EICMA 2024 - Μοναδική έκθεση των 36 σημαντικότερων μοτοσυκλετών στην ιστορία 110 ετών του θεσμού!

Από το Piaggio Ciao 50 στο Moto-Guzzi V8, και από το Honda NR 750 στο Suzuki DR-Big
110 χρόνια EICMA
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/11/2024

Στην EICMA 2024, την 81η έκδοση της πιο εμβληματικής διοργάνωσης παρουσίασης νέων μοντέλων μοτοσυκλέτας στον κόσμο, οι επισκέπτες μπορούν να δουν σε ξεχωριστό χώρο, στην Porta Sud της Rho Fiera Milano, μια μοναδική έκθεση των 36 σημαντικότερων μοτοσυκλετών της ιστορίας του ιταλικού σαλονιού μοτοσυκλέτας, υπό τον τίτλο ”EICMA: 110 χρόνια δίτροχου design”.

Τριάντα έξι μοτοσυκλέτες που έχουν αφήσει το στίγμα τους για την πρωτοτυπία και τη σημαντικότητά τους, με το design, τις αναλογίες και τα υλικά τους βρίσκονται στη φετινή EICMA.

Ένα ταξίδι στον χρόνο με διάρκεια μεγαλύτερη από έναν αιώνα, μέσα από καμπύλες, επιφάνειες, γραμμές, τεχνολογία και δημιουργίες μεγάλων σχεδιαστών, που προκαλούν έντονα συναισθήματα, δημιουργούν ιστορία και διαμορφώνουν το μέλλον της μοτοσυκλέτας.

Ένα ταξίδι που ξεκίνησε στην πρωτεύουσα της Λομβαρδίας το 1914, στο Kursaal Diana, στην Porta Venezia, όταν στην πρώτη EICMA, τότε έκθεση ποδηλάτων και μοτοσυκλετών (αργότερα χωρίστηκε στα δύο), υπήρχαν λιγότερα από σαράντα περίπτερα και εκπροσωπούνταν έξι έθνη.

Για να κάνετε μια σύγκριση, σήμερα στην EICMA υπάρχουν πάνω από 800 περίπτερα με εκθέτες από 45 διαφορετικές χώρες.

Frera

Στην είσοδο της έκθεσης του 1914, οι δύο πρώτες θέσεις καταλαμβάνονταν τότε από τους δύο Ιταλούς κατασκευαστές Frera και Stucchi, με τη σημερινή έκθεση “EICMA: 110 χρόνια δίτροχου design” στην EICMA 2024 να ξεκινά επίσης από εκεί: στην πραγματικότητα, μια Frera 2 ¼ Hp Lusso του 1914 είναι η πρώτη μοτοσικλέτα που συναντούν οι επισκέπτες και η οποία προηγείται μιας εκθεσιακής διαδρομής 36 μοτοσικλετών που χωρίζονται στις τρεις ενότητες των σχημάτων, των αναλογιών και των υλικών.

EICMA 2024

Κατά τη διάρκεια της πρωινής δημοσιογραφικής προεπισκόπησης, ο πρόεδρος της EICMA Pietro Meda τόνισε ότι “αυτή η έκθεση αποτελεί φόρο τιμής στην αναζήτηση της ομορφιάς, η οποία δεν αφηγείται μόνο την ιστορία της EICMA και της βιομηχανίας των δύο τροχών, αλλά μας μεταφέρει και σε εκείνη της χώρας, της κοινωνίας και της κινητικότητας. Πρόκειται για ένα ταξίδι που έχει τις ρίζες του στην ιταλική τεχνογνωσία και εμπλουτίζεται από τη διεθνή συμβολή πολλών άλλων κατασκευαστών”.

