"Έφυγε" ο John Surtees

Ο πιο εμβληματικός Θρύλος των αγώνων
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/3/2017

Ο John Surtees, ο οποίος πέθανε στο Λονδίνο την Παρασκευή 10 Μαρτίου, σε ηλικία 83 ετών, ήταν ο μοναδικός αγωνιζόμενος που είχε στεφθεί παγκόσμιος πρωταθλητής τόσο με μοτοσυκλέτες όσο και με αυτοκίνητα , καθώς είχε πάρει εφτά παγκόσμιους τίτλους με την MV Agusta πριν κερδίσει το πρωτάθλημα στην F1 το 1964 για λογαριασμό της Ferrari.

Ο Surtees γεννήθηκε το 1934 και ενηλικιώθηκε δουλεύοντας στο συνεργείο μοτοσυκλετών του πατέρα του στο νότιο Λονδίνο. Για πρώτη φορά αγωνίστηκε σε ηλικία 14 ετών, ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα του προς τη νίκη, αλλά αποκλείστηκε λόγω του νεαρού της ηλικίας του! Παράτησε το σχολείο στα 15 του και ξεκίνησε να τρέχει αγώνες στο χώμα, αλλά λίγο αργότερα ξεκίνησε συνεργασία με το εργοστάσιο της Victory τρέχοντας σε αγώνες δρόμου, δημιουργώντας ένα σερί νικών πάνω σε ένα Grey Flash 500 που προετοίμαζε ο ίδιος.

Ο πρώτος του αγώνας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ήταν το 1952, πάνω σε ένα Norton Manx 500 και το 1955 ο Sutrees πήρε τις πρώτες του εργοστασιακές συμμετοχές με την Norton, κερδίζοντας 69 από τους 75 αγώνες που έτρεξε στην Βρετανία, ενώ στο GP του Ulster πήρε την πρώτη του νίκη σε παγκόσμιο επίπεδο στην κατηγορία των 250cc. Την επόμενη χρονιά, κι αφού η Norton αποσύρθηκε από τους αγώνες, συνεργάστηκε με την MV Agusta κερδίζοντας το Senior TT πάνω σε ένα τετρακύλινδρο MV (η πρώτη του νίκη στο ΙοΜ), ενώ κέρδισε συνολικά έξι φορές τις εφτά χρονιές που συμμετείχε. Μέχρι τα 22 του χρόνια, είχε πετύχει το ασύλληπτο ρεκόρ των εφτά παγκόσμιων τίτλων, παρά το γεγονός μάλιστα ότι μία σεζόν του τέλειωσε νωρίς εξαιτίας ενός σπασμένου χεριού στο γερμανικό GP.

Το 1957 τα Agusta δεν μπορούσαν να κερδίσουν τα πολύ καλά Gilera και ο Surtees μετά βίας κατάφερε να τερματίσει τρίτος στο πρωτάθλημα των 500cc. Έδωσε μεγάλο αγώνα για να πείσει τον Κόμη Agusta να βελτιώσει την αξιοπιστία των τετρακύλινδρων  μοτοσυκλετών, με αποτέλεσμα να επέλθει ρήξη και να εγκαταλείψει την εταιρεία για να συνεργαστεί με την Moto Guzzi. Πριν όμως καν προλάβει να ξεκινήσει, η Moto Guzzi ανακοίνωσε ότι μαζί με την Gilera και την Mondial, θα εγκατέλειπαν κι αυτοί τους αγώνες. Μετά απ' αυτό επέστρεψε στην MV Agusta κερδίζοντας όλα τα GP στα οποία ξεκίνησε το 1958 και το 1959 με ένα σερί 25 νικών!

