Μετά την παρουσίαση της αγωνιστικής ομάδας και της νέας Desmosedici GP17-που είναι προς το παρόν μία GP16 απλά με τα νέα χρώματα- ο Domenicali αποκάλυψε στον David Emmett, (παρουσιαστή και διαπιστευμένο δημοσιογράφο στο MotoGP) πως η Ducati πράγματι ετοιμάζει το V4 superbike που φημολογούνταν για σχεδόν μία διετία.
«…η εξέλιξη που έχουμε κάνει στα MotoGP για τον κινητήρα, είναι εξαιρετική. Έχουμε έναν κινητήρα που είναι πολύ ελαφρύς, πολύ αξιόπιστος, μικρός σε διαστάσεις και υλοποιεί νέες τεχνολογίες. Σκεπτόμαστε πολύ σοβαρά να τον συστήσουμε στο ευρύ κοινό, καθώς είναι ένα αριστούργημα της μηχανικής»…
Σε ερώτηση για το αν πρόκειται για άλλη μία πανάκριβη και εξωτική μοτοσυκλέτα, όπως η Superleggera, ο Domenicali απάντησε με σαφήνεια πως δεν πρόκειται για μία τέτοια περίπτωση, αλλά για περιορισμένης παραγωγής superbike που θα επιτρέψει στην Ducati να την ομολογκάρει για το WSBK. Παρόλο που δεν μας είπε τον κυβισμό, το πότε θα την δούμε πράγματι από κοντά και το πόσο θα κάνει, απάντησε σε όλα τα παραπάνω με μία κουβέντα. Επιβεβαιώνοντας ο Domenicali ότι θα την βγάλουν στην παραγωγή, έστω και περιορισμένη και θα αγωνιστούν με αυτή, ήταν η σειρά του Paolo Ciabatti να ερωτηθεί, ως διευθυντής του αγωνιστικού τμήματος της Ducati: Με την Panigale θα αγωνιστούν τόσο το ’17 όσο και το ’18, αλλά βλέπουν ότι οι κανονισμοί ευνοούν τις τετρακύλινδρες κι έτσι ετοιμάζονται για το μεγάλο βήμα, ώστε να μην μείνουν πίσω.
Με βάση τα παραπάνω είναι πολύ πιθανό το σενάριο να δούμε ένα πρωτότυπο στην EICMA του 2017 και μέσα στο 2018 την V4 Superbike να πηγαίνει στους πρώτους τυχερούς, πριν την δούμε να αγωνίζεται το ’19 στο WSBK.
…είναι πολύ πιθανό το σενάριο να δούμε ένα πρωτότυπο στην EICMA του 2017…
Η λύση της περιορισμένη παραγωγής, ώστε να μπορεί να αγωνιστεί μαζί της στο WSBK αφήνει την Ducati να συνεχίσει να υποστηρίζει την προτίμησή της στους δικύλινδρους, την κληρονομιά που έχει χτίσει και αντίστοιχα την ιδεολογία του κοινού της. Σε αυτό συμφωνούν όλοι όσοι ήταν παρών στις δηλώσεις Domenicali, και το λέει και ο ίδιος άλλωστε.
Είναι χαρακτηριστικό ότι περίμενε την παρουσίαση της Desmosedici GP17 για να επιβεβαιώσει τις φήμες. Στην παρουσίαση της γκάμας της Ducati για το ‘17, στο Μιλάνο,όταν τον ρώτησα τι γίνεται με τον φημολογούμενο V4 αρκέστηκε να χαμογελάσει, κάνοντας νόημα «περιμένετε». Η Ducati θέλει να χτίσει το μύθο του Superbike ως απευθείας απόγονο των MotoGP, πράγμα άλλωστε που δεν θα απέχει και από την αλήθεια. Ο Domenicali μπορεί να επιβεβαίωνε τις φήμες και μέσα στο ’16 αν η πορεία τους ήταν διαφορετική στο MotoGP, ακριβώς για να τονώσει την ανυπομονησία του κόσμου. Βέβαια μέσα στο ’16 η παρουσία της Ducati ήταν κάθε άλλο παρά άσχημη, γιατί εκτός από τις πρώτες θέσεις στο βάθρο –για πρώτη φορά στην μετά Stoner εποχή- απέδειξε ότι ήταν άκρως ανταγωνιστική και είχαν με διαφορά την ταχύτερη GP μοτοσυκλέτα, με τον Iannone να ξεπερνά τα 351 χιλιόμετρα στο Κατάρ και τις επαναλήψεις των προσπεράσεων στην ευθεία να παίζονται συνεχώς, δείχνοντας την υπεροχή τους. Ο σοβαρότερος λόγος της αναμονής, είναι γιατί στοχεύουν στην πρωτιά το ’17 με τον Lorenzo στην σέλα, που θα είναι πολύ πιο ισχυρό χαρτί για το marketing, στην υποστήριξη ενός V4 Superbike.
