Ducati Streetfighter V4: Σίγουρα στο Pikes Peak και στην αγορά το 2020

Επίσημα η αποκάλυψη του πρωτότυπου
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/6/2019

Η ιστορία για τη δημιουργία και την επαναφορά του Streetfighter, που απουσιάζει αρκετά χρόνια απ’ τη γκάμα της Ducati, με τον πανίσχυρο V4 κινητήρα της ιταλικής εταιρείας αναδύεται στην επικαιρότητα ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Ξεκίνησε από την επιθυμία του κόσμου, πράγμα καθόλου τυχαίο καθώς η Streetfighter αποτελεί μιας απ’ τις πιο ποθητές μοτοσυκλέτες για τους Ducatisti, οι οποίοι χρόνια τώρα αναμένουν την αναγέννησή της. Κατέληξε με την ξεκάθαρη επιβεβαίωση από τον ίδιο τον Domenicalli, που ενημέρωσε πως το μοντέλο θα βγει στην παραγωγή, κι από εκεί και πέρα ήταν θέμα χρόνου. Πλέον η Ducati με ένα επίσημο δελτίο τύπου ανακοινώνει πως η Streetfighter V4 θα είναι διαθέσιμη στην αγορά τον Μάρτιο του 2020 και θα είναι σίγουρα πιο φθηνή απ' την custom Streetifhgter της Officine GP Design.

Παράλληλα όμως, η Ducati ξεδιαλύνει το τοπίο σχετικά με την συμμετοχή του Carlin Dune στον αγώνα της ανάβασης του Pikes Peak στην Exhibition Powesport κατηγορία αφού πλέον ανακοίνωσε το όνομα του μοντέλου με το οποίο θα λάβει μέρος. Τον Ιανουάριο του 2019 που είχε ξαναέρθει στην επιφάνεια του θέμα της Streetfighter, μέσα απ’ τη συμμετοχή του Dunne στο Pikes Peak, τότε που όλοι έσπευσαν να αναγγείλουν τον ερχομό του μοντέλου χωρίς να είναι τίποτα σκαλισμένο σε πέτρα. Βασίστηκαν στο γεγονός ότι δίπλα απ’ το όνομα του Dunne έγραφε πως το μοντέλο με το οποίο θα συμμετέχει “θα ανακοινωθεί” (TBA= To Be Announced) κι έτσι δημιούργησαν τις φήμες. Τώρα, μαζί με το δελτίο τύπου αυτό άλλαξε σε 2019 Ducati Pikes Peak Prototipo και πλέον είναι σκαλισμένο σε πέτρα πως θα το δούμε… Όχι πως δεν το είχαμε πει, αλλά αυτό ήταν βασισμένο στην αίσθηση, που με την σειρά της ισχυροποιούνταν από ειδήσεις όπως η εμφάνιση του πρωτότυπου για δοκιμή στην πίστα Pergusa, νότια της Ιταλίας.

Ένα μικρό ερωτηματικό ήταν φυσικά για τον κυβισμό του κινητήρα, και ήταν μικρό γιατί απλά δεν είχε επιβεβαιωθεί. Ήταν απίθανο η Ducati να χρησιμοποιούσε κάτι τόσο εξιδεικευμένο όπως τον χιλιάρι της έκδοσης R. Τελικά η επιβεβαίωση ήρθε και ο V4 κινητήρας θα είναι αυτός των 1.100cc, που στην Panigale V4 / S αποδίδει 214hp στις 13.000rpm και 12,6kgm ροπής. Μπορούμε να πούμε σχεδόν εκ του ασφαλούς πως η Streetfighter δεν θα βγει έκδοση R, σε περίπτωση που κάποιος έχει μία τέτοια αποροία. Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι ότι παρά τη γυμνή φύση του μοντέλου, ή μάλλον ακριβώς για αυτό, η Ducati αποφάσισε να το εξοπλίσει με αεροδυναμικά βοηθήματα, όπως έκανε πέρσι η MV Agusta στην Brutale 1000 που η ιπποδύναμή της με το αγωνιστικό κιτ αγγίζει τους 212hp.

