Ένα Yamaha R1 με... κέλυφος, από το Βέλγιο [VIDEO]

Ακόμη μία τρελή ιδέα για να “νικήσει” κάποιος τη βροχή
motomag Ένα Yamaha R1 με κέλυφος από το Βέλγιο [VIDEO]
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

27/6/2024

Πριν λίγο διάστημα είχατε διαβάσει για την οροφή μοτοσυκλέτας από την Sepal Shields η οποία δεν κέρδισε και ιδιαίτερα το εμπορικό κοινό καθώς η κατασκευή της δημιουργούσε αρκετά προβλήματα κατά την οδήγηση στη βροχή. Τώρα μία νέα ιδιοκατασκευή από έναν Βέλγο έρχεται στο προσκήνιο με την συγκεκριμένη μάλλον να έχει την ίδια κατάληξη.

Κατά καιρούς έχουμε δει αρκετές προσπάθειες τόσο από κατασκευαστές μοτοσυκλετών για να λύσουν το πρόβλημα της οδήγησης στη βροχή όσο και από εταιρείες οι οποίες θέλουν να βγάλουν ένα προϊόν το οποίο θα σαρώσει την αγορά, ωστόσο το αποτέλεσμα δεν τους δικαιώνει το αντίθετο μάλιστα.

Ένα Yamaha R1 με κέλυφος από το Βέλγιο [VIDEO]

Ποιος μπορεί να ξεχάσει το σκούτερ C1 της BMW το οποίο είχε σταθερή οροφή και ζώνες ασφαλείας με ειδικό κλωβό για να οδηγείται χωρίς κράνος, αυτό το φιλόδοξο σχέδιο της γερμανικής εταιρείας ενώ είχε ένα σημαντικό βαθμό εξέλιξης ώστε να είναι το πρώτο του είδους που θα πρωταγωνιστήσει τελικά δεν είχε την εμπορική απήχηση που περίμεναν οι Βαυαροί.

Από εκεί και έπειτα είδαμε περισσότερες ιδέες και προτάσεις οι οποίες είχαν να κάνουν με οροφές μοτοσυκλετών οι οποίες όμως σε καμία περίπτωση δεν μπόρεσαν να “κλέψουν” την πρωτιά από τα αδιάβροχα που τόσα χρόνια αποτελούν την καλύτερη και συμφέρουσα λύση για οδήγηση στη βροχή. Στην Ασία οι λύσεις αυτές σε μικρά σκούτερ είναι πιο διαδομένες και υπάρχουν εταιρείες που κατασκευάζουν κιτ μετατροπής για σχεδόν όλες τις μάρκες της τοπικής αγοράς, ωστόσο ούτε εκεί έχει κερδιθεί η μάχη έναντι των αδιάβροχών.

Ένα Yamaha R1 με κέλυφος από το Βέλγιο [VIDEO]

Την προηγούμενη εβδομάδα όμως, ένας μοτοσυκλετιστής από το Βέλγιο εμφανίστηκε με ένα Yamaha R1 με οροφή τύπου κέλυφος κερδίζοντας γρήγορα την προσοχή. Η διαφορά είναι πως πλέον δέχεται περισσότερες παραγγελίες από εκείνο που περίμενε κανείς αρχικά. Η συγκεκριμένη κατασκευή εκτείνετε από το εμπρός φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας έως το πίσω μέρος εκεί που είναι η σέλα του συνεπιβάτη, ενώ στην κορυφή του κελύφους βλέπουμε πως ο Βέλγος έχει τοποθετήσει και φώτα για να γίνεται ακόμη καλύτερα ορατός. Για να ανέβει στη σέλα του R1 ο αναβάτης θα χρειαστεί να σηκώσει το κέλυφος προς τα πάνω και στη συνέχεια θα μπορέσει να το κλείσει ξανά προς τα κάτω.

Ωστόσο η συγκεκριμένη ιδιοκατασκευή δεν καλύπτει όλο σώμα του αναβάτη καθώς από το καλάμι και κάτω δεν υπάρχει κάποια προστασία. Στην προσπάθεια του να βελτιώσει την αεροδυναμική αντίσταση ο Βέλγος “κατασκευαστής” έδωσε όσο πιο αεροδυναμικό σχήμα γινόταν και ισχυρίζεται πως είναι μία εξαιρετικά ευέλικτη λύση. Ο χρόνος θα δείξει σύντομα αν εκείνοι που δέχονται να οδηγήσουν μία μοτοσυκλέτα με οροφή, θα ξεχωρίσουν την συγκεκριμένη λύση έναντι όσο έχουμε δει έως τώρα.

 

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»