διατηρώντας την Panigale ως ναυαρχίδα των sport μοτοσυκλετών η Ducati θα μπορεί να αξιοποιήσει την νέα V4 Superbike ως πλατφόρμα εισαγωγής νέων τεχνολογιών
Με τιμή ανάμεσα στα €28.000 με €40.000, η περιορισμένη παραγωγής V4 Superbike θα είναι μία «μίνι» εξωτική με την έννοια ότι δεν θα είναι ούτε φθηνή, ούτε εύκολη να την βρεις, καθώς η Ducati περιμένει ότι θα πωληθούν απευθείας, κρίνοντας από τον ντόρο που δημιουργείται. Περιμένουμε να είναι μία Superbike που θα έχει την τελευταία λέξη της τεχνολογίας και μετά θα λέει και την… επόμενη. Διατηρώντας την Panigale ως ναυαρχίδα των sport μοτοσυκλετών η Ducati θα μπορεί να αξιοποιήσει την νέα V4 Superbike ως πλατφόρμα εισαγωγής νέων τεχνολογιών, πράγματα που μονάχα σε μία περιορισμένης παραγωγής, ακριβή –«μίνι» εξωτική μπορούν να υποστηριχθούν.
Από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 και συγκεκριμένα το 1964 που η Ducati προσπάθησε να πετύχει υψηλής απόδοσης V4 με το μεγαθήριο Apollo που είχε σκοπό να καλύψει το κενό στην αμερικάνικη αγορά και τις παχουλές κρατικές παραγγελίες, δεν υπάρχει καμία τώρα ομοιότητα. Τότε ήταν κάτι φτιαγμένο στο πόδι –δικά τους σχόλια αυτά- τώρα η V4 εποχή της Ducati υποστηρίζεται από μία πολυετή, πολυέξοδη και με πολύ κόπο, προσεχτικά φτιαγμένη σταδιακή εξέλιξη. Αυτό σημαίνει ότι ο V4 κινητήρας τους θα είναι σίγουρα τέρας απόδοσης το ζήτημα είναι να υποστηριχθεί από το υπόλοιπο σύνολο.
Υπάρχει μία περιέργεια για το πλαίσιο που θα φτιάξει η Ducati, για το αν θα τοποθετήσει αεροδυναμικά βοηθήματα ή αν θα υλοποιήσει λύσεις όπως αυτή που φαίνεται να ετοιμάζει σε πατέντα που ανασύρθηκε πριν από δύο μέρες.
