Ducati - Μείωση πωλήσεων το 2023 μετά τη μετάβαση στη "luxury" κατηγορία

Η τρίτη καλύτερη επίδοση στην ιστορία της
Ducati - Πωλήσεις 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/2/2024

Έχουμε συνηθίσει να διαβάζουμε στα ετήσια απολογιστικά δελτία τύπου των εταιρειών τη φράση “η καλύτερη χρονιά της ιστορίας μας” καθώς έχει μεγαλώσει η αγορά της μοτοσυκλέτας και έτσι κάθε κατασκευαστής κάνει ατομικό ρεκόρ. Ωστόσο το 2023 έκλεισε λίγο διαφορετικά για τη Ducati. Κι αυτό γιατί παραδίδοντας 58.224 μοτοσυκλέτες σε παγκόσμια κλίμακα, η ιταλική εταιρεία κάνει λόγο για την 3η καλύτερη επίδοση της, παρουσιάζοντας πτώση 5% σε σχέση με το 2022 (61.562 πωλήσεις) και 2,1% σε σχέση με το 2021 (59.447).

Η απόφαση της Ducati να μεταλαχθεί από "premium" σε "luxury" brand με τη συνοδεία σημαντικών αυξήσεων στις τιμές των μοτοσυκλετών της εταιρείας, αποτελεί σίγουρα έναν από τους λόγους της πτώσης πωλήσεων, κάτι που ίσως περίμεναν οι Ιταλοί, αν και ίσως όχι σε αυτό τον βαθμό ειδικά όταν η αγορά μοτοσυκλέτας το 2023 παρουσίασε ανοδική πορεία. Μένει να δούμε αν το Borgo Panigale προχωρήσει σε κινήσεις για να ανεβάσει ξανά τις πωλήσεις, ή αν τα νούμερα αυτά θεωρηθούν ικανοποιητικά με αύξηση της κερδοφορίας τους, σε συνάρτηση με την αλλαγή του χαρακτήρα της εταιρείας σε σήμα πολυτελείας. 

Για το 2023 η Ιταλία παρέμεινε η σπουδαιότερη αγορά για την Ducati, ακολουθούμενη από τις Η.Π.Α. στη δεύτερη θέση και τη Γερμανία στην τρίτη. Η Κίνα έπεσε από 4η το 2022, 6η το 2023 με μεγάλη μείωση πωλήσεων 47% - γεγονός που επίσης συνέβαλε στη γενικότερη μείωση πωλήσεων της εταιρείας.

“Στην Ducati, μας αρέσει να δημιουργούμε πολυτελείς, ραφιναρισμένες και τεχνολογικά προηγμένες μοτοσυκλέτες, με ξεχωριστό design για όλους τους Ducatisti που θέλουν μοναδικά προϊόντα υψηλού κύρους”, δήλωσε ο Francesco Milicia, Υπεύθυνος Παγκόσμιων Πωλήσεων της Ducati. “Το 2023 η γκάμα μας εκτιμήθηκε δεόντως από ενθουσιώδεις φαν της εταιρείας σε παγκόσμια κλίμακα. Εκδόσεις αριθμημένες, και εκδόσεις περιορισμένης παραγωγής όπως η Ducati Streetfighter V4 Lamborghini ξεπούλησαν σε εξαιρετικά σύντομο χρονικό διάστημα, αποτελώντας πραγματικά συλλεκτικά αντικείμενα μεγάλης αξίας. Το ίδιο συνέβη και με τα Ducati Diavel for Bentley και Panigale V4 SP2 30° Anniversario 916, που παρουσιάστηκαν στα τέλη της χρονιάς."

Όσον αφορά στα δημοφιλέστερα μοντέλα της Ducati, το Multistrada V4 σε όλες τις εκδόσεις του ήταν και πάλι η best-selling μοτοσυκλέτα των Ιταλών με 10.480 πωλήσεις, ακολουθούμενη από την οικογένεια Scrambler Ducati 800 με 7.010 πωλήσεις και το Monster με 6.854 πωλήσεις.

Το Diavel V4 που βασίζεται στον V4 Granturismo κινητήρα σημείωσε 2.883 πωλήσεις, ενώ όπως αναφέραμε οι συλλεκτικές εκδόσεις περιορισμένης παραγωγής πωλήθηκαν μέχρι τελευταίας μοτοσυκλέτας.

Αξίζει να σημειωθεί πως το Panigale V4 σημείωσε αύξηση πωλήσεων 16% σε σχέση με το 2022, με τη αυξημένη δημοφιλία της Superbike των Ιταλών να οφείλεται σε ένα βαθμό και στην απόλυτη κυριαρχία της Ducati τόσο σε WorldSBK και WorldSSP όσο και στο MotoGP. Και για να γιορτάσει τους τίτλους της στα τρία αυτά Παγκόσμια Πρωταθλήματα, η ιταλική εταιρεία παρουσίασε 5 εορταστικές ειδικές εκδόσεις Panigale στα χρώματα των Πρωταθλητών, που στόχο έχουν να γίνουν συλλεκτικά αντικείμενα κύρους, όταν φτάσουν στους Dealers τον Μάιο του 2024, με το δίκτυο dealer της Ducati να αποτελείται από 843 καταστήματα σε περισσότερες από 90 χώρες.

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες