"Έφυγε" ο John Surtees

Ο πιο εμβληματικός Θρύλος των αγώνων
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/3/2017

Ο John Surtees, ο οποίος πέθανε στο Λονδίνο την Παρασκευή 10 Μαρτίου, σε ηλικία 83 ετών, ήταν ο μοναδικός αγωνιζόμενος που είχε στεφθεί παγκόσμιος πρωταθλητής τόσο με μοτοσυκλέτες όσο και με αυτοκίνητα , καθώς είχε πάρει εφτά παγκόσμιους τίτλους με την MV Agusta πριν κερδίσει το πρωτάθλημα στην F1 το 1964 για λογαριασμό της Ferrari.

Ο Surtees γεννήθηκε το 1934 και ενηλικιώθηκε δουλεύοντας στο συνεργείο μοτοσυκλετών του πατέρα του στο νότιο Λονδίνο. Για πρώτη φορά αγωνίστηκε σε ηλικία 14 ετών, ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα του προς τη νίκη, αλλά αποκλείστηκε λόγω του νεαρού της ηλικίας του! Παράτησε το σχολείο στα 15 του και ξεκίνησε να τρέχει αγώνες στο χώμα, αλλά λίγο αργότερα ξεκίνησε συνεργασία με το εργοστάσιο της Victory τρέχοντας σε αγώνες δρόμου, δημιουργώντας ένα σερί νικών πάνω σε ένα Grey Flash 500 που προετοίμαζε ο ίδιος.

Ο πρώτος του αγώνας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ήταν το 1952, πάνω σε ένα Norton Manx 500 και το 1955 ο Sutrees πήρε τις πρώτες του εργοστασιακές συμμετοχές με την Norton, κερδίζοντας 69 από τους 75 αγώνες που έτρεξε στην Βρετανία, ενώ στο GP του Ulster πήρε την πρώτη του νίκη σε παγκόσμιο επίπεδο στην κατηγορία των 250cc. Την επόμενη χρονιά, κι αφού η Norton αποσύρθηκε από τους αγώνες, συνεργάστηκε με την MV Agusta κερδίζοντας το Senior TT πάνω σε ένα τετρακύλινδρο MV (η πρώτη του νίκη στο ΙοΜ), ενώ κέρδισε συνολικά έξι φορές τις εφτά χρονιές που συμμετείχε. Μέχρι τα 22 του χρόνια, είχε πετύχει το ασύλληπτο ρεκόρ των εφτά παγκόσμιων τίτλων, παρά το γεγονός μάλιστα ότι μία σεζόν του τέλειωσε νωρίς εξαιτίας ενός σπασμένου χεριού στο γερμανικό GP.

Το 1957 τα Agusta δεν μπορούσαν να κερδίσουν τα πολύ καλά Gilera και ο Surtees μετά βίας κατάφερε να τερματίσει τρίτος στο πρωτάθλημα των 500cc. Έδωσε μεγάλο αγώνα για να πείσει τον Κόμη Agusta να βελτιώσει την αξιοπιστία των τετρακύλινδρων  μοτοσυκλετών, με αποτέλεσμα να επέλθει ρήξη και να εγκαταλείψει την εταιρεία για να συνεργαστεί με την Moto Guzzi. Πριν όμως καν προλάβει να ξεκινήσει, η Moto Guzzi ανακοίνωσε ότι μαζί με την Gilera και την Mondial, θα εγκατέλειπαν κι αυτοί τους αγώνες. Μετά απ' αυτό επέστρεψε στην MV Agusta κερδίζοντας όλα τα GP στα οποία ξεκίνησε το 1958 και το 1959 με ένα σερί 25 νικών!

Το 1960, όντας εκνευρισμένος από την απόφαση του Κόμη να μην του επιτρέψει να τρέξει με τις μοτοσυκλέτες της εταιρείας σε αγώνες εκτός των παγκόσμιων πρωταθλημάτων, αποφάσισε να συνδυάσει τους αγώνες μοτοσυκλετών με των αυτοκινήτων, κάνοντας το ντεμπούτο του στη F1 με την ομάδα της Lotus στο GP του Μονακό. Εκεί εγκατέλειψε λόγω βλάβης στην μετάδοση και μετέβη στο Isle of Man όπου πέτυχε την τελευταία του νίκη στο Νησί. Αργότερα εγκατέλειψε οριστικά την MV Agusta και τους αγώνες μοτοσυκλετών, αλλά πιο πριν είχε φροντίσει να κάνει άλλο ένα ρεκόρ τρέχοντας την ίδια μέρα με μοτοσυκλέτα και αυτοκίνητο. Αυτό συνέβη στις 24 Ιουλίου του 1960, όπου ο Surtees κέρδισε στο γερμανικό GP στα 500cc έξω από την Στουτγάρδη και στη συνέχεια οδήγησε μέχρι την Porsche του Rob walker στην Formula 2, σε αγώνα που έγινε στην ίδια πίστα λίγο αργότερα!

Το 1963 μπήκε στην ομάδα της Ferrari και το 1964 κέρδισε τον παγκόσμιο τίτλο για την Scuderia. Μάλιστα εκτός από πιλότος ήταν και μηχανικός, καθώς λόγω της κακής οργάνωσης της ομάδας και τις συνεχόμενες απεργίες στην Ιταλία, ήταν ο μοναδικός που μπορούσε να κάνει κολλήσεις και να φτιάξει ένα βοηθητικό ρεζερβουάρ, ώστε το αμάξι του να καταφέρει να τελειώσει τον αγώνα και να μην μείνει από καύσιμα, αφού δεν μπορούσε να κάνει ανεφοδιασμό!

