Επιτέλους ξύπνησαν οι εταιρείες και θα προωθήσουν τον μοτοσυκλετισμό!

Ας ελπίσουμε πως θα προλάβουν την καταστροφή
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

8/8/2019

Πιθανότατα είναι πολύ αργά πλέον, αλλά όπως λένε “η ελπίδα πεθαίνει τελευταία” οπότε και εμείς ελπίζουμε και ευχόμαστε να έχει αποτέλεσμα η πρωτοβουλία που ανέλαβε η Ένωση Κατασκευαστών Μοτοσυκλετών των ΗΠΑ. Συγκεκριμένα αποφάσιζαν να βάλουν όλοι μαζί χρήματα και να πληρώσουν μια διαφημιστική-προωθητική εταιρεία (την Centauric Group) με σκοπό να σχεδιάσει και να υλοποιήσει δράσεις που θα κάνουν τις νέες γενιές να ενδιαφερθούν για τον μοτοσυκλετισμό. Η συγκεκριμένη εταιρεία δεν βάζει απλώς διαφημίσεις στην τηλεόραση, τα έντυπα και ηλεκτρονικά media και δεν διοργανώνει απλώς εκδήλωσης, αλλά σχεδιάζει και προσφέρει ολοκληρωμένες υπηρεσίες προώθησης. Όπως είπαν κορυφαία μέλη της Ένωσης Κατασκευαστών των ΗΠΑ, στόχος τους δεν είναι μια πρόσκαιρη διαφημιστική προβολή που θα έχει άμεσα εμπορικά αποτελέσματα. Εκείνο που θέλουν να πετύχουν, είναι να περάσει στους νέους (κυρίως…) το βασικό μήνυμα πως μια μοτοσυκλέτα έχει θέση στη ζωή τους και δεν είναι απλώς ένα χόμπι που κάνουν κάποιοι στις πλούσιες χώρες της δύσης, ούτε είναι απλώς ένας “παράξενος” τρόπος μετακίνησης των φτωχών λαών της ανατολής και της Ασίας. Διότι έτσι ακριβώς βλέπουν οι νέοι τον μοτοσυκλετισμό στις μέρες μας. Για τις προηγούμενες γενιές, η μοτοσυκλέτα (και το αυτοκίνητο…) ήταν πρώτα απ’ όλα το βασικό εργαλείο και σύμβολο ενηλικίωσης του κάθε ανθρώπου. Χωρίς μοτοσυκλέτα ή αυτοκίνητο δεν μπορούσες να κάνεις ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΤΙΠΟΤΑ από τα πράγματα που κάνουν οι ενήλικες. Ήσουν “φυλακισμένος” στη γειτονιά σου ή στο χωριό σου και έρμαιο των γονιών σου. Χωρίς μηχανή ή χωρίς αυτοκίνητο, ένας 18χρονος έως το 1980 ή ακόμα και το 1990 είχε σοβαρό πρόβλημα να απεγκλωβιστεί από τον προεφηβικό τρόπο ζωής.    

Σήμερα τα πιτσιρίκια περνάνε πολύ καλύτερα μέσα στο σπίτι των γονιών τους (που αισθάνονται και είναι βασιλιάδες…)  απ’ ότι έξω από αυτά. Με τα κινητά, τα tablet και τα video game επικοινωνούν και ταξιδεύουν σε ολόκληρο το σύμπαν πατώντας ένα κουμπί. Όχι μόνο αυτό, αλλά το κάνουν τσάμπα, χωρίς κανέναν σωματικό κόπο.

Ναι είναι ψεύτικα και digital και κανένα virtual reality παιχνίδι και κανένα chat δεν θα σου δώσει τα συναισθήματα της πραγματική περιπέτειας και της πραγματικής επικοινωνίας πρόσωπο με πρόσωπο, αλλά όπως είδαμε και στην ταινία Matrix, ο ψηφιακός κόσμος έχει σχεδιαστεί για να περνάμε τέλεια, ενώ ο πραγματικός κόσμος απαιτεί διαρκή και πολύ προσπάθεια για να περνάς καλά.

Η προσπάθεια που κάνει τώρα η Ένωση Κατασκευαστών στις ΗΠΑ για να επανεντάξει τη μοτοσυκλέτα μέσα στη ζωή των νέων ανθρώπων έπρεπε να είχε γίνει πολλά χρόνια πριν και συγκεκριμένα στα τέλη των 80ies, όταν το λόμπι των ασφαλιστικών εταιρειών κατάφερε να περάσει στην κοινωνία το μήνυμα πως τα δίκυκλα είναι τα πιο επικίνδυνα μέσα μετακίνησης. Ένα μήνυμα που εδραιώθηκε στο μυαλό των γονιών των σημερινών νέων.   Πραγματικά ελπίζουμε να μην αποδειχτεί αυτή η προσπάθεια ως… απέλπιδα!

