Ducati 996 SPS: Έμεινε 26 χρόνια στην κούτα της - Τώρα βγαίνει προς πώληση!

Με μόλις δύο χιλιόμετρα στο κοντέρ η ειδική έκδοση της 996
996
Από τον

Παύλο Καρατζά

14/7/2025

Η μοτοσυκλέτα που κρυβόταν μέσα στο εργοστασιακό κιβώτιο της ιταλικής εταιρείας, είναι μία Ducati 996 SPS του 1999 που παρέμεινε εκεί για 26 ολόκληρα χρόνια. Η μοτοσυκλέτα έχει γράψει μόλις δύο χιλιόμετρα και συνοδεύεται από τα πρωτότυπα έγγραφα και αξεσουάρ, ενώ διατίθεται προς πώληση από το Tombolo της Ιταλίας

Η Ducati 996 που παρουσιάστηκε το 1999 ως εξέλιξη της 916 και ήταν σχεδιασμένη από τον μεγάλο Massimo Tamburini. Η 996 SPS (Sport Production Special) είναι η ειδική ομολογκαρισμένη έκδοση για τα WSBK που σε σχέση με την 996, απέδιδε 12 παραπάνω ίππους (124 έναντι 112), διέθετε μπιέλες τιτανίου, ελαφρύτερο στρόφαλο, μεγαλύτερες βαλβίδες, ανάρτηση Ohlins και τροχούς Marchesini.

Η συγκεκριμένη Ducati 996 SPS είχε αποκτηθεί από έναν Σουηδό συλλέκτη και παρέμεινε αχρησιμοποίητη στο εργοστασιακό της κιβώτιο, πριν αγοραστεί από έναν Ιταλό έμπορο που την έχει “βγάλει στο σφυρί”. Να σημειωθεί πως ο τυχερός που θα την αγοράσει θα πρέπει πρώτα να ελέγξει τους τοπικούς νόμους αν θέλει να την χρησιμοποιήσει σε δημόσιο δρόμο. Για οποίον επιθυμεί να αποκτήσει ή να ρίξει μία ματιά στην Ιταλίδα καλλονή, η προσφορά που έχει γίνει αυτή τη στιγμή είναι στα 20.996 ευρώ και σας παραθέτουμε το link της αγγελίας εδώ.

Ας δούμε όμως μερικά στοιχεία για την Ducati 996:

  • Σχεδιάστηκε από τον Massimo Tamburini
  • Η βασική έκδοση της 996 απέδιδε περίπου 112 ίππους και χρησιμοποιούσε αναρτήσεις Showa εμπρός και πίσω, φρένα Brembo και τον γνωστό ξηρό συμπλέκτη Ducati με το χαρακτηριστικό κροτάλισμα
  • Υπήρχαν εκδόσεις Biposto (διθέσια) και Monoposto (μονοθέσια), μαζί με την υψηλότερων προδιαγραφών 996S και την ομολογκαρισμένη αγωνιστική 996 SPS
  • Η 996 SPS κατασκευάστηκε σε περιορισμένο αριθμό κομματιών με αυξημένη ισχύ, μπιέλες τιτανίου, ελαφρύτερο στρόφαλο, μεγαλύτερες βαλβίδες ανάρτηση Ohlins, τροχούς Marchesini για μειωμένο βάρος, κομμάτια από ανθρακονήματα και ένα σύστημα εξάτμισης Termignoni
  • Το 2001, η Ducati κυκλοφόρησε την 996R με τον νέο κινητήρα 998cc Testastretta που απέδιδε πάνω από 135 ίππους
  • Η εποχή των Ducati 916-996 εδραίωσε περαιτέρω τη φήμη της Ducati ως κορυφαίου κατασκευαστή superbike που κέρδισε πολλά πρωταθλήματα. Η 916 κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike τέσσερις φορές (1994, 1995, 1996, 1998), η 996 SPS πέτυχε άλλη μια νίκη το 1999 και η 996R πρόσθεσε ένα ακόμη τρόπαιο πρωταθλήματος το 2001.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 1ο – Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης σε Ίμβρο και Αϊβαλί!

Ο Έλληνας αναβάτης ξεκινά ένα οδοιπορικό 2.500 χιλιομέτρων
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

QJMOTOR

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.