Ducati - Συμπλήρωσε 100.000 παραδόσεις Scrambler μοτοσυκλετών

Από την επαναφορά της οικογένειας το 2015
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

21/9/2022

Η Ducati γιορτάζει τις συνολικά 100.000 παραδόσεις Scrambler μοτοσυκλετών από το 2015 όταν το Borgo Panigale προχώρησε στην αναγέννηση της οικογένειας των γυμνών ρετρό μοτοσυκλετών της. 

Ακολουθεί το δελτίο τύπου της Ducati:

"O αριθμός των μοτοσυκλετών Scrambler Ducati που έχουν παραδοθεί στους ένθερμους φίλους της μάρκας σε όλο τον κόσμο έφτασε τώρα τις 100.000 μονάδες. Μία διεθνής κοινότητα γεμάτη ενθουσιασμό που μοιράζεται και αντιπροσωπεύει τις αξίες της ελευθερίας, της έκφρασης και της διασκέδασης σε δύο τροχούς, τυπικά γνωρίσματα μιας Scrambler Ducati. To σημαντικό αυτό ορόσημο επιτεύχθηκε ακριβώς τη χρονιά που γιορτάζεται η 60η επέτειος από τη γέννηση του πρώτου ιστορικού μοντέλου, της Scrambler του 1962.

Η Ducati επανάφερε την Scrambler το 2015, διατηρώντας όλα τα συστατικά της αρχικής μοτοσυκλέτας της δεκαετίας του 1960, δίνοντας ζωή σε μία εντελώς νέα στάση ζωής που ονομάζεται “Land of Joy”, μέσα από την οποία μπορούν να εκφραστούν κοινές αξίες, εμπειρίες και ιδανικά. Ένα σύμπαν στο οποίο τα πραγματικά αστέρια δεν είναι οι μοτοσυκλέτες, αλλά οι άνθρωποι και τα πάθη τους. Από τη χρονιά της άφιξής της, η Scrambler Ducati δημιούργησε ένα πραγματικό σημείο αναφοράς, μία νέα τάση και μία εντελώς διαφορετική ερμηνεία του κόσμου της μοτοσυκλέτας.

Η ιστορία λέει ότι κατασκευάστηκε μετά από αίτημα των αδελφών Berliner, επίσημων εισαγωγέων της Ducati στις Ηνωμένες Πολιτείες στη δεκαετία του ‘60, οι οποίοι ήθελαν ένα μοντέλο που να ταιριάζει στα γούστα των Αμερικανών μοτοσυκλετιστών. Η πρώτη Scrambler Ducati είχε τεράστια επιτυχία, όχι μόνο λόγω των προηγμένων τεχνικών χαρακτηριστικών της, αλλά κυρίως χάρη στο ξεχωριστό στυλ που διέθετε και έναν χαρακτήρα ικανό να ενσαρκώσει σε δύο τροχούς το αντικομφορμιστικό και επαναστατικό πνεύμα εκείνης της εποχής.

Στην αναγέννησή της το 2015, η νέα εκδοχή της Scrambler πήρε διάφορες μορφές από την εκκίνηση της παραγωγής της το 2015. Μαζί με την πρώτη Scrambler Icon, εμφανίστηκαν οι Urban Enduro, Full Throttle, Street Classic, στις οποίες προστέθηκαν η Mach 2.0, η περιορισμένης έκδοσης Italian Independent, η Flat Track PRO, η Cafe Racer, η Desert Sled, η Sixty2 και η Icon Dark. Ολοκληρώνοντας την οικογένεια “Land of Joy” προστέθηκαν πρόσφατα και τα πιο σύγχρονα 1100 Tribute PRO, Urban Mottard και Nightshift, τα οποία δημιουργούν μία εκπληκτική συλλογή γεμάτη μοναδικότητα και στυλ.

Για τον εορτασμό αυτής της σημαντικής επετείου και των επιτευγμάτων του μοντέλου, η Scrambler Ducati συνεργάστηκε με την Carrera Eyewear, μία εταιρεία που είναι ήδη επίσημος συνεργάτης της Ducati Corse, για να δημιουργήσει ένα εμβληματικό ζευγάρι γυαλιών ηλίου, φτιαγμένο ειδικά για την περίσταση, σε περιορισμένο αριθμό μόλις 60 τεμαχίων.

Το στυλ των συγκεκριμένων γυαλιών αντικατοπτρίζει την αισθητική της Carrera, η οποία εμπλουτίζεται με λεπτομέρειες της μάρκας “Land of Joy”, όπως το λογότυπο Scrambler Ducati στον δεξιό φακό και το φινίρισμα στο κλασικό χρώμα “62 Yellow”. Η γέφυρα ανάμεσα στους δύο φακούς με τη διπλή μύτη έχει την υπογραφή Scrambler Ducati, ενώ το λογότυπο που γιορτάζει την 60η επέτειο του μοντέλου εμφανίζεται στον δεξιό κρόταφο. Τα γυαλιά βρίσκονται μέσα σε μία πολυτελή αποκλειστική συσκευασία με τα διακριτικά σήματα Scrambler Ducati.

Το επετειακό μοντέλο γυαλιών περιορισμένης έκδοσης θα είναι διαθέσιμο από την 1η Οκτωβρίου αποκλειστικά στην ιστοσελίδα της Carrera στην Ευρώπη, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην ιστοσελίδα της Ducati στην Ευρώπη.

Τους τελευταίους μήνες, όσοι λάτρεις της μάρκας επισκέφθηκαν το Μουσείο της Ducati είχαν την ευκαιρία να ξαναζήσουν την ιστορία της μάρκας και των μοτοσυκλετών της μέσα από την προσωρινή Έκθεση “Scrambler 60th”, η οποία θα παραμείνει ανοιχτή μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου. Η θεματική αυτή Έκθεση αφηγείται την ιστορία του “Land of Joy” και την αντανάκλασή του μέσα από διάφορα πεδία όπως  ο σχεδιασμός, ο τρόπος ζωής, η προσαρμογή, η εξερεύνηση και η προσωπική έκφραση. Οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να αφήσουν το στίγμα τους στον τοίχο που ήταν αφιερωμένος στο θέμα της ελεύθερης έκφρασης. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί ένας τοίχος γεμάτος από έγχρωμες σημειώσεις σε χαρτάκια post-it, τα οποία συγκεντρώνουν τις σκέψεις, τις ιδέες και τα συναισθήματα όσων βρέθηκαν στην Έκθεση.

Στο κανάλι της Ducati στο YouTube και στα κοινωνικά δίκτυα της Ducati και της Scrambler Ducati, είναι διαθέσιμο ένα εορταστικό video  που ακολουθεί τα κυριότερα σημεία της ιστορίας του “Land of Joy” από το 2015 έως σήμερα.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.