ο V4 του Apollo ήταν δύο ενωμένοι V2 και παρόλο που κατάφερε να αποδώσει την δύναμη που ήθελαν, δεν δούλεψε ποτέ σωστά και τελικά επέφερε πλήγμα στην εικόνα της εταιρίας, που ήδη έπασχε από την επίθεση των ιαπώνων στην τότε τεράστια αγορά της Αμερικής…
Μεταβλητής διατομής τελικό…
Αν οι Άγγλοι(bennetts) που δημοσιεύουν την είδηση, ΔΕΝ έχουν κάνει λάθος, τότε είναι πιθανόν η Ducati να ετοιμάζει ένα τελικό εξάτμισης που μπορεί να αυξομειώσει την διατομή του με πτερύγια που ανοιγοκλείνουν, όπως –περίπου- βλέπουμε σε κινητήρες αεροσκαφών. Βέβαια σε αντίθεση με την ανάλυση των Άγγλων, είναι λιγάκι δύσκολο να χρησιμοποιείται το σύστημα αυτό για να δώσει ώθηση στην μοτοσυκλέτα, κάτι τέτοιο ακούγεται επιστημονική φαντασία ή ετεροχρονισμένο πρωταπριλιάτικο αστείο. Πιθανότερα να πρόκειτα για κάτι αντίστοιχο με το YPVS της Yamaha, δηλαδή πιθανότερο είναι ένα τέτοιο σύστημα να χρησιμοποιείται για να καθορίσει την υποπίεση των καυσαερίων και κατά επέκταση την ευστροφία του κινητήρα σε διαφορετικές περιόδους της λειτουργίας του. Μένει να δούμε ποιες απ’ όλες τις φήμες θα ακολουθήσουν τον V4 στον δρόμο της υλοποίησης… Σύντομα έρχεται η παρουσίαση του Supersport ωστόσο, και εκεί θα πάρουμε περισσότερες απαντήσεις από τους ανθρώπους του εργοστασίου…
UPDATE
Στην συζήτηση που είχε ο κ. Domenicali με τους δημοσιογράφους, παρόν ήταν και ο Έλληνας δημοσιογράφος, ειδικός σε θέματα MotoGP κ. Δημήτρης Διατσίδης, που έθεσε και την ερώτηση στον CEO της Ducati, ξεκινώντας το μπαράζ των αποκαλύψεων. Σε επικοινωνία που είχαμε με τον κ. Διατσίδη, μας επιβεβαίωσε τα παραπάνω
Αναπτυγμένη στο πνεύμα της «Τεχνολογίας για τον άνθρωπο», η τεχνολογία Honda E-Clutch στοχεύει να διευρύνει την απήχηση και τα οφέλη της μοτοσυκλέτας σε ένα ευρύτερο φάσμα δυνητικών αναβατών
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
26/6/2026
Σε έναν μοτοσυκλετιστικό κόσμο που διαμορφώνεται ολοένα και περισσότερο από την ηλεκτρονική καινοτομία, ένα εξάρτημα έχει διατηρήσει περήφανα τον αναλογικό του χαρακτήρα: Η μανέτα του συμπλέκτη, αυτή η απτή σύνδεση μεταξύ του αριστερού χεριού του αναβάτη και του κιβωτίου ταχυτήτων, που καθορίζει την εμπειρία οδήγησης. Το E-Clutch της Honda, αναδιαμορφώνει αυτή την έννοια και το τελευταίο οχυρό του χειροκίνητου ελέγχου. Ανασχεδιασμένο - όχι καταργημένο, αλλά ενισχυμένο.
Στην πιο απλή του μορφή, το Honda E-Clutch υπόσχεται κάτι που κάθε αναβάτης κατανοεί ενστικτωδώς: Γρηγορότερες, πιο ομαλές αλλαγές ταχυτήτων με λιγότερη προσπάθεια. Όμως η πραγματική του σημασία είναι βαθύτερη. Συνδυάζοντας την ηλεκτρονική ακρίβεια με τη μηχανική οικειότητα, η Honda δημιούργησε ένα σύστημα που προσφέρει απρόσκοπτες αλλαγές ταχυτήτων, διατηρώντας παράλληλα την αίσθηση και την ελευθερία μιας παραδοσιακής χειροκίνητης μοτοσυκλέτας.
«Μετριάζοντας τον κραδασμό που εμφανίζεται κατά τις αλλαγές ταχυτήτων μέσω του ελέγχου μισού συμπλέκτη, το σύστημα προσφέρει αλλαγές που είναι πιο ομαλές και πιο γρήγορες από εκείνες ενός συμβατικού quickshifter,» εξηγεί ο Junya Ono, Assistant Chief Engineer, Motorcycle and Power Products Operations της Honda Motor Co., Ltd. «Οι αναβάτες μπορούν να νιώσουν το όφελος σε όλες τις συνθήκες οδήγησης, αλλά η διαφορά είναι ιδιαίτερα αισθητή κατά την οδήγηση με χαμηλές ταχύτητες, όπως σε αστικά περιβάλλοντα, όπου οι ομαλές αλλαγές ταχυτήτων είναι πιο εμφανείς.»
