Eicma 2021 αποκλειστικό: Το επόμενο βήμα της Brembo

Και όλα όσα παρουσίασε στην Eicma
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/11/2021

Προσκεκλημένοι της Brembo είχαμε την ευκαιρία μίας συνέντευξης και προσωποποιημένης ξενάγησης στο περίπτερό τους, όπου το σημαντικότερο νέο είναι η κατεύθυνση που θέλουν να ακολουθήσουν στο μέλλον και ο τρόπος που θεωρούν πως πρέπει να αναπτυχθούν, τώρα που ελέγχουν σχεδόν το σύνολο της αγοράς.

Η πορεία της Brembo υπήρξε σταθερά ανοδική από το 1961 που ιδρύθηκε από τον Emilio Bombassei, πατέρα του σημερινού προέδρου, και συνεχίζει αλματώδης τα τελευταία χρόνια έχοντας προχωρήσει σε μία στρατηγική σειρά εξαγορών. Από την εποχή που μία πινακίδα έξω από το Bergamo που ανέγραφε «Freni – Brembo» έδειχνε την βάση του μικρού εργαστηρίου, μέχρι σήμερα που οι εγκαταστάσεις που ελέγχει γεμίζουν με κουκίδες τον παγκόσμιο χάρτη σε πολλά διαφορετικά σημεία, η Brembo έκανε πάντα το ίδιο: Κατασκεύαζε δαγκάνες, δίσκους και άλλα εξαρτήματα για το φρενάρισμα συνεχώς εξελίσσοντας τα προϊόντας της.

Η συνεχής εξέλιξη ήταν ο βασικός στόχος της Brembo και το κύριο χαρακτηριστικό που την έκανε να ξεχωρίζει από τον ανταγωνισμό και τελικά να οδηγείται σε καθολική επικράτηση, φτάνοντας να ελέγχει έως και 97% σε ορισμένους τομείς της αγοράς. Μοιραία βέβαια η συνεχής εξέλιξη γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη, απαιτώντας ολοένα και περισσότερο χρόνο, όσο φτάνεις στο πάνω όριο της τεχνολογίας υλικών και το ανώτατο στάδιο της βελτίωσής τους. Όταν λοιπόν έχεις συνδυάσει τον ρυθμό ανάπτυξης με την διαρκή εξέλιξη που η φυσική τροπή των πραγμάτων επιβραδύνει, κι όταν αρχίζουν να τελειώνουν οι ανταγωνιστές που υπάρχουν για να εξαγοράσεις, αρχίζει να διαφαίνεται στον ορίζοντα μία στασιμότητα.

Αυτή είναι και η ανησυχία των ανθρώπων στην Brembo καθώς έχοντας χτίσει έναν μηχανισμό για να εξαντλήσει την εξέλιξη των εξαρτημάτων στο φρενάρισμα, πρέπει να τον ταΐσει με τον επόμενο άθλο ή να τον δει να μπαίνει σε τέλμα. Μία γρήγορη παρένθεση σε αυτό το σημείο καθώς μιλάμε για ένα κομβικό στάδιο από το οποίο έχει περάσει κάθε εταιρεία που κατάφερε να αναπτυχθεί στον μέγιστο βαθμό που θα μπορούσε και έχει γίνει πάρα πολύ καλή στον τομέα της, αφήνοντας πολύ πίσω τον ανταγωνισμό. Η ιστορία μας έχει δείξει πως όποιος κάνει το λάθος να διαλέξει την στασιμότητα και να μείνει στην ευθεία, έχοντας ξεπεράσει το βουνό πίσω του, μετά από χρόνια χάνει ποσοστό και αποκτά νέο ανταγωνισμό εκεί που δεν το περίμενε. Όπως βέβαια μας έχει δώσει παραδείγματα που δοκίμασαν κάτι τελείως νέο και σταδιακά μπήκαν σε έναν νέο δρόμο, εγκαταλείποντας την λεωφόρο που είχαν με κόπο δημιουργήσει.