Επίσης ελπίζουμε να ξυπνήσουν και οι Ενώσεις κατασκευαστών και εμπόρων μοτοσυκλετών στην Ευρώπη και κυρίως στην Ελλάδα (δίπλωμα για 125cc στα 18; Στην ίδια ηλικία που μπορεί να οδηγάει Fiat Punto Nitro-Turbo με 400 άλογα;), όπου η Ε.Ε. ήδη έχει ξεκινήσει τις διαδικασίες για μια νέα επίθεση κατά των μοτοσυκλετών (διαβάστε το σχετικό μας άρθρο ΕΔΩ). Οι δράσεις υπέρ της προώθησης και προστασίας  του μοτοσυκλετισμού είναι απολύτως μηδενικές, όπως απολύτως μηδενικές είναι οι παρεμβάσεις σε οποιοδήποτε σοβαρό θέμα αφορά τον μοτοσυκλετισμό στην Ελλάδα.

  

Δήμος Αθηναίων: Σηκώνει δίκυκλα αντί να φτιάξει πάρκινγκ!

Αυτά συμβαίνουν όταν σε νοιάζει η επικοινωνία και όχι η ουσία
dimos
Από τον

Παύλο Καρατζά

5/2/2026

Για ακόμη μία φορά η δημοτική αστυνομία σε συνεργασία με την τροχαία Αθηνών προχώρησαν σε 30 άρσεις δικύκλων και εντόπισαν ακόμη 22 παραβάσεις. Οι παρεμβάσεις πραγματοποιήθηκαν ενδεικτικά στις οδούς Υμηττού, Ακαδημίας, Πανεπιστημίου, Πατησίων, Σταδίου, Φιλελλήνων και Αμαλίας.

Σωστή βάσει νόμου είναι η παραπάνω ενέργεια, με ένα μεγάλο “αλλά” να πλανάται στον ορίζοντα. Για αρχή, καλό θα ήταν ο δήμος Αθηναίων να φτιάξει δημόσια πάρκινγκ στο κέντρο της πόλης, εφόσον στην ανακοίνωσή του δηλώνει πως στόχος του είναι η ενίσχυση της οδικής ασφάλειας και τη βελτίωση της καθημερινότητας στην πόλη. Οι κάτοικοι του κέντρου σπαταλούν απίστευτο ποσοστό από τον χρόνο τους για να μετακινηθούν και έπειτα να βρουν μία θέση πάρκινγκ. Το γεγονός αυτό έχει εκτός των άλλων και τεράστιο περιβαλλοντικό αποτύπωμα στην πόλη.

Επίσης, οι αναβάτες δικύκλων ρισκάρουν κυριολεκτικά τη ζωή τους -που είναι βεβαίως επιλογή τους- για να μετακινηθούν, όμως συνεισφέρουν απίστευτα πολύ στο τεράστιο κυκλοφοριακό πρόβλημα της Αθήνας και δεν βρίσκουν θέση πάρκινγκ για τα οχήματά τους, καθώς αφενός αυτοκίνητα παρκάρουν πολλές φορές στις θέσεις τους, αφετέρου οι θέσεις αυτές είναι ελάχιστες και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τα χιλιάδες δίκυκλα που κυκλοφορούν στο κέντρο.

parkarisma

Όπως έχει πει και ο Γερμανός φιλόσοφος Εμάνουελ Καντ, το ηθικό είναι νόμιμο, αλλά το νόμιμο δεν είναι πάντα ηθικό και αυτό ακριβώς συμβαίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση, αφού δεν είναι νόμιμο να παρκάρεις το δίκυκλό σου πάνω σε πεζοδρόμιο, όμως τι κάνεις σε περίπτωση που δεν βρίσκεις θέση για το όχημά σου και πόσο παράνομο και ανήθικο είναι να παρκάρεις το δίκυκλό σου όπως στην παραπάνω εικόνα, που δεν ενοχλεί τους διερχόμενους. Προσοχή, δεν αναφέρομαι σε περιπτώσεις που ένα δίκυκλο κλείνει το πεζοδρόμιο και δεν αφήνει χώρο για καρότσια, διαβάσεις κλπ, εκεί πρέπει να κοπούν κλήσεις, γιατί εκτός από παράνομο είναι και θέμα σεβασμού στον συνάνθρωπο.

Οπότε σε μία πόλη με απίστευτο κυκλοφοριακό πρόβλημα, έλλειψη θέσεων παρκινγκ, ρυμοτομία για κλάματα, κάκιστους δρόμους, υψηλή ρύπανση και ένα σωρό ακόμα προβλήματα που θα χρειαστώ δύο – τρία ακόμα άρθρα για να τα συμπεριλάβω όλα, αυτό που δεν ανέχεται ο δήμος Αθηναίων είναι το παράνομο παρκάρισμα των δικύκλων. Τότε ένα μεγάλο εύγε από εμένα στον δήμαρχο, στο επιτελείο του, στην δημοτική αστυνομία και τροχαία που μας έλυσαν το τεράστιο αυτό πρόβλημα και από σήμερα θα κοιμόμαστε ήσυχοι.