Elf

Για τον διευθύνοντα σύμβουλο Paolo Magri, η συγκεκριμένη έκθεση “δεν έχει τη φιλοδοξία να παρουσιάσει μια κατάταξη των πιο όμορφων μοτοσικλετών ή απλώς να παρατάξει τις μοτοσυκλέτες με χρονολογική σειρά, αλλά είναι μια πολιτιστική πρόταση, η οποία διαδίδει τη γνώση και συνοδεύει τους επισκέπτες στο συναρπαστικό δημιουργικό και σχεδιαστικό ταξίδι που κάνουν οι σχεδιαστές: από το λευκό φύλλο χαρτί μέχρι την τελική υλοποίηση”.

Mars

Μπαίνοντας στην καρδιά της έκθεσης, στον χώρο που είναι αφιερωμένος στα σχήματα, ξεχωρίζουν αμέσως η Mars A20, που εκτέθηκε στην EICMA το 1920, ένας πραγματικός θρίαμβος του ορθολογισμού, και η πιο πρόσφατη Kawasaki GPZ900R του 1984, διάσημη για την εμφάνισή της στην ταινία Top Gun.

Dr-Big

Αξίζει επίσης να σημειωθεί η ύπαρξη στην έκθεση της πρώτης μεγάλης On-Off / Adventure μοτοσυκλέτας με το χαρακτηριστικό “ράμφος”, της Suzuki DR 800 Big. Δίπλα της οι επισκέπτες θα δουν το εμβληματικό Ducati Monster, την Aprilia Motó 6.5 σχεδιασμένη από τον Philippe Starck το 1995, την MV Agusta F4 Ago και το πρωτότυπο της Husqvarna Vitpilen 401 Aero που εκτέθηκε το 2016.

Υπάρχουν επίσης σημαντικά αφιερώματα στις Triumph, Fantic, Yamaha, Aermacchi και Innocenti.

Moto Guzzi V8

Περνώντας στην ενότητα που είναι αφιερωμένη στις αναλογίες, την προσοχή τραβά αμέσως η θρυλική V8 Moto Guzzi 500 του 1957, του μηχανικού Giulio Cesare Carcano, ενώ δίπλα της ποζάρει το Ciao 50 της Piaggio που έκανε καριέρα και στη χώρα μας δίπλα στο διθέσιο Si. Στην περιοχή των αναλογιών θα βρούμε στη συνέχεια άλλα εμβληματικά αριστουργήματα των KTM, Benelli, Suzuki, Rumi, Bianchi, Honda, Ducati και Gilera.

Honda NR750

Τέλος, η ενότητα που είναι αφιερωμένη στα υλικά, όπου φτάνει στο αποκορύφωμα των διαδικασιών κατασκευής και μηχανικής, με αφιερώματα στον Corradino D'Ascanio για τη χρήση λαμαρίνας στην Piaggio Vespa, στο αντισυμβατικό αγωνιστικό project της ELF X από το 1978, και στην κομψότητα της Laverda RGS 1000, αλλά και σε άλλες αποκλειστικές βασίλισσες της τεχνικής και της ομορφιάς, όπως η σπάνια Honda NR 750 από το 1991, μοτοσυκλέτα την οποία το ΜΟΤΟ είχε αγοράσει και δοκιμάσει αναλυτικά προσκαλώντας στις δοκιμές δημοσιογράφους απ’ όλο τον κόσμο, η Bimota Tesi 1D SR και η Ducati Superleggera V4.

EICMA 2024

Η έκθεση κατέστη δυνατή επίσης χάρη στη σημαντική υποστήριξη του ICE, του Οργανισμού για την προώθηση στο εξωτερικό και τη διεθνοποίηση των ιταλικών εταιρειών, ενώ ο σχεδιασμός και η επιμέλεια της έκθεσης γίνονται από την EICMA, την V12 Design, την Gianmarco Blini Design και τον δημοσιογράφο Marco Riccardi. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στο περιοδικό Motociclismo και, πάνω απ' όλα, στους ιδιώτες συλλέκτες, κατασκευαστές, μουσεία και φορείς που διέθεσαν τις μοτοσυκλέτες.