Το 1960, όντας εκνευρισμένος από την απόφαση του Κόμη να μην του επιτρέψει να τρέξει με τις μοτοσυκλέτες της εταιρείας σε αγώνες εκτός των παγκόσμιων πρωταθλημάτων, αποφάσισε να συνδυάσει τους αγώνες μοτοσυκλετών με των αυτοκινήτων, κάνοντας το ντεμπούτο του στη F1 με την ομάδα της Lotus στο GP του Μονακό. Εκεί εγκατέλειψε λόγω βλάβης στην μετάδοση και μετέβη στο Isle of Man όπου πέτυχε την τελευταία του νίκη στο Νησί. Αργότερα εγκατέλειψε οριστικά την MV Agusta και τους αγώνες μοτοσυκλετών, αλλά πιο πριν είχε φροντίσει να κάνει άλλο ένα ρεκόρ τρέχοντας την ίδια μέρα με μοτοσυκλέτα και αυτοκίνητο. Αυτό συνέβη στις 24 Ιουλίου του 1960, όπου ο Surtees κέρδισε στο γερμανικό GP στα 500cc έξω από την Στουτγάρδη και στη συνέχεια οδήγησε μέχρι την Porsche του Rob walker στην Formula 2, σε αγώνα που έγινε στην ίδια πίστα λίγο αργότερα!

Το 1963 μπήκε στην ομάδα της Ferrari και το 1964 κέρδισε τον παγκόσμιο τίτλο για την Scuderia. Μάλιστα εκτός από πιλότος ήταν και μηχανικός, καθώς λόγω της κακής οργάνωσης της ομάδας και τις συνεχόμενες απεργίες στην Ιταλία, ήταν ο μοναδικός που μπορούσε να κάνει κολλήσεις και να φτιάξει ένα βοηθητικό ρεζερβουάρ, ώστε το αμάξι του να καταφέρει να τελειώσει τον αγώνα και να μην μείνει από καύσιμα, αφού δεν μπορούσε να κάνει ανεφοδιασμό!

Ο Surtees ήταν ένας σκληρός αλλά δίκαιος άνθρωπος, που έθετε πάντα υψηλά στάνταρ

Αργότερα έφτιαξε την δική του ομάδα, αλλά τα απανωτά οικονομικά προβλήματα έφεραν το τέλος της προσπάθειας το 1978. Οι μοτοσυκλέτες παρέμειναν ως η μοναδική του αγάπη, τρέχοντας τον τελευταίο του αγώνα το 1986 στο Paul Ricard σε έναν αγώνα Ιστορικών GP, ως παράλληλη διοργάνωση του GP της Γαλλίας των 500cc.

Ο Surtees ήταν ένας σκληρός αλλά δίκαιος άνθρωπος, που έθετε πάντα υψηλά στάνταρ για τον εαυτό του αλλά και για τους συνεργάτες του. Δεν φοβόταν να αντιπαρατεθεί με τους ισχυρούς, ακόμη κι αν ήξερε πως δεν είχε ελπίδα να περάσει τη γνώμη του, ενώ η επιμονή του στις απόψεις του, του στοίχησε πολλές περισσότερες επιτυχίες από αυτές που ήδη είχε καταφέρει, ειδικά στο σκοτεινό περιβάλλον της F1. Παρά την ταπεινή καταγωγή του, τα επιτεύγματά του στην μοτοσυκλέτα και το αυτοκίνητο ήταν ιδιαίτερα σημαντικά, κάνοντας πολύ φτωχότερα και τα δύο με τον θάνατό του.

Pan America Beyond the Map, Μέρος 6ο – Στις Γαλλικές Άλπεις ο Κωνσταντίνος Μητσάκης [Gallery]

Ο Μητσάκης με την Harley-Davidson Pan America 1250 SP έπιασαν ξανά Ευρώπη
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/9/2025

Μετά την Σκωτία και την Ιρλανδία, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε ξανά στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Γαλλία. Ο Έλληνας αναβάτης οδήγησε στις πιο εμβληματικές διαδρομές των Γαλλικών Άλπεων, περνώντας από τα Col de L’ Iseran, Col de la Bonette και Combe Laval.