Αυτή ακριβώς η φράση, «έλεγχος μισού συμπλέκτη», είναι κεντρικής σημασίας για να κατανοήσουμε γιατί το E-Clutch έχει διαφορετική αίσθηση. Ένα συμβατικό quickshifter διακόπτει στιγμιαία την ανάφλεξη ή την παροχή καυσίμου για να αποφορτίσει το κιβώτιο, επιτρέποντας ανεβάσματα ταχυτήτων χωρίς συμπλέκτη. Είναι αποτελεσματικό, ειδικά στις υψηλότερες στροφές, αλλά μπορεί να προκαλέσει ένα τράνταγμα, ιδιαίτερα στις χαμηλές ταχύτητες.
Αντίθετα, το E-Clutch διαχειρίζεται ενεργά τον ίδιο τον συμπλέκτη μέσω ηλεκτρονικών ενεργοποιητών. Αντί να διακόπτει απλώς την ισχύ, πατινάρει ανεπαίσθητα τον συμπλέκτη κατά τη διάρκεια της αλλαγής, εξομαλύνοντας τις μεταβάσεις της ροπής προτού καν τις αντιληφθεί ο αναβάτης.
Το αποτέλεσμα είναι μια αλλαγή ταχύτητας με ρευστή και όχι απότομη αίσθηση, ελεγχόμενη και όχι διακεκομμένη. Στην πυκνή κυκλοφορία, σε κλειστούς κυκλικούς κόμβους ή κατά την κίνηση μέσα στο κυκλοφοριακό χάος της πόλης, αυτή η εξέλιξη γίνεται άμεσα αισθητή. Η μοτοσυκλέτα παραμένει σταθερή, ο αναβάτης χαλαρός, η εμπειρία πιο απολαυστική. Ο ευρύτερος στόχος είναι εξίσου σαφής: Να διευρυνθεί η προσβασιμότητα χωρίς να μειωθεί η συμμετοχή του αναβάτη.
«Ο πρωταρχικός στόχος είναι να επιτρέψουμε σε ένα ευρύ φάσμα αναβατών να απολαύσουν τη διασκέδαση της οδήγησης με μεγαλύτερη σιγουριά σε μια μεγάλη ποικιλία καταστάσεων,» λέει ο Ono-san. «Αυτό επιτεύχθηκε με την περαιτέρω εξέλιξη και βελτίωση της λογικής ελέγχου, βασισμένη στο σύστημα που αναπτύχθηκε αρχικά για τα μοντέλα της κατηγορίας 650.»
Αυτό το σύστημα, το οποίο έκανε το ντεμπούτο του στα CB650R & CBR650R, απέδειξε ότι ο αυτοματοποιημένος έλεγχος του συμπλέκτη μπορεί να συνυπάρξει με ένα χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων. Η νέα γενιά, η οποία έκανε την πρώτη της δημόσια εμφάνιση στην EICMA 2025 στα XL750 Transalp & CB750 Hornet, χτίζει πάνω σε αυτά τα θεμέλια, μεταφέροντας την τεχνολογία σε διαφορετικούς κυβισμούς κινητήρων και περιβάλλοντα οδήγησης.
Ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός με το σύστημα των 750 κ.εκ. έρχεται με την ενσωμάτωση του συστήματος Throttle-by-Wire (TBW), ξεκλειδώνοντας περαιτέρω δυνατότητες καθώς η συμπεριφορά του E-Clutch γίνεται πλέον προσαρμοστική και όχι απλώς αντιδραστική.
Junya Ono
«Με τα επιλεγόμενα προγράμματα οδήγησης να είναι πλέον διαθέσιμα, το E-Clutch έχει γίνει ευκολότερο στη χρήση σε ένα ευρύ φάσμα σεναρίων, από τις αστικές μετακινήσεις έως τη σπορ οδήγηση, επιτρέποντας στη συμπεριφορά του να ταιριάζει καλύτερα στις απαιτήσεις του αναβάτη,» εξηγεί ο Ono-san. «Επιπλέον, τα κατεβάσματα ταχυτήτων ενσωματώνουν πλέον μια λειτουργία αυτόματης 'ξερογκαζιάς' (automatic blip), επιτρέποντας πιο ομαλά και απρόσκοπτα κατεβάσματα.»