Ωστόσο η Brembo έχει βάλει ήδη στόχο να κάνει το επόμενο βήμα το οποίο θα είναι να γίνει “solution provider” για τις εταιρείες που προμηθεύει και μάλιστα με ανάγκες που αυτή την στιγμή δεν υπάρχουν. Μάλιστα, αυτό είναι το μεγάλο νέο. Η εξέλιξη του ABS έχει βασιστεί σε ένα σύστημα φρεναρίσματος που κατά βάση είναι ίδιο από την απαρχή της αυτοκίνησης και η εξέλιξή του αρχίζει να φτάνει στο ανώτατο δυνατό πεδίο. Οι διάφορες μονάδες και οι ECU μαζεύουν δεδομένα από διαφορετικούς αισθητήρες και έπειτα ελέγχουν μία ολότελα «αναλογική» δαγκάνα. Τι θα μπορούσε όμως να γίνει αν η δαγκάνα αυτή μπορούσε όχι μόνο να δώσει πολλά περισσότερα στοιχεία αλλά ακόμη και να αποφασίσει εκείνη για την πίεση που πρέπει να ασκήσει; Θα άνοιγε ένας τελείως νέος τρόπος εφαρμογών ξεκινώντας με πρώτο και καλύτερο τις μονάδες ABS.

Θα μπορούσε ακόμη ο αναβάτης να ξέρει την εσωτερική θερμοκρασία του συστήματος, ώστε να διαλέξει εκείνη την στιγμή αν θα κόψει ρυθμό, ώστε να χρησιμοποιεί τα φρένα του λιγότερο μειώνοντας την φθορά τους μέχρι να πέσει η θερμοκρασία τους, ή να συνεχίσει κανονικά αλλά να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή πόσο ακριβώς πιέζει το υλικό. Οι κατευθύνσεις είναι πολλές και ταυτόχρονα είναι και άγνωστες, δεν ξέρουμε αυτή την στιγμή που μπορούν να οδηγήσουν, είναι κάτι νέο που δεν υπήρχε πριν και είναι ο τομέας που θα επενδύσει η Brembo στο μέλλον!

Όλα αυτά αποτυπώνονται στην νέα δαγκάνα “New G SESSANTA” για την οποία πρώτοι διαβάσατε εδώ, ένα concept που δημιουργήθηκε για τον εορτασμό της επετείου 60 ετών. Η εμφάνιση είναι εμπνευσμένη από την πρώτη δαγκάνα για μοτοσυκλέτα που σχεδίασε η εταιρεία, το “G” είναι τιμητικό προς τον τότε σχεδιαστή και το «Sessanta» αναφορά στα εξήντα χρόνια. Η νέα πρωτότυπη δαγκάνα έχει ενσωματωμένα LED ώστε ο αναβάτης να μπορεί να αποδώσει τον χρωματισμό που επιθυμεί. Στην ανακοίνωσή της η Brembo τονίζει την προσωποποίηση της εμφάνισης αλλά αναφέρει σε δεύτερο βαθμό πως μπορεί να γίνει και συλλογή δεδομένων.

Στην από ημέρες πριν, προγραμματισμένη συζήτηση που εμείς είχαμε με στελέχη της εταιρείας, η προσωποποίηση της εμφάνισης είναι το πρώτο στάδιο εφαρμογής για κάτι τέτοιο, όμως στόχος είναι η εξέλιξη στο πλαίσιο του “solution provider” που σημαίνει πως οι κατασκευαστές θα μπορούν να αντλούν δεδομένα από εκεί, και είτε να τα χρησιμοποιούν για να τροφοδοτήσουν ηλεκτρονικά βοηθήματα που ήδη γνωρίζουμε, όπως το ABS, είτε για νέες εφαρμογές που σήμερα αποτελούν ιδέες και δεν τις έχουμε δει να υλοποιούνται. Το γεγονός πως η Brembo θέλει να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση δεν είναι νέο, ούτε και μυστικό, το έχει πει αλλά το έχει πει στα ψιλά γράμματα. Εκείνο που είναι νέο και βγήκε μέσα από την συζήτηση, είναι η αγωνία να αποφύγουν την στασιμότητα που φέρνει η καθολική επικράτηση και το γεγονός πως δεν γνωρίζουν ακριβώς που οδηγεί αυτός ο δρόμος. Και ούτε και κάποιος μπορεί να ξέρει αν δεν γίνει έρευνα. Το γεγονός πως το να ανάβουν οι δαγκάνες της μοτοσυκλέτας σου, έτσι απλά χωρίς να κάνουν τίποτα άλλο με αυτή την νέα ιδιότητα, είναι οριακά χαζό και δίχως πρακτική αξία, φαίνεται από την ανακοίνωση της Brembo που ψάχνοντας να βρει για πιο λόγο να το θέλεις, σου λέει πως μία ιδέα είναι να την ξεχωρίζεις στο πάρκινγκ αφήνοντας τις δαγκάνες να αναβοσβήνουν. Πραγματικά το τελευταίο που θα ήθελες για να πληρώσεις ακριβότερα ένα νευραλγικό εξάρτημα αντί απλά να βάλεις μόνος σου ένα LED, αν πράγματι χρειαζόσουν ένα φωτάκι να αναβοσβήνει όταν την παρκάρεις. Προφανώς λοιπόν και η “New G SESSANTA” αλλού στοχεύει, σε όσα αναλύουμε πιο πάνω.