Ας δούμε παρακάτω τι γράφει ο Κωνσταντίνος Μητσάκης στην έκτη ανταπόκρισή του:

Με την άφιξή μας στην Γαλλία (Calais), το “Pan America Beyond the Map” μπήκε στην τελική του φάση. Οδηγώντας τη γκρι Harley Davidson Pan America 1250 SP στη διαδρομή Calais-Lyon (790 χλμ.) προσεγγίσαμε τη νοτιοανατολική Γαλλία, με σκοπό να περιηγηθούμε στο συναρπαστικό κόσμο των Γαλλικών Άλπεων. Κρυφή μας επιθυμία ήταν, πατέρας και γιος να βάλουμε ρόδα στις κορυφές της Ευρώπης! Κατά συνέπεια, το ορεινό πέρασμα Col de L’ Iseran (το ψηλότερο ορεινό πέρασμα της Ευρώπης, στα 2.770 μ.), το Col de la Bonette (το ψηλότερο οδικό σημείο-loop της Ευρώπης, στα 2.802 μ.) και η μαγευτική ορεινή διαδρομή Combe Laval (στη καρδιά του ορεινού όγκου Vercours) περιλαμβάνονταν στην λίστα των αλπικών προορισμών μας.

Με σύμμαχο έναν υπέροχο ηλιόλουστο καιρό, οδηγήσαμε αρχικά στη θεαματική ορεσίβια διαδρομή Combe Laval. Ακροβατώντας κυριολεκτικά στην άκρη του γκρεμού, ένας στενός δρόμος (λαξευμένος στα κάθετα βράχια της βουνοπλαγιάς) περνούσε μέσα από γρανιτένια τούνελ και πρόσφερε μια άκρως εντυπωσιακή πανοραμική θέα της περιοχής. Δικαίως, η συγκεκριμένη διαδρομή της Γαλλίας θεωρείται μια από τις πιο εμβληματικές διαδρομές της Ευρώπης.

Μόλις 264 χλμ. ανατολικότερα, μάς καρτερούσε το πέρασμα Col de L’ Iseran, το ψηλότερο ορεινό πέρασμα της Ευρώπης (2.770 μ.). Δίχως αμφιβολία, το να κατακτήσεις την κορυφή της Ευρώπης με μια μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα συνηθισμένο εγχείρημα – αποτελεί όνειρο ζωής για πολλούς δίτροχους ταξιδευτές! Αυτός ήταν άλλωστε ο λόγος που στήσαμε ένα μικρό πάρτι μπροστά στην πινακίδα “Col de L’ Iseran”. Πατέρας και γιός είχαμε κατακτήσει την οδική κορυφή της Ευρώπης και το γιορτάσαμε δεόντως!!

Η περιπέτεια της αλπικής ανάβασης, με σκοπό να αλώσουμε ακόμα μια κορυφή της Γηραιάς ηπείρου, συνεχίστηκε το επόμενο πρωινό! Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του GPS έδειχναν τώρα το ψηλότερο οδικό σημείο-loop της Ευρώπης (Col de la Bonette) και εμείς ξεκινούσαμε να σκαρφαλώνουμε με την βαρυφορτωμένη Harley Davidson Pan America 1250 SP ακόμα πιο ψηλά, στα 2.802 μ.

Μέσα σ’ ένα ομιχλώδη τοπίο, και κάτω από ένα εκνευριστικό ψιλόβροχο, η μοτοσυκλέτα φρενάρισε τελικά μπροστά σε μια λιτή πέτρινη στήλη που πιστοποιούσε την άφιξή μας στα 2.802 μ. Ένα απρόσμενο κύμα ευδαιμονίας μάς πλημμύρισε, ενώ τα συναισθήματα που κυριαρχούσαν ήταν έντονα και δυνατά. Με την παρουσία μας στο Col de la Bonette, η αλπική τριλογία του “Pan America Beyond the Map” είχε ολοκληρωθεί με απόλυτη επιτυχία.