Έρχεται νέο Streetfighter 1000 από τη Honda: Με ακραία προσωπικότητα και με φτερά

…και πλαίσιο σαν Ducati!!!!!!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/10/2022

Τα επίσημα σχέδια με τις πατέντες που κατέθεσε η Honda για ένα τετρακύλινδρο εν σειρά streetfighter στις αρμόδιες υπηρεσίες της Ιαπωνίας έχουν τεράστιο ενδιαφέρον, τόσο ως προς τις μηχανολογικές επιλογές της Ιαπωνικής εταιρείας, όσο και ως προς τη θέση του μέσα στην σημερινή γκάμα μοντέλων της.

Αυτή τη στιγμή η Honda έχει το CB1000R Neo Sport Cafe, μια μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιεί ως βάση τον κινητήρα του CBR 1000 RR Fireblade του 2004 με διάμετρο εμβόλου στα 75mm και διαδρομή στα 56,5mm, προσαρμοσμένο στις Euro 5 προδιαγραφές.

Ο χαρακτήρας της συγκεκριμένης μοτοσυκλέτας είναι περισσότερο εκείνος ενός sport-roadster και η Honda είχε τονίσει κατά την διεθνή του παρουσίαση, πως στόχος της ήταν να δώσει στο κοινό μια μεγάλη και σύγχρονη γυμνή μοτοσυκλέτα με την παραδοσιακή ιαπωνική ποιότητα κατασκευής.

Όμως στα σχέδια που βλέπουμε στις πατέντες, είναι ξεκάθαρο πως η Honda ετοιμάζει ένα σκληροπυρινικό Streetfighter, με αιχμηρή εμφάνιση και… φτερά για downforce!

Προς το παρόν δεν είναι βέβαιο αν θα αντικαταστήσει  το υπάρχουν CB1000R ή αν θα ονομάζεται CB1000RR-R και θα προστεθεί στη γκάμα της ιαπωνικής εταιρείας. Πιθανόν να ονομάζεται και Hornet 1000, αφού πλέον το όνομα ήρθε ξανά στην επικαιρότητα με το ολοκαίνουριο δικύλινδρο Hornet 750 που παρουσιάστηκε στην Intermot πριν μερικές ημέρες.

Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μια εντελώς διαφορετικής φιλοσοφίας μοτοσυκλέτα σε σχέση με το CB1000R και έχει τεράστιες διαφορές στα μηχανικά μέρη.

Η πιο τρανταχτή διαφορά είναι στο σχεδιασμό του πλαισίου, όπου η Honda επαναφέρει την αρχιτεκτονική των Pivotless πλαισίων που χρησιμοποιούσε σε αρκετά μοντέλα της στο τέλος των 90ies και στις αρχές του 2000.

Και σε αυτό το σημείο οι οπαδοί της Honda και οι οπαδοί της Ducati μπορούν να στήσουν έναν θαυμάσιο καβγά για το ποιος είχε πρώτος την ιδέα...

Όσο τραβάνε τα μουστάκια τους και σφάζονται μεταξύ τους, εμείς μπορούμε με την ησυχία μας να παρατηρήσουμε πως το αλουμινένιο πλαίσιο δένει εμπρός στα κάρτερ του κινητήρα και το πίσω τμήμα του αγκαλιάζει από κάτω το σύστημα ψεκασμού, καταλήγοντας στο κέντρο του πίσω μέρος των κάρτερ. Εκεί κανονικά έπρεπε να βρίσκεται το πίσω αμορτισέρ, όμως οι σχεδιαστές της Honda το έχουν πλέον τοποθετήσει δίπλα από τον κινητήρα, χρησιμοποιώντας ένα τριγωνικό μοχλικό σύστημα που μεταφέρει τις δυνάμεις από το μονόμπρατσο ψαλίδι στο πίσω τμήμα του αμορτισέρ.

Το εμπρός τμήμα του αμορτισέρ δένει απευθείας στην κεφαλή του κινητήρα. Η όλη φιλοσοφία του πλαισίου θυμίζει πολύ τα δικύλινδρα Ducati Panigale και χρησιμοποιεί τον κινητήρα ως το βασικό δομικό στοιχείο με στόχο την μείωση του βάρους και την ακαμψία.

Ο κινητήρας από την άλλη μεριά μάλλον θα είναι από τα Fireblabe του 2008 με την μεγαλύτερη διάμετρο εμβόλου και την μικρότερη διαδρομή. Ο βασικός στόχος σε αυτή τη μοτοσυκλέτα είναι η ανταγωνιστική ιπποδύναμη, δηλαδή πάνω από 160-170 ονομαστικούς ίππους.

Πράγματι, στα σχέδια φαίνονται δύο μεγάλα σε μέγεθος ψυγεία για τα υγρά του κινητήρα, αντί για μόλις του ενός μικρού ψυγείου που έχει τώρα το CB1000R.

Από τα σχέδια είναι δύσκολο να βγάλεις συμπεράσματα για τις αναρτήσεις, τα φρένα και τα ηλεκτρονικά, όμως θα ήταν απίθανο να μην έχει από τα καλύτερα που διαθέτει η Showa και η Nissin αν θέλει να βρεθεί στο ίδιο επίπεδο με τις βασικές εκδόσεις των BMW S1000R, Ducati Streetfighter V4, Yamaha MT-10 και Aprilia Tuono 1100.  

Η τεράστια σε όγκο εξάτμιση με τον εξίσου τεράστιο διπλό καταλύτη κάτω από τον κινητήρα, είναι αναγκαίο κακό για τις προδιαγραφές Euro 5+ που θα αρχίσουν να ισχύουν όταν αυτή η μοτοσυκλέτα βρεθεί στα καταστήματα.

Τα φτεράκια στις άκρες του ψυγείου είναι καλοδεχούμενα σε μια μοτοσυκλέτα streetfighter που θέλει να κάνει γρήγορους γύρους σε πίστα και στο σημείο που βρίσκονται φαίνεται πως θα κάνουν δουλειά και δεν είναι μόνο για εφέ στην καφετέρια.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.