Από εκεί και πέρα το πλάνο αυτό της Brembo δεν γίνεται να ολοκληρωθεί απλά δίνοντας ψηφιακές επεκτάσεις σε ένα καθαρά αναλογικό έως τώρα εξάρτημα. Για να γίνεις η μοναδική στάση ενός προμηθευτή σε ότι αφορά το φρενάρισμα, απαιτείται να μπορείς να του δώσεις τα πάντα, ιδιαίτερα σε ένα μέλλον που το κάθε τι με οικολογική ατζέντα μπαίνει πρώτο στην λίστα. Η πρόσφατη εξαγορά της SBS (Νοέμβριος 2020) εκτός από την απόκτηση ενός στρατηγικού προμηθευτή σε τακάκια της έδωσε την ικανότητα να καθοδηγεί τις εξελίξεις και σε αυτό τον τομέα. Στόχος με την SBS είναι να αντικαταστήσουν μέχρι το 2024 όλα τα τακάκια όπως τα γνωρίζουμε με νέα που έχουν πράσινο παρονομαστή και χρησιμοποιούν διαφορετικά υλικά με πλήρη απεξάρτηση σε μέταλλα που είναι δύσκολο να βρεθούν και που κάθε χρόνο φέρνουν ανατιμήσεις. Μία από τις λίγες φορές που η πράσινη ατζέντα στην αυτοκίνηση γίνεται με όφελος στην τσέπη του καταναλωτή χωρίς να του ζητάνε να αλλάξει πλήρως τις συνήθειες του. Η παραπάνω τροπή με την SBS εξυπηρετεί παράλληλα και τον πιο μακρινό στόχο για να γίνει η Brembo τελικός σταθμός κάθε κατασκευαστή μοτοσυκλετών σε ότι αφορά το φρενάρισμα.

Για να αποφύγει και έναν από τους κινδύνους που αναφέραμε στην αρχή του άρθρου, μένοντας πιστή στον δρόμο που την έχει οδηγήσει στο σημερινό υψηλό σημείο, η Brembo ανακοινώνει και ένα νέο πρόγραμμα after market εξοπλισμού, ώστε να συνεχίσει να είναι το όνομά της εφάμιλλο με το καλύτερο σύστημα φρεναρίσματος. Προφανώς βέβαια και για να εισπράξει από ακόμη ένα κύκλο προϊόντων! Με το νέο “UPGRADE” πρόγραμμα να επεκτείνεται σε όλες τις γενικές κατηγορίες μοτοσυκλετών, Custon – Road – Off Road – Racing, κάθε αναβάτης μπορεί να αναβαθμίσει το υπάρχον σύστημα φρεναρίσματος με ένα νέο της Brembo. Που διαφέρει αυτό το νέο πρόγραμμα, που με περηφάνια ανακοινώνει η εταιρεία, από τις λύσεις που έδινε μέχρι τώρα; Στην διαθεσιμότητα και την εξειδίκευση των νέων προϊόντων, που είναι απλό να το λέει κανείς, αλλά βασικό και ταυτόχρονα κοστοβόρο να το επιτύχεις:

Στον ίδιο δρόμο είναι και η ανακοίνωση της GP4-MINI, της αγωνιστικής τετραπίστονης δαγκάνας που έρχεται να προστεθεί στην οικογένεια των GP4 και να δώσει μία ακριβή αλλά καλή λύση σε νέους αναβάτες που μπαίνουν στην αγωνιστική οδήγηση με τις μικρές μοτοσυκλέτες, αλλά και όσους τις χρησιμοποιούν για προπόνηση.

Ο σχεδιασμός αντιγράφει τις δαγκάνες των superbike και προσφέρει τον ίδιο βαθμό στρεπτικής ακαμψίας και απόδοσης, ξεκλειδώνοντας δυνατότητες που δεν έβρισκες εύκολα σε αυτή την κατηγορία, μειώνοντας την ποσότητα υγρών που απαιτούνται για μεγαλύτερη αμεσότητα στο φρενάρισμα, ασκώντας ταυτόχρονα περισσότερη δύναμη, αν και θα αργήσουμε να το δούμε στην πράξη καθώς θα φτάσει στην αγορά από το 2023.

Στόχος της Brembo λοιπόν είναι δημιουργήσει το επόμενο πεδίο εφαρμογής και να καθοδηγήσει τις εξελίξεις και σε αυτό.

Ετικέτες

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστηκαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”