Το αυτόματο «blip» είναι γνώριμο έδαφος για τους αναβάτες sport μοτοσυκλετών. Κατά τα επιθετικά κατεβάσματα, ένα σύντομο άνοιγμα του γκαζιού ανεβάζει τις στροφές του κινητήρα για να ταιριάξουν με την ταχύτητα του κιβωτίου, αποτρέποντας την αστάθεια του πίσω τροχού. Παραδοσιακά αυτό απαιτούσε φινέτσα και χρονισμό. Με το E-Clutch, το σύστημα εκτελεί το «blip» ηλεκτρονικά, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι ταυτόχρονα διαχειρίζεται και το πατινάρισμα του συμπλέκτη.
«Παρόμοια με το κατέβασμα με quickshifter, το σύστημα ανοίγει στιγμιαία το γκάζι για να ταιριάξει την ταχύτητα του κινητήρα στις κατάλληλες στροφές (RPM) μετά το κατέβασμα,» λέει ο Ono-san. «Ωστόσο, επειδή το E-Clutch εμπλέκει επίσης τον έλεγχο μισού συμπλέκτη, επιτυγχάνει συνολικά ένα πιο ομαλό κατέβασμα.»
Η διπλή δράση, ο συγχρονισμός του γκαζιού και το ελεγχόμενο πατινάρισμα του συμπλέκτη, δημιουργεί ένα κατέβασμα που δίνει την αίσθηση της πρόληψης. Υπάρχει λιγότερη αναταραχή στο πλαίσιο και λιγότερο τράνταγμα στο σύστημα μετάδοσης. Για τους αναβάτες που απολαμβάνουν έναν επαρχιακό δρόμο με στροφές, αυτό μεταφράζεται σε μεγαλύτερη σταθερότητα κατά το φρενάρισμα.
«Κατά τη διάρκεια μιας γρήγορης επιβράδυνσης, το φορτίο στο πίσω ελαστικό μπορεί να μειωθεί, με αποτέλεσμα η περιστροφή του πίσω τροχού να υστερεί σε σχέση με την πραγματική ταχύτητα του οχήματος,» εξηγεί ο Ono-san. «Αν εφαρμοστεί ξανά φορτίο στο πίσω ελαστικό ενώ βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση, η αναντιστοιχία δεν μπορεί να απορροφηθεί πλήρως, με αποτέλεσμα την αναπήδηση του τροχού (wheel hop). Το σύστημα ανιχνεύει αυτή την κατάσταση και εφαρμόζει έλεγχο μισού συμπλέκτη. Επιτρέποντας στον συμπλέκτη να πατινάρει αντί για το ελαστικό, βελτιώνεται η σταθερότητα του οχήματος.»
Αυτός ο μετριασμός της αναπήδησης του πίσω τροχού εμφανίζεται για πρώτη φορά στα μοντέλα της σειράς 750 της Honda, συμπεριλαμβανομένου του Honda Transalp. Σηματοδοτεί μια εξέλιξη στον ρόλο του E-Clutch, από ένα χαρακτηριστικό άνεσης σε έναν ενεργό ενισχυτή σταθερότητας. Ωστόσο, η εφαρμογή ενός τέτοιου ελέγχου σε πολλαπλές πλατφόρμες κινητήρων δεν είναι μια απλή ενημέρωση λογισμικού. Κάθε διαμόρφωση κινητήρα συμπεριφέρεται διαφορετικά.
«Κάθε κινητήρας είχε τα δικά του χαρακτηριστικά, επομένως απαιτούσε ανάλογα προσαρμοσμένες ρυθμίσεις,» λέει ο Ono-san. «Ειδικότερα, δυσκολευτήκαμε να προσαρμόσουμε τις διαφορές στις διακυμάνσεις της περιστροφής, καθώς και τις διαφοροποιήσεις στην απόκριση του κινητήρα και την απόδοση της ροπής.»
