Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Οδική Ασφάλεια – Αλλαγές σε ΚΟΚ, ΚΤΕΟ, Σχολές Οδηγών

Παρουσιάστηκε το Στρατηγικό Σχέδιο Δράσης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/2/2021

Μεγάλη ημέρα σήμερα για ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα αυτής της χώρας, την οδική ασφάλεια. Κάθε φορά που παρουσιάζεται ένα «Σχέδιο Δράσης για την Οδική Ασφάλεια» είναι μεγάλη ημέρα, απλά μικραίνουν όλες οι υπόλοιπες καθώς ελάχιστες ή και τίποτα από τις εξαγγελίες δεν πραγματοποιούνται στην πράξη. Για αυτό και πριν από την παρουσίαση του σχεδίου, όπως αυτή έγινε σήμερα στο Μουσείο Αυτοκινήτου, να σταθούμε σε μία μικρή λεπτομέρεια: Την πρόβλεψη, έως το 2030, για να αναγκαστούν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς να υλοποιήσουν συγκεκριμένες δράσεις που θα τους ανατεθούν βάση του σχεδίου. Ανεξάρτητα κυβέρνησης και πάντα σε αυτή την χώρα, έλειπε ο δεσμευτικός χαρακτήρας των εξαγγελιών. Βασική λεπτομέρεια που ακούστηκε σήμερα, είναι πως θα συσταθεί ένα όργανο συντονισμού που θα δεσμεύει σε δράση βάση του σχεδίου, τους εμπλεκόμενους φορείς.

Το «θα» είναι επίσης ένα άλλο αγκάθι, γιατί -συνήθως- δεν συνοδεύεται από πράξεις αλλά ας πούμε πως μένουμε προς το παρόν στην παραπάνω πρόβλεψη. Σημαντικό είναι πως ο Υφυπουργός Υποδομών & Μεταφορών Γιάννης Κεφαλογιάννης αναφέρθηκε συγκεκριμένα στην ακριβή καταγραφή όσων δεν φορούν κράνος, όταν παρουσίασε το στόχο για την δημιουργία Εθνικού Συστήματος καταγραφής που θα επιβλέπει το Μετσόβειο ώστε η χώρα να έχει ακριβή στατιστικά στοιχεία για να μπορεί να αποφασίσει σωστά, αλλά και να μετρήσει την εφαρμογή των μέτρων.

Το άλλο θετικό είναι πως δεν ξεκινήσαμε κατευθείαν στον στρατηγικό σχεδιασμό από τα πρόστιμα, που αποδεδειγμένα ο Έλληνας έχει συνηθίσει στην ιδέα πως ίσως τα αποφύγει, αλλά στον πυρήνα βρισκόταν το Ασφαλές Οδικό Δίκτυο. Δυστυχώς δεν έγινε επέκταση ως προς συγκεκριμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά της ασφάλτου και μείναμε περισσότερο στις εξαγγελίες των μεγάλων έργων, αλλά είναι μία αλήθεια πως εδώ που βρισκόμαστε πρέπει να γίνει η κατασκευή των δρόμων που λείπουν και μετά η βελτίωση. Ωστόσο υπάρχει πρόβλεψη για 7.000 επικίνδυνα σημεία σε όλη την χώρα που θα γίνουν παρεμβάσεις για καλύτερη ασφάλεια.

Από εκεί και πέρα το Σχέδιο Δράσης έχει τους υπόλοιπους τομείς που εστιάζει: Εκπαίδευση & Επικοινωνία, Διακυβέρνηση & Στοχοθεσία, Καλής Ποιότητας Δεδομένα, Αποτελεσματικό σύστημα επιβολής. Με πρώτο όπως είπαμε, το Ασφαλές Οδικό Δίκτυο. Για τα πρόστιμα ακούστηκε ξεκάθαρα πως το μεγάλο πρόβλημα είναι η απίστευτη γραφειοκρατία και η έλλειψη μηχανοργάνωσης που οδηγεί στο μεγαλύτερο μέρος τους να παραγράφονται, ακυρώνοντας στην πράξη την ισχύ τους. Αυτό θα αλλάξει, σύμφωνα με τον σχεδιασμό που υπάρχει με τις κλίσεις να καταγράφονται ηλεκτρονικά και να καθίσταται δύσκολη η διαγραφή τους αλλά και να επιβάλλονται άμεσα τα πρόστιμα αντί να παραγράφονται μετά από χρόνια. Αυτή βέβαια η συνειδητοποίηση είναι ένα καλό βήμα αλλά ταυτόχρονα περιγράφει και το τεράστιο άλμα που χρειάζεται να γίνει. Καθώς η έλλειψη μηχανογράφησης δεν είναι κάτι που μπορεί να λυθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα!