Ετικέτες

Ιταλία: Νόμος για προδιαγραφές καμερών – 1.200 σβηστές μέχρι να ρυθμιστούν – Ας παραδειγματιστεί η ελληνική κυβέρνηση

Αντιμέτωπη με χιονοστιβάδα προσφυγών, η ιταλική κυβέρνηση αναγκάστηκε να δει τις κάμερες και από άλλη σκοπιά πλην της εισπρακτικής – Το ανάποδο δηλαδή από την Ελλάδα
italia autovelox
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/7/2026

Η Ιταλία έχει εγκαταστήσει αισίως 4.060 κάμερες ελέγχου τροχονομικών παραβάσεων και η κυβέρνηση Merloni έχει επενδύσει πολύ στη σκληρή ρητορική περί οδικής ασφάλειας και νομιμότητας που αρέσει και στην Ελλάδα. Μόνο που οι Ιταλοί ανακάλυψαν γρήγορα ότι οι κάμερες που είχαν τοποθετηθεί δεν είχαν ποτέ ρυθμιστεί σωστά και άρχισε ένα κύμα προσφυγών κατά των βεβαιωμένων παραβάσεων που οδήγησε σε χιλιάδες ακυρώσεις προστίμων, αλλά και μποτιλιάρισμα στα δικαστήρια.

Η απάντηση δόθηκε πριν μερικές εβδομάδες από τον υπουργό Μεταφορών της γείτονος, Matteo Salvini, ο οποίος έσπευσε να διορθώσει τη βιαστική εξάπλωση των καμερών φέρνοντας προς ψήφιση στη Βουλή το πρέπον κανονιστικό πλαίσιο. Όπως αποκαλύπτει ο ιταλικός Τύπος, 30 χρόνια πριν είχε νομοθετηθεί για πρώτη φορά η σχετική απαίτηση, μόλις τώρα όμως άρχισε να συμβαίνει και μόνο μετά το απέραντο μπάχαλο που προκλήθηκε από τις προσφυγές πολιτών.

Σύμφωνα με αυτό, κάθε κάμερα θα πρέπει καλιμπραριστεί και να ρυθμιστεί σωστά πριν τεθεί σε λειτουργία, ενώ αυτή η συντήρηση θα πρέπει να γίνεται κάθε χρόνο για κάθε μία κάμερα.

Ο νέος νόμος τέθηκε σε ισχύ στην Ιταλία από την Κυριακή 12 Ιουλίου και βάσει αυτού 2.856 από τις παραπάνω κάμερες είναι ρυθμισμένες και έτοιμες να σερβίρουν τις λυπητερές τους, ωστόσο άλλες περίπου 1.200 έχουν ήδη απενεργοποιηθεί μέχρι να ολοκληρωθεί η τεχνική διαδικασία και γι’ αυτές.

Ας παίρνουν παράδειγμα οι δικοί μας φύλακες της νομιμότητας που από την Άνοιξη πασχίζουν να στήσουν έναν διαγωνισμό προμήθειας των καμερών με παταγώδη αποτυχία δύο φορές, την ώρα που αστυνομικές πηγές αναφέρουν πως οι υπάρχουσες βλέπουν παραβάσεις με ποσοστά σφάλματος της τάξης του 90% – κάτι που ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη εμμέσως παραδέχτηκε, λέγοντας πως κάθε παράβαση θα ελέγχεται από αστυνομικό πριν αποσταλούν τα πρόστιμα, καθώς “μπορεί να υπάρχουν κάποιες τεχνικές αστοχίες”…

Ας τα βλέπουμε αυτά κι εμείς, οι χρήστες του δρόμου και ψηφοφόροι, κάθε φορά που ακούμε για κάμερες που καταγράφουν ανύπαρκτους συνεπιβάτες και χάνουν τις ζώνες ασφαλείας άμα ο οδηγός φορά σκούρα ρούχα, αλλά στις ειδήσεις φτάνουν μόνο οι διθύραμβοι για "χιλιάδες κλήσεις σε μια μέρα".

Ετικέτες