Ο Domenicali σχετικά με την απόφαση της Ducati να παρουσιάσει επίσημα για πρώτη φορά το πρωτότυπο Streetifighter στην ανάβαση του Pikes Peaks είπε: “Η Streetfighter V4 είναι μια Panigale για να την οδηγείς στο δρόμο, οπότε δεν υπάρχει καλύτερο πεδίο δοκιμής απ’ την ανάβαση του Pikes Peak για τη μοτοσυκλέτα που πρόκειται να είναι η δυνατότερη Streetfighter παραγωγής που έχει υπάρξει.” Έκλεισε τις δηλώσεις του λέγοντας πως το μοντέλο παραγωγής θα παρουσιαστεί στη φετινή EICMA. Με βάση τα λεγόμενα του Domenicali συμπεραίνουμε πως ο κινητήρας απ’ την Panigale V4 θα μεταφερθεί αυτούσιος στην Streetfighter χωρίς ιδιαίτερες αλλαγές ώστε να φέρει έμπρακτα τον τίτλο της δυνατότερης Streetfighter μοτοσυκλέτας, ξεπερνώντας την Brutale 1000 σε ιπποδύναμη. Οι ομοιότητες με την Panigale όμως δεν σταματούν εκεί, αφού οι ζάντες είναι ίδιες, όπως και τα Stylema της Brembo και το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας.

Ετικέτες

MV Agusta: Πέντε μήνες χωρίς παραγωγή – Φήμες για εξαγορά από CFMOTO με ορίζοντα MotoGP και το αγκάθι QJMOTOR

Από το ρεκόρ του 2023 ως την μείωση πωλήσεων κατά 54% του 2025 τα σκωτσέζικα ντους επέστρεψαν στη Schiranna
mv-agusta
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Τον Νοέμβριο του 2022 έγινε γνωστή η εξαγορά της MV Agusta από τον Όμιλο Pierer, ο οποίος απέκτησε το 50,1% της ιταλικής εταιρείας και ξεκίνησε ένα μεγάλο πρόγραμμα αναδιοργάνωσής της. Στόχος ήταν να αυξηθεί η παραγωγική ικανότητα της MV σε 15.000 μοτοσυκλέτες ετησίως και, μέσω του δικτύου προμηθειών αλλά και πωλήσεων της ΚΤΜ, να ανεβάσει σημαντικά τις ετήσιες πωλήσεις της. Ο πρώτος δημοσίως ανακοινωμένος στόχος ήταν να φτάσει στις 4.000 πωλήσεις τον χρόνο, με ορίζοντα τις 12.000, ως είχε δηλώσει ο τότε νέος πρόεδρος του ΔΣ της MV, Hubert Trunkenpolz - πρόκειται για ιδρυτικό μέλος της ΚΤΜ, καθώς το Τ στο όνομα προέρχεται από το επώνυμό του.

Το 2023 είχε κλείσει πανηγυρικά για την MV Agusta, αναφέροντας τζίρο 133 εκατομμυρίων ευρώ και κέρδη 11 εκατομμυρίων, επίδοσή που δεν είχε ξαναπετύχει ποτέ στην ιστορία της.

Όλα αυτά ανατράπηκαν έναν χρόνο αργότερα, όταν στα τέλη του 2024 η ΚΤΜ βρέθηκε προ του φάσματος της χρεωκοπίας και σύντομα η εξαγορά της MV Agusta αναστράφηκε, καθώς ο Όμιλος Pierer επέστρεψε το ποσοστό μετοχών του στην οικογένεια Sardarov - του Black Ocean Group που κατείχε την εταιρεία από το 2017 – χάνοντας αρκετά λεφτά, αλλά και έχοντας καθαρίσει την MV από χρέη.

Παρόλα αυτά ωστόσο, η αφαίρεση από την εξίσωση των προμηθευτών της ΚΤΜ, αλλά και του δικτύου πωλήσεών της, είχε άμεση επίπτωση στην MV Agusta, οι επιδόσεις της οποίας τόσο σε πωλήσεις όσο και σε τζίρο βαίνουν σταθερά μειούμενες από το 2024 και μετά, ξυπνώντας εκ νέου φημολογίες περί χρεωκοπίας.

