FIM Awards 2025: Έγινε η απονομή των βραβείων με μια έκπληξη για τον M.Marquez

64 παγκόσμιοι πρωταθλητές πήραν τα μετάλλιά τους στη Λοζάνη

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Οι Παγκόσμιοι Πρωταθλητές του 2025 παρέλαβαν τα χρυσά τους μετάλλια στα Βραβεία FIM 2025μ με τον Marc Márquez να δέχεται και μια απρόσμενη βράβευση.

Η 15η απονομή των FIM Awards πραγματοποιήθηκε στο εντυπωσιακό συνεδριακό κέντρο SwissTech, στη Λωζάνη της Ελβετίας, στις όχθες της Λίμνης της Γενεύης. Σε έναν χώρο με χίλιους καλεσμένους, οι πρωταγωνιστές από έξι διαφορετικές αγωνιστικές σφαίρες, τίμησαν μια χρονιά γεμάτη μάχες και επιτυχίες.

Με κοινό τους εκπροσώπους 121 εθνικών ομοσπονδιών, θρύλους του σπορ, διοργανωτές, συνεργάτες της FIM και στελέχη της παγκόσμιας μοτοσυκλετιστικής βιομηχανίας, η τελετή παρουσιάστηκε από τους Lauriane Gilliéron και Gavin Emmett, ενώ μεταδόθηκε ζωντανά σε ολόκληρο τον κόσμο.

Μετά την ομιλία του, ο Πρόεδρος της FIM Jorge Viegas απένειμε το Gold Medal Nicolas Rodil del Valle στο Καντόνι του Vaud, πριν ξεκινήσει η απονομή των χρυσών μεταλλίων στους Παγκόσμιους Πρωταθλητές των κορυφαίων κατηγοριών.

Στο Circuit Racing, ο Jonathan Rea βρέθηκε στη σκηνή για να τιμήσει τους:

Beñat Fernandez (Moto3 Junior)
Stefano Manzi (Supersport)
Alessandro Zaccone (Supersport 300)
Brian Uriarte (Moto3)
José Antonio Rueda (Moto2)
Diogo Moreira (Superbike)
Maria Herrera (Women’s Circuit Racing)

Στο Motocross, ο νεοεισαχθείς στο Hall of Fame, Harry Everts, παρέδωσε τα μετάλλια στους:

Elias Ishoel (Snowcross)
Saga Forsell (Women’s Motocross Cup)
Mano Faure (Junior Motocross 85cc)
Koen Hermans & Ben van den Bogaart (Sidecar Motocross)
Marc-Reiner Schmidt (Supermoto)
Simon Längenfelder (MX2)
Lotte van Drunen (WMX)

Στο Trial, ο θρύλος του αθλήματος Sammy Miller τίμησε τους:

Ryon Land (Trial125)
Harry Hemingway (Trial2)
Berta Abellán (Women’s TrialGP)
Toni Bou (TrialGP)

Ακολούθησαν οι απονομές, στο Enduro από τον Giovanni Copioli:

Josep Garcia (EnduroGP),
Jane Daniels (Women’s Enduro)
και τους νικητές των κατηγοριών E1, E2, E3 και Junior.

Στο Track Racing από τον Jean-Baptiste Ley, όπου τιμήθηκαν μεταξύ άλλων οι

Bartosz Zmarzlik (Speedway Grand Prix),
Mikkel Michelsen (Long Track)
και οι νικητές των Speedway U21 & U19.

Ακολούθησαν βραβεύσεις σε εθνικές ομάδες και στην συνέχεια στο Endurance, όπου ο Ignacio Verneda απένειμε τα μετάλλια στην πρωταθλήτρια ομάδα YART Yamaha (FIM Endurance World Champions) και τους αναβάτες Karel Hanika, Marvin Fritz, Jason O’Halloran.

Η τελική κατηγορία της βραδιάς ήταν αυτή των Ultimate Champions, με τον Πρόεδρο της FIM Jorge Viegas να ανεβαίνει ξανά στη σκηνή για να πραγματοποιήσει τις απονομές στους:

Daniel Sanders – Παγκόσμιο Πρωταθλητή Rally-Raid (RallyGP)
Toni Bou – Παγκόσμιο Πρωταθλητή TrialGP
Josep Garcia – Παγκόσμιο Πρωταθλητή EnduroGP
Bartosz Zmarzlik – Παγκόσμιο Πρωταθλητή Speedway Grand Prix
Romain Febvre – Παγκόσμιο Πρωταθλητή MXGP Motocross
Toprak Razgatlıoğlu – Παγκόσμιο Πρωταθλητή Superbike
Marc Márquez – Παγκόσμιο Πρωταθλητή MotoGP

Ο τελευταίος ανέβηκε στη σκηνή με την σειρά του για να παραλάβει το χρυσό μετάλλιο του παγκόσμιου πρωταθλητή. Λίγο αργότερα όμως κλήθηκε ξανά, αυτή τη φορά για μια βράβευση που δεν περίμενε. Ο Πρόεδρος της FIM Jorge Viegas του παρέδωσε το νεοσύστατο τρόπαιο της FIM, Sporting Trophy, σε αναγνώριση της επιστροφής του στην κορυφή των MotoGP και της προσπάθειας που κατέβαλλε για να φτάσει εκεί. Με την επιγραφή στο τρόπαιο να αναγράφει “Υπεροχή μέσω αντοχής, κουράγιου και επιμονής” -Excellence through resilience, courage and tenacity.

Ο Marquez κατέκτησε τον τίτλο του 2025 έπειτα από μια εξουθενωτική πενταετία γεμάτη σοβαρούς τραυματισμούς σε χέρι και μάτια, ένα “διαζύγιο” από τη Honda, μια νέα αρχή με την Gresini και τελικά την μετάβαση στην εργοστασιακή Ducati.

Όπως δήλωσε ο Viegas, κάθε πρωταθλητής που ανέβηκε στη σκηνή έχει κερδίσει και αξίζει απόλυτα το χρυσό μετάλλιο που παρέλαβε με την βραδιά να ολοκληρώνεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, απονέμοντας το νέο FIM Sporting Trophy στον Marc Marquez, ο οποίος πραγματοποίησε μία από τις μεγαλύτερες αθλητικές επιστροφές όλων των εποχών αυτή τη σεζόν

Με μια βραδιά γεμάτη λάμψη και αναγνώριση, η FIM αποχαιρέτησε το 2025 και έστρεψε το βλέμμα της στο 2026, ελπίζοντας, όπως είπε ο Πρόεδρος της ομοσπονδίας, σε μια ακόμη καλύτερη χρονιά για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Ετικέτες

fim

FIM Awards

FIM Awards 2025

marc marquez

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960.

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο.

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.

Ετικέτες

https://bit.ly/MOTO_681