Από εκεί και πέρα, όταν όλα αυτά γίνουν, οι παραβάσεις του ΚΟΚ θα βεβαιώνονται και θα καταχωρούνται σε πραγματικό χρόνο και σε περίπτωση των ραντάρ ταχύτητας, θα βαρύνουν κατευθείαν τον κάτοχο, ενώ θα υπάρχει δυνατότητα πληρωμής μέσω e-banking πριν την βεβαίωση στο TAXISnet.

Βασικός στόχος ωστόσο του προγράμματος είναι η μείωση των νεκρών και των σοβαρά τραυματιών κατά 50% ώστε να πλησιάσει τον Ευρωπαϊκό στόχο το 2050 που θέλει μηδενικά θύματα τροχαίων, κάτι τουλάχιστον δύσκολο να γίνει. Όχι τόσο από εμάς, αλλά και ο Ευρωπαϊκός στόχος μοιάζει πολύ μακριά. Βέβαια η παρουσίαση ξεκίνησε παρουσιάζοντας την Ελλάδα να έχει την μεγαλύτερη μείωση στην Ευρώπη σε νεκρούς από τροχαία την περίοδο 2010-2019, της τάξης του 43% χωρίς όμως να εξαιρέσει το γεγονός πως συνεχίζουμε να έχουμε από τους υψηλότερους αριθμούς νεκρών ανά εκατομμύριο κατοίκους στην Ευρώπη. Είμασταν πολύ χάλια και γίναμε λιγότερο, είναι το πραγματικό συμπέρασμα, με στόχο να φτάσουμε τουλάχιστον τον μέσο όρο.

Κάτι που θα έχει και οικονομικό όφελος, χωρίς ποτέ να μπορεί να μετρήσει κανείς την ανθρώπινη ζωή με νούμερα, προφανώς. Γεγονός όμως είναι πως τα τροχαία αποτελούν το 1,5% του ΑΕΠ.

Για την εκπαίδευση ανακοινώθηκαν ριζικές αλλαγές, που ξεκινούν από την διδασκαλία και καταλήξουν στις εξετάσεις. Αλλάζουν τα κείμενα και τα εγχειρίδια και καταργούνται οι ερωτήσεις με τις προκαθορισμένες απαντήσεις με δημιουργία τράπεζας θεμάτων από όπου αντλούνται τα θέματα, αναγκάζοντας έτσι τους υποψήφιους σε μελέτη και τους εκπαιδευτές σε διδασκαλία. Μπαίνουν νέες προϋποθέσεις για τους εκπαιδευτές με ελάχιστη ηλικία και κατοχή άδειας οδήγησης για άσκηση επαγγέλματος, καθώς και δικαίωμα άσκησης βάση συγκεκριμένων ειδικοτήτων σπουδών.

Άλλο βασικό το οποίο ακούστηκε είναι πως κανείς δεν ελέγχει τα ΚΤΕΟ. Στην Ελλάδα κόβονται 4,5% των οχημάτων και στην Γερμανία το 35% που είναι ένας δείκτης μακριά από την πραγματικότητα και την εικόνα στους δρόμους. Για αυτό θα γίνονται τυχαίοι έλεγχοι στα οχήματα που βγαίνουν από τα ΚΤΕΟ για να δουν αν όντως περνούν τον έλεγχο κι έπειτα θα επιβάλλονται πρόστιμα που θα φτάνουν μέχρι και στην ακύρωση της λειτουργίας του εκάστοτε ΚΤΕΟ.

Οι παραβάσεις του ΚΟΚ θα μπουν σε κατηγορίες βάση της σοβαρότητας που έχουν με τα στατιστικά των τροχαίων στην χώρα μας και η υπερβολική ταχύτητα, με την χρήση ζώνης και κράνους, την επήρεια αλκοόλ και την χρήση κινητού, πηγαίνουν άλλο ένα σκαλί πιο πάνω. Το όριο στις πόλεις μειώνεται ακόμη περισσότερο, κάτι αναμενόμενο με βάση το σχέδιο που υπάρχει για την μικροκινητικότητα και ενδεχομένως την ταυτόχρονη κίνηση των ηλεκτρικών πατινιών και των ποδηλάτων στους ίδιους δρόμους με τα αυτοκίνητα. Για αυτό και το όριο θα μειωθεί στα 30χλμ/ώρα από τα 50 που ισχύει τώρα στο ευρύτερο αστικό δίκτυο.