Ένας εν σειρά τετρακύλινδρος περιστρέφεται διαφορετικά από έναν δικύλινδρο εν σειρά. Οι παλμοί ροπής, η αδράνεια του στροφάλου, οι καμπύλες απόκρισης του γκαζιού, όλα επηρεάζουν το πώς πρέπει να εμπλέκεται ή να πατινάρει ένας συμπλέκτης. Η μηχανική πρόκληση βρισκόταν στη χαρτογράφηση αυτών των χαρακτηριστικών με τέτοια ακρίβεια ώστε οι αναβάτες να μην αντιλαμβάνονται ποτέ τους υπολογισμούς που γίνονται στο παρασκήνιο.
Τα προγράμματα οδήγησης (riding modes) προσθέτουν ένα ακόμα επίπεδο λεπτομέρειας. Στη λειτουργία Rain, η απόκριση του γκαζιού είναι πιο ήπια· στη λειτουργία Sport, γίνεται πιο απότομη. Επειδή το TBW αποσυνδέει την περιστροφή του γκριπ από το πραγματικό άνοιγμα της πεταλούδας, ο συμπλέκτης πρέπει να ερμηνεύει όχι μόνο τι κάνει ο αναβάτης, αλλά και τι θα κάνει ο κινητήρας στη συνέχεια.
«Ανάλογα με το επιλεγμένο πρόγραμμα, όπως το RAIN ή το SPORT, το πραγματικό άνοιγμα της πεταλούδας γκαζιού ποικίλλει σε σχέση με το άνοιγμα του γκριπ,» εξηγεί ο Ono-san. «Το E-Clutch εκτελεί τον κατάλληλο έλεγχο του συμπλέκτη σύμφωνα με αυτές τις αλλαγές στο άνοιγμα της πεταλούδας.»
Σε πρακτικό επίπεδο, αυτό σημαίνει μια σταθερή αίσθηση. Είτε οδηγείτε προσεκτικά σε βρεγμένες συνθήκες είτε απολαμβάνετε ένα στεγνό ορεινό πέρασμα, η εμπλοκή του συμπλέκτη παραμένει διαισθητική και αναλογική.
Εκτός δρόμου, τα οφέλη του συστήματος γίνονται ακόμη πιο ξεκάθαρα. Στις adventure μοτοσυκλέτες, οι αναβάτες συχνά καλούνται να διαχειριστούν ταυτόχρονα την ισορροπία, το γκάζι, το φρενάρισμα και το «διάβασμα» του εδάφους.
«Πρώτον, η παρουσία του E-Clutch εξαλείφει τις ανησυχίες για το σβήσιμο του κινητήρα,» λέει ο Ono-san. «Καταργεί επίσης την ανάγκη να ανησυχεί κανείς για τον χειρισμό της μανέτας του συμπλέκτη. Ως αποτέλεσμα, οι αναβάτες μπορούν να επικεντρωθούν στην οδήγηση με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση σε εκτός δρόμου συνθήκες, όπου απαιτείται αυξημένη προσοχή στην επιφάνεια του εδάφους.»
Σε ανώμαλο έδαφος, όπου η πρόσφυση μπορεί να αυξομειώνεται απρόβλεπτα, το σύστημα της σειράς 750 προχωράει ένα βήμα παραπέρα. Μπορεί να εκτελεί κατάλληλα ανεβάσματα ταχυτήτων ακόμη και όταν το πίσω ελαστικό γλιστράει υπό επιτάχυνση, διατηρώντας την κινητήρια δύναμη χωρίς να επιδεινώνει την αστάθεια. Παρά την εκτεταμένη αυτοματοποίηση, ο Ono-san ήταν κατηγορηματικός ως προς τη διατήρηση της οικειότητας.
«Δεσμευτήκαμε σε μια διάταξη που δεν αλλάζει τη διαμόρφωση των χειριστηρίων,» τονίζει. «Η μανέτα του συμπλέκτη είναι τοποθετημένη με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν και, χωρίς καμία ειδική διαδικασία, απλά τραβώντας τη μανέτα του συμπλέκτη ο αναβάτης έχει ακαριαία την ίδια αίσθηση και λειτουργία με μια συμβατική χειροκίνητη μοτοσυκλέτα.»
