Ducati - Γιορτάζει τα 20 χρόνια Multistrada

Με μία προσωρινή μίνι-έκθεση στο Μουσείο της
Ducati Multistrada 20 years
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/9/2023

Το Multistrada κλείνει το 2023, τα 20 χρόνια από το ντεμπούτο του στον κόσμο της μοτοσυκλέτας, αλλάζοντας τα δεδομένα του τουρισμού με μοτοσυκλέτα, αλλά και αποτελώντας ένα από τα best-selling μοντέλα του Borgo Panigale μέχρι σήμερα.

Για να γιορτάσει την 20η επέτειο του Multistrada, η Ducati έχει στήσει μία προσωρινή έκθεση με τίτλο "Multistrada 20th - Twenty Years of Evolutionary Exploration" στο Μουσείο της, στο Borgo Panigale. Εκεί οι φαν της εταιρείας θα μπορούν να θαυμάσουν από κοντά το πρώτο μοντέλο της ιστορίας του Multistrada (1000 DS) αλλά και του τελευταίου (Multistrada V4 Rally), και να δουν ένα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους για την ιστορία του Multistrada. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πώς θα κλείσετε μία θέση και για την επίσκεψή σας στο Μουσείο μπορείτε να βρείτε ΕΔΩ, ενώ περισσότερες πληροφορίες για την ιστορία του Multistrada θα βρείτε ΕΔΩ.

Η πρώτη γενιά των Multistrada, όνομα που στα ιταλικά σημαίνει πολλοί δρόμοι” -στην ουσία “για κάθε είδους δρόμο”-, παρουσιάστηκε το 2003 ως Multistrada 1000DS, ακροβατώντας ανάμεσα στην ασφάλτινη και την On-Off κατηγορία. Ήταν η πρώτη μεγάλη adventure μοτοσυκλέτα που στόχευε στο “τέσσερα σε ένα”, ήτοι καθημερινή συμβίωση μέσα στην πόλη, γρήγορη οδήγηση στους επαρχιακούς, ταξίδια, και λίγο χώμα.

Έφερε τον ίδιο αερόψυκτο δικύλινδρο V-90ο με 2 ΕΕΚ και 2 βαλβίδες ανά κύλινδρο των 992 κυβικών, που χρησιμοποιούσε το supersport μοντέλο της εταιρείας, 1000SS (1000DS σε άλλες χώρες), έχοντας ωστόσο διαφορετικές ρυθμίσεις στον ψεκασμό, προκειμένου η απόδοσή του να ταιριάζει με το πεδίο χρήσης της νέας μοτοσυκλέτας. Έτσι, η μέγιστη ιπποδύναμη έφτανε τους 84 ίππους στις 8.000 στροφές και τα 8,5 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 5.000 στροφές.

4 γενιές Multistrada

Έκτοτε, το Multistrada μετρά τέσσερις γενιές, με κάθε μία να χαρακτηρίζεται από την αύξηση του κυβισμού από τα 1000, στα 1.100, στα 1.200 κ.εκ., και η τελευταία της V2 εποχής, στα 1.260 κυβικά, ενώ ταυτόχρονα προστέθηκαν και επιλογές στα μεσαία κυβικά ξεκινώντας από τα 620 και φτάνοντας μέχρι τα 950, πάντα με V2 κινητήρα, και διαφορετικές εκδόσεις εξοπλισμού.

Σημαντικός σταθμός για το Multistrada αποτελεί το 2010, όταν το ολοκαίνουργιο τότε 1.200S, είναι η πρώτη μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιεί διαφορετικά Riding Modes, για τη ρύθμιση της απόκρισης του κινητήρα, ανάλογα την περίσταση. Είναι η χρονιά που το Multistrada ανανεώνεται ριζικά και μας φέρνει το σύστημα “Skyhook”, δηλαδή τις ημι-ενεργητικές αναρτήσεις που πρώτο αυτό εφάρμοσε. Από τότε, το Multistrada αποτελεί έναν από τους “πρεσβευτές” της χρήσης ηλεκτρονικών βοηθημάτων στις μοτοσυκλέτες τους, με τους υπόλοιπους κατασκευαστές να ακολουθούν, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό.

