασία Ducati GP3 Troy Bayliss

Η Desmosedici της δημοπρασίας είναι η GP3TB1 (το GPT3 αφορά στο μοντέλο του 2003), ήταν η κύρια αγωνιστική μοτοσυκλέτα του Troy Bayliss εκείνη τη χρονιά, και μάλιστα το πρώτο μοντέλο, όπως φαίνεται από τις τετράγωνες βάσεις κινητήρα -που άλλαξαν σε στρογγυλές μετά τα μέσα της χρονιάς. Η μοτοσυκλέτα έχει συντηρηθεί και αναβαθμιστεί σε κινητήρα και κιβώτιο, και είναι έτοιμη για χρήση, με τους ατσάλινους αλλά και τους original carbon δίσκους στα φρένα της.

Ο οίκος Bonhams πιστεύει πως 12 GP3 μοτοσυκλέτες έχουν επιβιώσει μέχρι σήμερα, ενώ η ιστορική αξία του συγκεκριμένου μοντέλου είναι μεγάλη.

Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα της δημοπρασίας, ΕΔΩ.

Ινδία: Τέλος τα βενζινοκίνητα δίκυκλα στην πρωτεύουσα από το 2028

Η τοπική κυβέρνηση του Δελχί ανακοίνωσε την πρώτη δέσμη μέτρων προς ενίσχυση της Ηλεκτροκίνησης
india
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/4/2026

H ευρύτερη περιοχή της ινδικής πρωτεύουσας, που περιλαμβάνει το Νέο Δελχί αλλά και το ιστορικό κέντρο που είναι γνωστό ως Παλιό Δελχί, είναι μια πυκνοκατοικημένη μητρόπολη περίπου 30 εκατομμυρίων κατοίκων που υποφέρει από την ατμοσφαιρική ρύπανση. Η τοπική κυβέρνηση ανακοίνωσε πρόσφατα ένα πρόγραμμα Ηλεκτροκίνησης των μεταφορών που στην πρώτη του φάση, από το 2026 ως και το 2030, προβλέπει ριζικές απαγορεύσεις απέναντι σε οχήματα που καταναλώνουν βενζίνη και πετρέλαιο για την κίνησή τους.

Η ανακοίνωση του προγράμματος αυτού έχει τώρα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση, όντας πολύ επιθετικό απέναντι στα οχήματα “παλαιάς τεχνολογίας”.

Σύμφωνα με τις κυβερνητικές προτάσεις, από 1/1/2027 θα απαγορευτούν οι ταξινομήσεις νέων τρίκυκλων με κινητήρες εσωτερικής καύσης, ενώ από την 1/4/2028, η απαγόρευση αυτή θα επεκταθεί και στα δίκυκλα.

Για τα επαγγελματικά δίκυκλα και τρίκυκλα ωστόσο η απαγόρευση είναι άμεση, καθώς η ημερομηνία απαγόρευσης ταξινόμησης για βενζινοκίνητα και πετρελαιοκίνητα ισχύει ήδη από 1/1/2026. Καθώς αυτή η ημερομηνία έχει ήδη παρέλθει πριν καν ανακοινωθούν τα μέτρα, όλα τα επαγγελματικά δίκυκλα και τρίκυκλα που πληρούν τις προδιαγραφές BS-VI θα μπορούν να χρησιμοποιούνται μέχρι και την τελευταία μέρα του 2026 (31/12).

Τα μέτρα συνοδεύονται από οικονομικά κίνητρα για τη μετάβαση σε ηλεκτρικά οχήματα, με επιδότηση στην τιμή των ηλεκτρικών δικύκλων των οποίων η αρχική τιμή αγοράς δεν ξεπερνά τις 225.000 ρουπίες (περίπου €2.000, με την ισοτιμία της 15/4/2026), μέτρο που αποσκοπεί στην ανανέωση του στόλου του οικονομικά αδύναμου πληθυσμού και όχι την απόκτηση ακριβών ηλεκτρικών μοντέλων.

Επίσης επιδοτούνται αποσύρσεις δικύκλων παλαιότερων προδιαγραφών (έως BS-IV) και οι αγορές νέων ηλεκτρικών πριμοδοτούνται ακόμη με εκπτώσεις ή απαλοιφές φόρων, όπως τα τέλη ταξινόμησης και κυκλοφορίας.

Παράλληλα, η κυβέρνηση του Δελχί επιδοτεί τη δημιουργία δικτύων φόρτισης και ανταλλαγής μπαταριών, έχοντας μάλιστα ενσωματώσει νομικές διατάξεις που απλοποιούν πολύ την όλη διαδικασία παρακάμπτοντας τη γραφειοκρατία.

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που οι αρχές στην Ινδία προβαίνουν σε τόσο δραστικές και αιφνίδιες στρατηγικές, καθώς τα προτεινόμενα μέτρα είναι όντως πολύ ξαφνικά και αυστηρά, ειδικά στους επαγγελματικούς στόλους δίκυκλων και τρίκυκλων που ξαφνικά ανακαλύπτουν πως ήδη τρώνε από την παράταση της προθεσμίας.

Αναλόγως είχε πράξει η ινδική κυβέρνηση και πριν μερικά χρόνια, όταν αποφάσισε ένα ξαφνικό άλμα από τις προδιαγραφές BS-IV στις BS-VI, πηδώντας ουσιαστικά τις BS-V, προκειμένου να επιταχύνει την προσαρμογή στα δεδομένα των ευρωπαϊκών Euro 5. Η κίνηση είχε γίνει για να εκσυγχρονιστεί η ινδική βιομηχανία Μοτοσυκλέτας και να μην απαιτούνται πολλές μετατροπές για τις εξαγωγές δικύκλων, ωστόσο η άμεση μετάβαση στις μεθεπόμενες προδιαγραφές οπωσδήποτε ζόρισε τους εγχώριους κατασκευαστές. Αυτή τη φορά το λάθος άκρο του μαστιγίου αντικρύζουν οι Ινδοί καταναλωτές στην περιοχή της πρωτεύουσας, οι οποίοι πιθανότατα δεν θα έχουν άλλη επιλογή παρά να προσαρμοστούν.

Έτσι κι αλλιώς βέβαια, το μέτρο αφορά τις ταξινομήσεις καινούργιων οχημάτων, οπότε στα επόμενα χρόνια θα υπάρχει μια ελαστικότητα μέσω της αγοράς μεταχειρισμένων, ωστόσο είναι σαφές πως σε βάθος χρόνου ο νομοθέτης του Δελχί έχει μια πολύ ξεκάθαρη εικόνα στο μυαλό: μια μέρα η πρωτεύουσα να έχει απαλλαχθεί από ρύπους οχημάτων στην ατμόσφαιρά της.