Αυτή η απόφαση υπογραμμίζει μια φιλοσοφική διαφορά. Το E-Clutch δεν αποτελεί αντικατάσταση της χειροκίνητης οδήγησης· είναι μια αναβάθμιση. Οι αναβάτες μπορούν να το αγνοήσουν εντελώς και να χειριστούν τον συμπλέκτη ως συνήθως. Ή μπορούν να αφήσουν το σύστημα να αναλάβει τη διαχείριση ρουτίνας, ενώ οι ίδιοι επικεντρώνονται στις γραμμές, τα σημεία φρεναρίσματος ή την κυκλοφορία. Διαθέτει επίσης έναν άσσο στο μανίκι για τους αναβάτες που θέλουν αυτή την παραδοσιακή εμπλοκή.
«Δώσαμε τη δυνατότητα απενεργοποίησης του E-Clutch για καταστάσεις όπου ο αναβάτης δεν επιθυμεί την αυτόματη αποσύμπλεξη, για παράδειγμα, κατά την οδήγηση με χαμηλή ταχύτητα, όπου μπορεί να θέλετε να κινηθείτε ακριβώς στο όριο των στροφών ρελαντί,» λέει ο Ono-san. «Πιστεύουμε ότι το να μπορείς να επιστρέψεις πλήρως στην ίδια λειτουργία με μια χειροκίνητη μοτοσυκλέτα είναι ένα μοναδικό πλεονέκτημα που δεν προσφέρουν άλλα συστήματα αυτόματου ελέγχου συμπλέκτη.»
Είναι ένας μικρός διακόπτης με μεγάλο συμβολικό βάρος. Η επιλογή παραμένει στα χέρια του αναβάτη. Ωστόσο, ίσως το πιο εντυπωσιακό επίτευγμα του E-Clutch είναι το πόσο αόρατα φαντάζουν όλα αυτά από τη θέση οδήγησης.
«Εξελίξαμε τη λογική ελέγχου σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά και τη χρηστικότητα του οχήματος, μεγιστοποιώντας την αξία που μπορεί να προσφέρει το σύστημα,» λέει ο Ono-san. «Εκτός από τις λειτουργικές βελτιώσεις, όπως ο συντονισμός με το TBW, έχουν γίνει βελτιώσεις και σε μικρότερες λεπτομέρειες για να αναβαθμιστεί η αίσθηση της εκκίνησης του οχήματος και της αλλαγής ταχυτήτων.»
Το E-Clutch δεν «φωνάζει» για την παρουσία του. Απλώς αφαιρεί τις τριβές, μηχανικές και νοητικές. Μειώνει την κούραση στην κίνηση, αυξάνει την ηρεμία κατά το φρενάρισμα, ενισχύει την αυτοπεποίθηση εκτός δρόμου και οξύνει την ακρίβεια στις γρήγορες βόλτες. Για τους νέους αναβάτες, μειώνει τα εμπόδια. Για τους έμπειρους αναβάτες, λειαίνει τις ατέλειες χωρίς να μειώνει τη συμμετοχή.
Με αυτόν τον τρόπο, τα όρια μεταξύ χειροκίνητου και αυτόματου έχουν επαναπροσδιοριστεί αθόρυβα. Η μανέτα του συμπλέκτη παραμένει. Το κιβώτιο ταχυτήτων παραμένει. Ο αναβάτης παραμένει στο επίκεντρο. Αλλά η αόρατη νοημοσύνη που έχει πλέον υφανθεί σε αυτή τη σχέση υποδηλώνει ένα μέλλον όπου η τεχνολογία υποστηρίζει αντί να αντικαθιστά.
Και ίσως αυτή να είναι η πιο συναρπαστική καινοτομία του E-Clutch: δεν αλλάζει το πώς οδηγούνται οι μοτοσυκλέτες, αλλά επαναπροσδιορίζει την αίσθησή τους —σε κάθε αλλαγή ταχύτητας, σε κάθε εκκίνηση, σε κάθε στάση.