Ducati: Ξανά στο τραπέζι η πώλησή της

Πληρώνει τα υπαρξιακά προβλήματα της VW
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

1/10/2020

Η συνέντευξη του νυν CEO του ομίλου VW στο πρακτορείο Reuters της Γερμανίας άνοιξε ξανά την κουβέντα για πώληση της Ducati. Όχι πως η κουβέντα είχε σταματήσει ποτέ μετά την αποχώρηση του οραματιστή και ιδιοφυούς Ferdinan Piech από την καρέκλα του CEO της VW.

Η Ducati είχε χαρακτηριστεί από τα αντίπαλα μέλη της οικογένεια Porsche που κατέχει δεσπόζουσα μετοχική θέση στον όμιλο VW (μέλος της οικογένειας Porsche ήταν και ο Piech) ως το προσωπικό παιχνίδι του και χρησιμοποίησαν αρκετές φορές αυτό το επιχείρημα στη διαμάχη μεταξύ τους για την αποκαθήλωση του Ferdinand Piech από την κορυφή της ηγεσίας. Καθόλου τυχαία, μετά το σκάνδαλο του Diesel Gate, το οποίο ακόμα δεν έχει τελειώσει οριστικά και δημιούργησε τεράστια οικονομική τρύπα στον όμιλο, διαρκώς επαναλαμβάνονται τα σενάρια πώλησης της Ducati, της Lamborgini και της Bugatti, δηλαδή των εταιρειών που αγόρασε ο Ferdinand Piech σε κάθε δυνατή ευκαιρία.

Η νέα ηγεσία της VW απαντά γενικόλογα πως πάντα είναι ανοιχτή σε προτάσεις και συνεργασίες, χωρίς φυσικά να σβήνει τη φωτιά, ούτε όμως και να την πυροδοτεί παραπάνω. Στο ίδιο μοτίβο κινήθηκαν και οι τελευταίες δηλώσεις του γενικού διευθυντή Herbert Diess, όταν παρουσίασε το νέο μοντέλο ανάπτυξης του ομίλου που θα βασίζεται στην ηλεκτροκίνηση και τις νέες τεχνολογίες και υπηρεσίες γύρω από την αυτόνομη οδήγηση. Ουσιαστικά είπε πως πάντα επανεξετάζουν τη θέση κάθε εταιρείας που έχουν κάτω από την ομπρέλα του ομίλου και το ίδιο θα κάνουν για τη Ducati.

Ο διευθυντής του ομίλου για τα τμήματα R&D κύριος Markus Duesmann ήταν πιο συγκεκριμένος και είπε πως δεν θα αργήσουμε να δούμε την πρώτη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Ducati. Αυτό σημαίνει πως μέσα στο γενικό πλάνο ανάπτυξης της ηλεκτροκίνησης έχουν κρατήσει κεφάλαια και για την Ducati, χωρίς φυσικά να αποκλείει την πώλησή της πριν ολοκληρωθεί η έρευνα και εξέλιξη της ηλεκτρικής γκάμας. Ευθεία ερώτηση για την πώληση των Hi-performance εταιρειών του ομίλου (Bugatti, Lamborgini, Ducati) δέχτηκε ο οικονομικός διευθυντής Frank Witter αλλά είπε πως δεν απαντά σε φήμες…

Το θέμα όμως είναι τί λένε οι μέτοχοι που κοιτάνε πρώτα την τσέπη τους πριν από κάθε απόφαση. Αν μιλάγαμε για ιαπωνική εταιρεία που κάνει πλάνα τουλάχιστον δεκαετίας, να είστε σίγουροι πως δεν θα υπήρχε στο τραπέζι θέμα πώλησης της Ducati. Όταν όμως μιλάς για αμερικάνικες και γερμανικές εταιρείες που διοικούνται με χρονοδιάγραμμα ημέρας (βλ. Harley Davidson) τότε τίποτα δεν είναι έκπληξη.

Η χρηματιστηριακή αξία της VW έχει πέσει στα 80δις, όταν η αντίστοιχη της Toyota είναι στα 187δις και στους μετόχους δεν αρέσει αυτό. Βέβαια η χρηματιστηριακή αξία της Tesla με μόλις δύο εργοστάσια παραγωγής είναι μεγαλύτερη της Toyota αυτή τη στιγμή, δείχνοντας πόσο φούσκα και τζόγος έχει γίνει η βιομηχανία οχημάτων, με αποτέλεσμα να μην διοικούνται πλέον από οραματιστές αλλά από χρηματιστές, που συχνά πυκνά περνάνε από τα δικαστήρια (βλ. υπόθεση Nissan-Renault).

Η πραγματικότητα είναι μία. Όταν παλεύουν τα βουβάλια στη όχθη της λίμνης, τη νύφη την πληρώνουν τα βατράχια. Η Ducati κάθε χρόνο πάει όλο και καλύτερα σε πωλήσεις και μερίδια αγοράς και αυτή τη στιγμή έχει μια ολοκαίνουρια πλατφόρμα ενός V4 κινητήρα που τις ανοίγει διάπλατα το δρόμο για το μέλλον. Η διεθνής αγορά των δικύκλων πάει εξίσου εντυπωσιακά καλά χάρη στις αγορές της Ινδίας, της Ασίας και της Κίνας που διψούν όλο και περισσότερο για μεγαλύτερες και εντυπωσιακότερες μοτοσυκλέτες με ισχυρό brand name. Την ίδια ώρα όμως η αγορά αυτοκινήτου έχει τα χάλια της παντού, λόγω της έντονης αστικοποίησης που έχει κάνει την χρήση τους μαρτύριο. Έχοντας για αφεντικό μια μεγάλη αυτοκινητοβιομηχανία που επηρεάζεται άμεσα από το διεθνές περιβάλλον, η Ducati θα είναι αναγκασμένη να έχει πάνω από το κεφάλι της την ταμπέλα “ΠΩΛΕΙΤΑΙ”.

Ίσως ήρθε η ώρα της ανεξαρτητοποίησης, διότι η φημολογία της πώλησης κάνει ζημιά που δεν αξίζει αυτή τη στιγμή στην ιταλική εταιρεία.    

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.