Το 2025 σημείωσε μείωση πωλήσεων της τάξης του 54,3% ενώ φέτος η MV Agusta πούλησε ως και τον Ιούλιο μόλις 1.238 μοτοσυκλέτες, κάνοντας τον στόχο των 4.000 να μοιάζει με όνειρο απατηλό.

Στο μεταξύ, με την επιστροφή των μετοχών στην MV Agusta διορίστηκε νέος διευθύνων σύμβουλος ο Luca Martin, με τον Trunkenpolz να παραμένει στο Δ.Σ. αναλαμβάνοντας το δύσκολο έργο εύρεσης νέων οικονομικών συμμάχων για την MV.

Παρέα με στελέχη της ελβετικής Circular Economy AG, επενδυτικής εταιρείας που επίσης κατείχε μικρό μετοχικό ποσοστό στην MV Agusta, o Trunkenpolz πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του 2025 αναζητώντας νέους στρατηγικούς επενδυτές, επικεντρώνοντας τις προσπάθειές του κατά κόρον στην Κίνα με τη συνδρομή της συνεργάτιδας της ΚΤΜ, CFMOTO.

Σύμφωνα με έγκυρες αναφορές του ιταλικού Τύπου, ο Trunkenpolz επιχείρησε να συνδέσει τις βλέψεις για MotoGP των MV Agusta και CFMOTO, προτείνοντας την εξαγορά της πρώτης από τη δεύτερη και κοινή είσοδο στο κορυφαίο πρωτάθλημα Ταχύτητας του κόσμου. Πέρυσι μάλιστα η CFMOTO φερόταν ως έτοιμη να αποκτήσει το 49% της MV Agusta, με πρόβλεψη για απόκτηση μεγαλύτερου μεριδίου στη συνέχεια και οι δύο πλευρές είχαν υπογράψει σχετικό μνημόνιο συνεργασίας.

Η νέα ανατροπή ήρθε μετά την EICMA 2025, όταν o Timur Sardarov διέκοψε τη συνεργασία με τη Circular Economy, σχέση που πλέον έχει οδηγηθεί στα δικαστήρια, ενώ οι Κινέζοι αποσύρθηκαν από τη σχεδιαζόμενη εξαγορά με πληροφορίες να αναφέρουν πως οι οικονομικές απαιτήσεις των Ιταλών κρίθηκαν ως υπερβολικές.

Αυτό μάλλον ρίχνει τίτλους τέλους και στο σενάριο κοινής καθόδου στο MotoGP των CFMOTO και MV Agusta, παρότι είναι δεδομένο πως και οι δύο εταιρείες ονειρεύονται και σχεδιάζουν την παρουσία τους στο παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Ένα πρόβλημα είναι η πρόθεση των Κινέζων να επενδύσουν σε δική τους μοτοσυκλέτα για το MotoGP και όχι να τρέξουν με ιταλική βάση, αλλά προέκυψε ένα ακόμη αγκάθι που πιθανότατα έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο τέλος των συζητήσεων περί Grand Prix. Η MV Agusta έχει εδώ και μερικά χρόνια μια συμφωνία συνεργασίας με την QJMOTOR, βάσει της οποίας οι Κινέζοι έχουν αδειοδοτηθεί να χρησιμοποιήσουν κινητήρες των Ιταλών σε μοτοσυκλέτες τους, προσφέροντας παράλληλα πρόσβαση στο εμπορικό δίκτυο της QJ ως γερό πάτημα στην αχανή αγορά της Κίνας.

Ο εσωτερικός ανταγωνισμός των CFMOTO και QJMOTOR στην Κίνα ήταν αυτός που έχρισε ως αδύνατη την αγωνιστική συνεργασία της πρώτης με την MV Agusta και πιθανότατα έπαιξε μικρό ή μεγάλο ρόλο και στην απόρριψη του σχεδίου εξαγοράς της ιταλικής εταιρείας.

