Ducati V4 Streetfighter στην παραγωγή!

Απ' το στόμα του Domenicali
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/3/2019

Από τότε που η Ducati έβγαλε στην παραγωγή τον V4 κινητήρα της ανανεώνοντας ριζικά το superbike της γκάμας της, έδωσε ώθηση σε ολόκληρη την κατηγορία. Η δημιουργία του μοντέλου αφενός μεν στόχευε στο να βρεθεί η Ducati στην κορυφή της κατηγορίας των superbike και αφετέρου να καταφέρει να εκθρονίσει την Kawasaki και τον Jonathan Rea απ’ τον θρόνο τους στο Motul WorldSBK. Το πρώτο σκέλος των στόχων της, το έχει καταφέρει καθώς η Panigale V4 R αποτελεί ήδη το μοντέλο με τις περισσότερες πωλήσεις στην κατηγορία της παγκοσμίως. Σχετικά με το δεύτερο σκέλος, χρειάστηκε να δημιουργήσει μια άλλη έκδοση της Panigale V4, την V4 R όπου ο κυβισμός της περιορίζεται στα 998cc, καθιστώντας την ικανή να λάβει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα superbike. Κρίνοντας απ’ την πορεία του Bautista όπου στέφθηκε απόλυτος κυρίαρχος στο Philip Island μπορούμε να πούμε πως η Ducati βρίσκεται σε καλό δρόμο για την εκπλήρωση των στόχων της.

Ο Domenicali απ’ την πλευρά του, στην παρουσίαση του πρωτότυπου V4 κινητήρα είχε αναφέρει πως η Ducati έχει βλέψεις να δημιουργήσει μια ολόκληρη σειρά μοντέλων βασισμένη σ’ αυτόν, πυροδοτώντας μια σειρά θεωριών για τα πιθανά επερχόμενα μοντέλα. Από τα συμφραζόμενα, αλλά και με βάση την απλή λογική, οι περισσότεροι σκέφτηκαν πως η επόμενη μοτοσυκλέτα που θα έχει τον V4 κινητήρα θα είναι το Streetfighter, την στιγμή που φυσικά ακούγονται όλα τα σενάρια από την έλευση ενός νέου Diavel αλλά και Multistrada V4, χωρίς βέβαια κάποιο να κερδίζει περισσότερο έδαφος. Επειδή είναι λογικό και επόμενο η Ducati να φτιάξει ένα V4 Streetifhter, ψάχνουν όλοι ακόμη και το απειροελάχιστο σημάδι για να αναφερθούν σε αυτό, δίχως να υπάρχει καμία ένδειξη. Όπως για παράδειγμα έγινε πριν λίγες μέρες όταν τα site άρχισαν να σχολιάζουν την συμμετοχή του Carlin Dunne στην exhibition supersport κατηγορία, στον αγώνα της ανάβασης του Pikes Peak για το γεγονός πως δεν είχε ανακοινωθεί ποιο μοντέλο της Ducati θα χρησιμοποιήσει.Κι έτσι για άλλη μια φορά οι φήμες για την πρώτη εμφάνιση του V4 Streetfighter ξεκίνησαν, λέγοντας πως αυτή θα είναι η μοτοσυκλέτα που θα χρησιμοποιεί ο Dunne, χωρίς όμως να βασίζονται σε κάποια έγκυρη πηγή. Τώρα βέβαια η πηγή υπάρχει και δεν γίνεται πιο έγκυρη:

Στην παρουσίαση του Hypermotard 950 που το ΜΟΤΟ είχε βρεθεί αποκλειστικά, είχαμε μιλήσει με τον project leader του μοντέλου σχετικά με τα πλάνα της Ducati. Όταν τον είχαμε ρωτήσει για το αν θα δούμε ένα Streetfighter ή ένα Mulistrada με τον V4 κινητήρα – ενώ πήγαινε για το τέταρτο ποτήρι κρασί – η απάντησή του περιορίστηκε κοιτώντας το ταβάνι και σφυρίζοντας, με το ύφος του γεμάτο νόημα. Εκείνη την στιγμή το είχαμε βέβαια και τώρα όπως φαίνεται τα λόγια του επιβεβαιώθηκαν απ’ τον ίδιο τον Domenicali κατά την παρουσίαση της Diavel 1260S στην 89η παγκόσμια έκθεση μοτοσυκλέτας στην Γενεύη, όπου πραγματοποιείται αυτές τις ημέρες. Για την ακρίβεια, ο CEO της Ducati όταν ρωτήθηκε απ’ τον δημοσιογράφο του Acid Moto σχετικά με την παραγωγή του πολυπόθητου Streetfighter είπε πως απ’ τη στιγμή που υπάρχει ζήτηση θα τη δούμε άμεσα στην παραγωγή! Για το αν υπάρχει ζήτηση ή όχι απ’ το κοινό, μπορούμε να βασιστούμε στην άνθιση του customizing που υπάρχει αυτά τα χρόνια, καθώς μέσα απ’ αυτό δημιουργήθηκε η streetfighter κατηγορία τη δεκαετία του ’70. Τότε όσοι δεν είχαν χρήματα να επισκευάσουν τα supesport μοντέλα τους απ’ τις πτώσεις τους, τα τροποποιούσαν αφαιρώντας τα φαίρινγκ και αλλάζοντας τον προβολέα και τα clip-ons. Την ίδια τακτική ακολούθησε πρόσφατα και η Officine GP Design ξεγυμνώνοντας μια Panigale V4 με σκοπό να δημιουργήσει μια custom streetfighter περιορισμένης παραγωγής.

Με δεδομένο πλέον τη δημιουργία του μοντέλου, το μόνο που μένει να δούμε είναι το πότε θα παρουσιαστεί. Εκτός αυτού, ο Domenicali δεν παρέλειψε να αποκαλύψει πως η Ducati εξετάζει πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο να δημιουργήσει κι ένα maxi scooter στο μέλλον, καθώς έχει βλέψεις για την επέκτασή της σ’ αυτή την κατηγορία. Γεγονός απόλυτα δικαιολογημένο αν αναλογιστούμε πως η ιταλική εταιρεία θέλει να βρεθεί στο σημείο να πουλάει όσα μοντέλα μπορεί να φτάσει η ετήσια παραγωγή της (80.000 μονάδες), ξεπερνώντας το φράγμα των 50.000 στο οποίο βρίσκεται καθηλωμένη. Όσοι είχαν την επιθυμία να δουν την Ducati να αναπτύσσει μικρότερους σε κυβικά τετρακύλινδρους V κινητήρες με σκοπό να εξοπλίσουν άλλα μοντέλα της γκάμας της, ο Domenicali ανέφερε πως κάτι τέτοιο θα ήταν ασύμφορο καθώς το κόστος εξέλιξης ενός νέου κινητήρα θα εκτόξευε το κόστος απόκτησης των μοντέλων στα ύψη. Πράγμα που το γράφουμε συνέχεια για κάθε εταιρία που ο κόσμος ονειρεύται μικρότερες εκδόσεις για μεγάλα μοντέλα, νομίζοντας πως θα έτσι θα γίνουν πιο προσιτά. Τα μισά κυβικά δεν σημαίνουν μισό κόστος, το αντίθετο, το κόστος είναι πρακτικά το ίδιο πράγμα που ακυρώνει τον μοναδικό πλεονέκτημα που θα είχαν στην αγορά... Ο Domenicali προχώρησε κι έγινε πιο ξεκάθαρος, δηλώνοντας πως οι τετρακύλινδροι V θα χρησιμοποιούνται μόνο για τα κορυφαία μοντέλα της.

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.