 

Ducati Multistrada V4

Περνάνε δέκα χρόνια όπου η εξέλιξη χαρακτηρίζεται από γεωμετρική πρόοδο και φτάνουμε στο 2020, όπου το Multistrada περνά στην τέταρτη γενιά του και την V4 εποχή, ενώ το δεσμοδρομικό σύστημα λειτουργίας των βαλβίδων μας αποχαιρετά. Έτσι, το Multistrada γίνεται V4, με τον κινητήρα να προέρχεται από τη superbike μοτοσυκλέτα της Ducati, την Panigale V4, η οποία είχε παρουσιαστεί ένα χρόνο πριν, το 2019.

Ο ολοκαίνουργιος Granturismo των 1.158 κυβικών αλλάζει τα δεδομένα ως προς την απόδοση, ζυγίζοντας ταυτόχρονα σχεδόν όσο και ένας δικύλινδρος στα ίδια κυβικά, σταματώντας την ζυγαριά στα 66,7 κιλά. Η μέγιστη απόδοσή του φτάνει τους 170 (!) ίππους στις 10.500 στροφές με τη ροπή να αγγίζει τα 12,7 χιλιογραμμόμετρα στις 8.750 στροφές.

Οι αλλαγές δεν σταμάτησαν στον κινητήρα, καθώς ήταν η πρώτη φορά που η Ducati κατασκεύασε η ίδια το πλαίσιο για το Multistrada V4. Μέχρι τότε, το εργοστάσιο του Borgo Panigale σχεδίαζε ναι μεν τα πλαίσια για τα Multistrada, όμως αυτά ερχόντουσαν έτοιμα για τοποθέτηση από εξωτερικό προμηθευτή. Το ψαλίδι έγινε πλέον συμβατικό, αντί για το μονόμπρατσο που είχε μέχρι τότε, για να μπορείς να βάλεις και τροχούς με ακτίνες, για τις χωμάτινες εξορμήσεις ενώ στα τέλη του 2021 ήρθε η έκδοση Pikes Peak με 17 ιντσών μπροστινό τροχό αλλά και μονόμπρατσο ψαλίδι. Τέλος, το Multistrada V4 είναι το πρώτο της σειράς στο οποίο έγιναν δοκιμές πτώσης, και σχεδιάστηκε με γνώμονα το κόστος αποκατάστασης αλλά και το κόστος χρήσης.

Ducati Multistrada story

Το τελευταίο, αυτό της χρήσης, είναι που οδήγησε την Ducati στην κατάργηση του δεσμοδρομικού συστήματος. Έτσι, η εταιρεία κατάφερε να ορίσει διαστήματα σέρβις που μέχρι στιγμής δεν έχει καμία άλλη μοτοσυκλέτα που πωλείται αυτή τη στιγμή, με τις αλλαγές λαδιών να γίνονται κάθε 15.000 χιλιόμετρα και ο έλεγχος των βαλβίδων κάθε 60.000! Όλα τα Multistrada που βγαίνουν από την γραμμή παραγωγής έχουν 4 χρόνια εγγύησης, χάρη στο πακέτο “4ever Ducati”, δείχνοντας πόσο σίγουρο είναι το εργοστάσιο για την αξιοπιστία του συγκεκριμένου μοντέλου.

Στον τομέα των ηλεκτρονικών, η λίστα είναι τεράστια, όμως αυτό που ξεχώρισε το 2020 στο V4 ήταν η χρήση ραντάρ. Με την τεχνολογία αυτή, το cruise control μπόρεσε να αποκτήσει adaptive λειτουργία, που σημαίνει ότι ρυθμίζει μόνο του την ταχύτητα στον αυτοκινητόδρομο, κρατώντας σταθερή απόσταση από το προπορευόμενο όχημα. Ταυτόχρονα, το σύστημα Blind Spot Detection σε ενημερώνει για το τι γίνεται πίσω σου, προσθέτοντας πόντους στην ασφάλεια και κάνοντας ακόμη πιο ξεκούραστα τα ταξίδια πολλών χιλιομέτρων.

Το Multistrada V4 θα βρεθεί και φέτος ανάμεσα στα μοντέλα που θα παρουσιαστούν στην Ducati World Premiere 2024, που όπως κάθε χρόνο γίνεται διαδικτυακά, με διάρκεια από τις 27 Ιουλίου μέχρι τις 7 Νοεμβρίου. Πιθανολογούμε ότι μιλάνε για την έκδοση Grand Tour, για την οποία σας είχαμε γράψει πριν λίγους μήνες.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.