Έφηβος που έχασε το πόδι του σε τροχαίο ξανακαβαλάει μοτοσυκλέτα

Τραυματίστηκε ενώ γύριζε από τη δουλειά του, έχασε το πόδι του, αλλά αυτό δεν τον κράτησε μακριά από τις δύο ρόδες
Teen rides again after losing a leg
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/8/2025

Ο 18χρονος Βρετανός Ted Spurrel, μόλις οκτώ μήνες μετά το τροχαίο που του άλλαξε τη ζωή, ανέβηκε ξανά σε μοτοσυκλέτα χάρη στη στήριξη οικογένειας, φίλων και μιας φιλανθρωπικής οργάνωσης που βοηθά άτομα με κινητικές δυσκολίες

Ο Ted χτυπήθηκε τον Δεκέμβριο του 2024 ενώ επέστρεφε με το μηχανάκι του από τη δουλειά του σε παμπ. Υπέστη ρήξη σπλήνας και σοβαρούς τραυματισμούς στο αριστερό του πόδι, το οποίο τελικά ακρωτηριάστηκε κάτω από το γόνατο. “Σωματικά τα πάει καλά, αλλά ψυχολογικά ήταν πολύ δύσκολο”, δήλωσε η μητέρα του.

Teen rides again after losing a leg

Η ελπίδα όμως ξαναγεννήθηκε όταν ο Ted γνώρισε την οργάνωση The Bike Experience, που ιδρύθηκε πριν από 14 χρόνια από τον Talan Skeels-Piggins, έναν μοτοσυκλετιστή που επίσης καθηλώθηκε ύστερα από ατύχημα. Η φιλανθρωπική δράση βοηθά ανθρώπους με απώλεια κινητικότητας και άλλες δυσκολίες να αποκτήσουν ξανά αυτοπεποίθηση και αίσθηση ελευθερίας, με ειδικά προσαρμοσμένες μοτοσυκλέτες.

Την περασμένη εβδομάδα ο Ted βρέθηκε στην πίστα του Silverstone, όπου ανέβηκε ξανά σε μοτοσυκλέτα, μια ειδικά προσαρμοσμένη Honda Varadero 125. “Ήταν φανταστικό, ένιωσε πραγματικά δυνατός”, είπε η μητέρα του.Teen rides again after losing a leg

Η ανάρρωση του συνεχίζεται. Η διαδικασία εύρεσης κατάλληλου προσθετικού ποδιού ήταν γεμάτη δυσκολίες, όμως τώρα που έχει βρει το σωστό, ο Ted κάνει εντατική φυσικοθεραπεία με ανεβασμένη διάθεση.

Στο πλευρό του βρίσκεται όχι μόνο η οικογένειά του, αλλά και η Jayme Guthrie, μία από τους πρώτους ανθρώπους που έσπευσαν να τον βοηθήσουν στη σκηνή του ατυχήματος. Η Guthrie έμεινε δίπλα του μέχρι να φτάσει το ασθενοφόρο και από τότε έχει οργανώσει πολλές δράσεις στήριξης, όπως η συμμετοχή της στον Μαραθώνιο του Worthing για να συγκεντρώσει χρήματα, αλλά και η δημιουργία σελίδας GoFundMe.

Πρόσφατα, ο Ted πήρε και τα αποτελέσματα των εξετάσεων του, που ήταν ικανοποιητικά δεδομένων των τεράστιων προκλήσεων που έχει αντιμετωπίσει. Η αποφασιστικότητα και το χαμόγελό του δείχνουν ότι τίποτα δεν μπορεί να τον κρατήσει μακριά από τον δρόμο και τους δύο τροχούς.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.