Ο Surtees ήταν ένας σκληρός αλλά δίκαιος άνθρωπος, που έθετε πάντα υψηλά στάνταρ

Αργότερα έφτιαξε την δική του ομάδα, αλλά τα απανωτά οικονομικά προβλήματα έφεραν το τέλος της προσπάθειας το 1978. Οι μοτοσυκλέτες παρέμειναν ως η μοναδική του αγάπη, τρέχοντας τον τελευταίο του αγώνα το 1986 στο Paul Ricard σε έναν αγώνα Ιστορικών GP, ως παράλληλη διοργάνωση του GP της Γαλλίας των 500cc.

Ο Surtees ήταν ένας σκληρός αλλά δίκαιος άνθρωπος, που έθετε πάντα υψηλά στάνταρ για τον εαυτό του αλλά και για τους συνεργάτες του. Δεν φοβόταν να αντιπαρατεθεί με τους ισχυρούς, ακόμη κι αν ήξερε πως δεν είχε ελπίδα να περάσει τη γνώμη του, ενώ η επιμονή του στις απόψεις του, του στοίχησε πολλές περισσότερες επιτυχίες από αυτές που ήδη είχε καταφέρει, ειδικά στο σκοτεινό περιβάλλον της F1. Παρά την ταπεινή καταγωγή του, τα επιτεύγματά του στην μοτοσυκλέτα και το αυτοκίνητο ήταν ιδιαίτερα σημαντικά, κάνοντας πολύ φτωχότερα και τα δύο με τον θάνατό του.

Κωνσταντίνος Μητσάκης: Η άποψή του για την Harley-Davidson Pan America 1250 SP

Από το ταξίδι Pan America Beyond the Map - 7.500 χλμ. με συνεπιβάτη έκανε ο Μητσάκης με την αμερικάνικη adventure
Pan America Beyond the Map 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/9/2025

Σε αυτό το ταξίδι του ο Κωνσταντίνος Μητσάκης κινήθηκε αυστηρά στην Ευρώπη, στη σέλα της Harley-Davidson Pan America 1250 SP και έχει να πει και για αυτή δυο λόγια, έπειτα από 7.500 χλμ.

Ας δούμε τι λέει ο Μητσάκης για την αμερικάνικη adventure έχοντας πλέον αποκτήσει μια πολύ καλή εικόνα για τις δυνατότητές της ειδικά στο ταξίδι:

"Μετά από 7.500 χλμ. στην σέλα της HD Pan America 1250 SP, ήρθε η ώρα να καταθέσω τις εντυπώσεις μου από την πρώτη mega on–off πρόταση της Harley-Davidson. H Pan America 1250 SP αποδείχτηκε μια ευκολοδήγητη και απολαυστική μοτοσυκλέτα, που με συνάρπασε με τον δικύλινδρο V2 κινητήρα της και την κτηνώδη ροπή του! Με λογικό ύψος για on–off μοτοσυκλέτα (η σέλα έχει δυο ρυθμιζόμενες θέσεις), δεν προβληματίστηκα ιδιαίτερα, ενώ λειτουργικό αποδείχθηκε το σύστημα Adaptive Ride Heigh που μειώνει αυτόματα το ύψος της σέλας κατά την ακινησία. Διαθέτοντας εργονομικό σχεδιασμό, η σέλα της Pan America μού επέτρεπε να κάθομαι για πολλές ώρες άνετα και ξεκούραστα, όπως ήταν άλλωστε και η συνολική θέση οδήγησης της μοτοσυκλέτας.

Pan America Beyond the Map 2025

Οι ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενες ημι-ενεργητικές αναρτήσεις ανταποκρίθηκαν άριστα στο έργο τους προσφέροντας ευελιξία, υποδειγματική σταθερότητα και ακρίβεια στον έλεγχο της μοτοσυκλέτας. Όλα τα ηλεκτρονικά βοηθήματα δούλεψαν σωστά και απροβλημάτιστα, τα μπροστινά φώτα με cornering λειτουργία έκαναν την νύχτα μέρα, αρκετά αποτελεσματική ήταν η προστασία του ανεμοθώρακα (διαθέτει 4 θέσεις), ενώ το σύστημα φρένων της Brembo ανταποκρινόταν άψογα στην ακινητοποίηση της βαρυφορτωμένης μοτοσυκλέτας και με βοήθησε καθοριστικά να έχω τον έλεγχο σε όλες τις συνθήκες οδήγησης. Κι όσον αφορά την κατανάλωση, με ταχύτητες 120-130 χλμ./ώρα κυμάνθηκε σε ικανοποιητικά επίπεδα (5–5,3 λτ./100 χλμ.), που σε συνδυασμό με το ρεζερβουάρ των 21 λίτρων, μού πρόσφερε μια αυτονομία γύρω στα 400 χλμ.
   
Τι δεν μου άρεσε; Η λειτουργικότητα του πλαϊνού σταντ (λάθος σχεδιασμός κατά την άποψή μου), ο αριστερός διακόπτης ήταν δύσχρηστος εν κινήσει, η αλυσίδα κίνησης ήθελε τέντωμα στα 7.500 χλμ., η θύρα φόρτισης ήταν Type–C και η σέλα του συνεπιβάτη θα έπρεπε να είναι λίγο μεγαλύτερη.

Pan America Beyond the Map 2025

Στη δημοφιλή και απαιτητική κατηγορία των Adventure, η ανανεωμένη HD Pan America 1250 SP κάνει τη “δουλειά” διαφορετικά από τους ανταγωνιστές της και τα καταφέρνει πολύ καλά. Δυνατά χαρτιά της, ο τολμηρός σχεδιασμός, ο δυνατός κινητήρας, η ανταγωνιστική τιμή, τα προηγμένα ηλεκτρονικά βοηθήματα και η άριστη ποιότητα κατασκευής."