Ενεργοποιήθηκαν 41 κάμερες σε 17 δήμους της Αττικής: Τι σημαίνουν για τους μοτοσυκλετιστές

Οι παραβάσεις που “γράφονται” αυτόματα - 500 στο σύνολο έως 2026
First 41 cameras of Attica
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

3/10/2025

Σε λειτουργία τέθηκε η πρώτη φάση του νέου δικτύου καμερών ελέγχου κυκλοφορίας στην Αττική, με 41 σημεία σε 17 δήμους, με τους μοτοσυκλετιστές να βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι με ένα νέο πλαίσιο ελέγχου, το οποίο καταγράφει αυτόματα βασικές παραβάσεις

Τι καταγράφουν οι κάμερες

Με αισθητήρες εικόνας και λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης, οι συσκευές “πιάνουν”:

  • Παραβίαση ερυθρού σηματοδότη
  • Υπέρβαση ορίου ταχύτητας
  • Χρήση κινητού τηλεφώνου
  • Μη χρήση ζώνης (για οδηγούς Ι.Χ.)
  • Μη χρήση κράνους (για δίκυκλα)

Για τους μοτοσυκλετιστές, το σημαντικότερο σκέλος του αμφιλεγόμενου νέου Κ.Ο.Κ., λόγω της αυστηρότητας του, είναι το αυτόματο “γράψιμο” σε περίπτωση μη χρήσης κράνους, ενώ παραμένει ο κλασικός έλεγχος για ταχύτητα και παραβίαση κόκκινου.

Πώς λειτουργεί το σύστημα

Οι νέες κάμερες καταγράφουν 24/7 φωτογραφίες και βίντεο. Το υλικό αποστέλλεται στο Κέντρο Διαχείρισης, όπου ελέγχεται και βεβαιώνεται η παράβαση. Το πρόστιμο φτάνει είτε ταχυδρομικά είτε μέσω gov.gr, ενώ σύντομα αναμένεται και ενημέρωση με SMS. Αν το όχημα οδηγούσε άλλο πρόσωπο, ο ιδιοκτήτης μπορεί να το δηλώσει ηλεκτρονικά.

Σημεία τοποθέτησης – Πρώτη φάση

Η πρώτη φάση καλύπτει κομβικές αρτηρίες υψηλής επικινδυνότητας, όπως:

  • Λ. ΝΑΤΟ & Μεγαρίδος (Δυτική Αττική)
  • Πειραιώς & Χαμοστέρνας (Μοσχάτο)
  • Π. Ράλλη & Αγ. Άννης
  • Λ. Σχιστού & Γρ. Λαμπράκη (Δραπετσώνα)
  • Λ. Κηφισού & Κωνσταντινουπόλεως (Περιστέρι)
  • Λ. Αθηνών & Γ. Παπανδρέου (Χαϊδάρι)
  • Θησέως & Δαβάκη (Καλλιθέα)
  • Λ. Κηφισίας & Πεντέλης (Μαρούσι)
  • Κατεχάκη & Πίνδου (Παπάγου)

Το νέο σύστημα σημαίνει αυστηρότερο έλεγχο στις καθημερινές μετακινήσεις. Για τους μοτοσυκλετιστές αυτό μεταφράζεται σε:

  • Αυστηρή τήρηση ορίων ταχύτητας, ειδικά σε κόμβους με υψηλή κίνηση.
  • Υποχρεωτική χρήση κράνους σε κάθε διαδρομή.
  • Μεγαλύτερη προσοχή σε σηματοδότες, όπου πλέον δεν υπάρχει “περιθώριο” λαθών.

Το μέλλον του δικτύου

Μέχρι το 2026, το δίκτυο καμερών προβλέπεται να ξεπεράσει τα 500 σημεία, καλύπτοντας όλες τις βασικές αρτηρίες της πρωτεύουσας. Για τους μοτοσυκλετιστές αυτό σημαίνει ότι η οδήγηση χωρίς κράνος ή η υπερβολική ταχύτητα θα έχει πλέον πολύ μεγαλύτερη πιθανότητα καταγραφής και επιβολής προστίμου.

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.