Μια Ducati Panigale V2 Final Edition για το σαλόνι σας από την Pocher

Ένα εντυπωσιακό kit μοντελισμού κλίμακας 1:4 της αποτίει φόρο τιμής στον θρυλικό δικύλινδρο κινητήρα των Ιταλών
Porcher Ducati
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

9/2/2026

Η εποχή του υπερτετράγωνου (εξ ου και το όνομα άλλωστε) Superquadro V2 κινητήρα της Ducati μπορεί να φτάνει στο τέλος της, όμως η Pocher προσφέρει στους λάτρεις του ένα εξαιρετικά λεπτομερές αντίγραφο. Το μοντέλο σε κλίμακα 1:4 της Panigale V2 Superquadro Final Edition αποτελεί έναν πιο προσιτό τρόπο να αποκτήσει κανείς τις τελευταίες μοτοσυκλέτες που θα τον φέρουν.

Με τη Ducati να στρέφεται σε κινητήρες νέας γενιάς, η Panigale V2 Superquadro Final Edition σηματοδοτεί το κλείσιμο ενός μεγάλου κεφαλαίου για έναν εμβληματικό κινητήρα της εταιρείας. Επειδή όμως η απόκτηση της συγκεκριμένης μοτοσυκλέτας αποτελεί για τους περισσότερους ένα άπιαστο όνειρο, η Pocher παρουσίασε μια εναλλακτική που μπορεί να μεταφέρει την αύρα της Ducati απευθείας στο σαλόνι σας. Το συγκεκριμένο kit είναι επίσημα αδειοδοτημένο από το Borgo Panigale και έχει σχεδιαστεί με τέτοια ακρίβεια που αναδεικνύει κάθε μηχανολογική λεπτομέρεια της μοτοσυκλέτας.

Η Pocher, γνωστή για τα κορυφαίας ποιότητας μοντέλα της, δεν δημιούργησε ένα απλό παιχνίδι, αλλά ένα απαιτητικό project για υπομονετικούς λάτρεις του μοντελισμού. Το kit της Panigale V2 Superquadro Final Edition αποτελείται από περισσότερα από 700 εξαρτήματα, συνδυάζοντας χυτό μέταλλο (die-cast) με λεπτομερή πλαστικά μέρη, και εκτιμάται ότι απαιτούνται πάνω από 30 ώρες εργασίας για την ολοκλήρωσή του. Η λεπτομέρεια είναι καθηλωτική, από τους διακόπτες στο τιμόνι και την οθόνη, μέχρι την πιστή αναπαράσταση του Superquadro κινητήρα, των αναρτήσεων και της αλυσίδας κίνησης. Ακόμα και οι επιθετικές γραμμές της μοτοσυκλέτας και η αεροδυναμική της στάση έχουν μεταφερθεί αναλλοίωτες στη μικρογραφία. To κόστος του βέβαια δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί και από τίποτα λιγότερο, καθώς στις £789.99, δηλαδή λίγο πάνω από τα 900€, δεν το λες και ακριβώς ευκαιρία.

Porcher Ducati

Για όσους έχουν μια προτίμηση στο μηχανολογικό σκέλος σε σχέση με το σχεδιαστικό ή για όσους θεωρούν το κόστος του πλήρους kit αλμυρό, η εταιρεία προσφέρει και μια ακόμη επιλογή μοντέλου της ίδιας κλίμακας, που εστιάζει αποκλειστικά στον V2 κινητήρα.

Μπορεί ένα στατικό μοντέλο να μην αντικαθιστά την αίσθηση της οδήγησης ενός δικύλινδρου Ducati, όμως σε μια εποχή που οι V2 κινητήρες εσωτερικής καύσης γίνονται όλο και πιο σπάνιοι, τα συγκεκριμένα μοντέλα θυμίζουν μια εποχή που φτάνει στο τέλος της, έναν σπουδαίο κινητήρα αλλά και τις μοτοσυκλέτες (Panigale, Streetfighter) που έπλασαν την Ducati που σήμερα γνωρίζουμε.