Αυτή τη στιγμή, ωστόσο, η MV Agusta αντιμετωπίζει ακόμη σοβαρά προβλήματα με την εφοδιαστική της αλυσίδα, καθώς πολλοί έμποροι στην Ευρώπη δηλώνουν πως δεν έχουν δει ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα το 2026, ενώ αναφέρουν και μεγάλες ελλείψεις σε ανταλλακτικά. Το γεγονός επιβεβαίωσε ο Γερμανός εισαγωγέας της MV δηλώνοντας πως, “άκουσα ανεπίσημα πως η παραγωγή σχεδιάζεται να επανεκκινήσει τον Οκτώβριο, στο μεταξύ δεν έχω ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα, ούτε καν Brutale 1000, παρά μόνο demo μοντέλα και μεταχειρισμένα. Επίσης δεν έχω παραλάβει ανταλλακτικά εδώ και δύο μήνες…”

Θεωρεί όμως πως δεν υπάρχει κίνδυνος να κλείσει η MV Agusta και πως είναι απλά θέμα χρόνου να βρεθεί η οικονομική υποστήριξη που θα την επαναφέρει σε τροχιά κερδοφορίας, όπως το 2023 και 2024.

Η πραγματικότητα στη Schiranna περιγράφει μια δυσάρεστη εικόνα, με την παραγωγή να έχει πρακτικά σταματήσει από τον Απρίλιο και κυκλοφορούν πληροφορίες για ανεξόφλητες οφειλές σε προμηθευτές. Μια παρτίδα μοτοσυκλετών που είχαν σταλεί στην Αυστρία θα αποδεσμευτεί για πώληση σε Αυστρία, Γερμανία και Ελβετία – χώρες που έχουν κοινό αντιπρόσωπο τη γερμανική MV Agusta Operations GmbH με έδρα στην Κολωνία – αλλά για τον υπόλοιπο κόσμο δεν υπάρχει τίποτε περισσότερο από το προϋπάρχον στοκ, όπου και όσο υπάρχει, καθώς το εργοστάσιο δεν έχει τίποτε να τους δώσει σε αυτή τη φάση.

O Trunkenpolz διαφώνησε με τον Sardarov μετά τη διακοπή συνεργασίας με τη Circular Economy και παραιτήθηκε από τη θέση του στο διοικητικό συμβούλιο της MV Agusta στις 20 Ιουλίου 2026, την ώρα που η γραμμή παραγωγής παραμένει σβηστή επί πέντε μήνες και οι εργαζόμενοι στη Schiranna κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου φοβούμενοι απώλεια των 185 θέσεων εργασίας.

Αμέσως μετά την περσινή EICMA και την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων με τη CFMOTO, η MV Agusta ανέθεσε την εύρεση χρηματοδοτών στον Γερμανό Markus Hüter, ιδιοκτήτη της Restart AG που ειδικεύεται στην αναδιοργάνωση εταιρειών που φλερτάρουν με τη χρεωκοπία, ωστόσο ούτε η δική του συνδρομή έχει φέρει αποτέλεσμα ως σήμερα.

Η διοίκηση από την πλευρά της καθησυχάζει πως δεν υπάρχει περίπτωση χρεωκοπίας και πως το μέλλον της MV Agusta είναι εξασφαλισμένο, αλλά τα τρέχοντα δεδομένα δείχνουν αισθητά πιο δυσοίωνα. Σύμφωνα με αναφορές του ιταλικού Τύπου, η MV φέρεται να έχει δημιουργήσει ξανά χρέος δεκάδων εκατομμυρίων, ενώ υπάρχουν δημοσιεύματα πως έχει ήδη καταθέσει αίτημα υπαγωγής σε καθεστώς διαχείρισης, κάτι που, αν αληθεύει, επιβεβαιώνει τους φόβους των εργαζόμενων της.

Το μόνο σίγουρο είναι πως οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι για την επιβίωση και το μέλλον της MV Agusta.