Flat Track στην Ελλάδα: Εγκαίνια με A. Colton!

Μαθήματα και αγώνας με τον αμερικανό άσο!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/7/2017

Η πρώτη –μόνιμη- πίστα Flat Track στην Ελλάδα είναι γεγονός, όπως είχαμε προαναγγείλει, και χθες υποδέχθηκε τον Aaron Colton που παρέδωσε μία σειρά μαθημάτων και σήκωσε την σημαία για την εκκίνηση του πρώτου, άτυπου αγώνα! Χωρίς να ξέρουμε τι ακριβώς θα έπρεπε να περιμένουμε ακούγοντας πως είμαστε προσκεκλημένοι στην «Aaron Colton’s Flat Track Clinic» για την πρώτη «συνεδρία» μαζευτήκαμε στην πίστα όπου μας περίμενε η αψίδα της Red Bull και η τέντα της Yamaha. Ελπίδα της οργανωτικής ομάδας της Red Bull είναι να εμφυσήσει την αγάπη για το άθλημα αυτό στην Ελλάδα και να το δει να μεγαλώνει, με αυτοσχέδιες πίστες να ξεφυτρώνουν σε διάφορες γωνιές της χώρας. Ας προεξοφλήσουμε κάτι από τώρα: Φεύγοντας αργά εχθές το βράδυ από την πίστα, έπειτα από μερικές ώρες παίζοντας με τα μικρά TTR 125 της Yamaha, ένα είναι το μόνο σίγουρο: Το Flat Track είναι απόλυτα ιδανικό για τα δεδομένα της Ελλάδας και των συγκυριών που περνά, μοναδικά διασκεδαστικό και απόλυτα εθιστικό!

Με ένα ελαφρύ αεράκι να κάνει την παραμονή στον ήλιο ευχάριστη, νωρίς το απόγευμα, μαζευτήκαμε στις εγκαταστάσεις του Riding School, στο 32ο χλμ. Αθηνών - Λαμίας, όπου ο Aaron ήταν ήδη εκεί και μας περίμενε. Το MOTO είχε πολυπληθή ομάδα, εγώ και ο Μπάμπης Μέντης θα κρατούσαμε τις σημειώσεις από την παράδοση του μαθήματος του Aaron Colton, μέχρι ο εντουράς του περιοδικού, Κίμων Καράμπελας, ολοκληρώσει την φωτογράφιση που είχε ξεκινήσει από το πρωί και έρθει προετοιμασμένος, κατευθείαν από το βουνό. Καλεσμένοι για τα εγκαίνια ήταν αναβάτες από το enduro, Τρίγκας και Βαγγελάκος, αλλά και από τον χώρο της ταχύτητας είτε σαν θεατές, είτε σαν συμμετέχοντες.

Το Flat Track είναι απόλυτα ιδανικό για τα δεδομένα της Ελλάδας και των συγκυριών που περνά, μοναδικά διασκεδαστικό και απόλυτα εθιστικό!

Ο 26ος Aaron Colton ξεκίνησε με την θεωρία, δείχνοντας τις ιδανικές γραμμές στην πίστα και σημειώνοντας τις διαφορές με την προσέγγιση που δείχνει κάποιος με καταγωγή από τα superbike ή αντίστοιχα από το motocross. Στο Flat Track που πλαγιολισθαίνεις μπαίνοντας πολύ αργά στην στροφή, η θεωρεία λέει πως το εσωτερικό κερμπ το «χτυπάς» μονάχα στην έξοδο, σηκώνοντας την μοτοσυκλέτα σε μία διαγώνια πορεία στην μικρή ευθεία που μεσολαβεί, ώστε να επιταχύνεις το δυνατόν περισσότερο. Δείχνοντας έπειτα την στάση του σώματος, είχε έρθει η ώρα να περάσουμε σε μερικές ασκήσεις μέσα στην πίστα.

Με αχυρόμπαλες, κορύνες και κανονικά κερμπ η πρώτη πίστα στην Ελλάδα είναι όμορφα φτιαγμένη, σε μικρό μέγεθος, ιδανικό για να έχει κανείς την πρώτη του επαφή με το άθλημα. Η σύγκριση με τις πίστες που μπορεί κανείς να έχει παρακολουθήσει στο εξωτερικό ως θεατής, δεν την δικαιώνει, γιατί το σκεπτικό της είναι εκπαιδευτικό. Να ενώσει γρήγορα δύο στροφές, χωρίς να αναπτύσσονται εξωφρενικές ταχύτητες, ώστε ο κόσμος να μάθει διασκεδάζοντας με ασφάλεια. Δύο φαρδιές στροφές που πολύ σωστά δεν είναι απόλυτα όμοιες μεταξύ τους, με μικρές ευθείες στο ενδιάμεσο, οριοθετούν την πίστα που αποδείχτηκε εξίσου κατάλληλη για τα μικρά TTR της Yamaha, αλλά και το WR του Colton και τις υπόλοιπες μεγαλύτερου κυβισμού μοτοσυκλέτες που μπήκαν στο τέλος προσπαθώντας ανεπιτυχώς να οργώσουν το καλά στρωμένο αμμώδες χώμα!

Ο A. Colton δοκιμάζει το "The Slider" στην πίστα!

Έχοντας φέρει και το “The Slider” την ελληνική Flat Track μοτοσυκλέτα που κέρδισε φέτος στο Yamaha Yardbuilt, ο Colton δοκίμασε τα όρια της πίστας και με κάτι μεγαλύτερο, καθώς το “The Slider” προέρχεται από το XSR 700 και απέδειξε πως είναι ιδανικά φτιαγμένη για να διασκεδάζεις από τετράχρονο μικρό enduro 125, μέχρι… γνήσιο Flat Track  700 κυβικών!

Ανεβαίνουμε στις μοτοσυκλέτες όπου ο Colton μας δείχνει άλλη μία φορά την στάση του σώματος και περνάμε κατευθείαν στην πρώτη άσκηση, που είναι σλάλομ ανάμεσα στις κορύνες. Μέχρι εδώ είναι όλα εύκολα. Τα δύσκολα ξεκινάνε αμέσως μετά, γιατί πρέπει να κάνουμε «donuts» γύρω από τις κορύνες, και είναι δύσκολο για όποιον δεν έχει… αριστερό γόνατο! Εγώ συνειδητοποίησα εκείνη την ώρα το πρώτο «πρόβλημα» με αυτό το άθλημα. Κατά 90% σε όλο τον κόσμο, και κατά 100% στις ΗΠΑ, το Flat Track διεξάγεται πάντα αριστερόστροφα, πάντα το αριστερό πόδι είναι κάτω. Εκτός κι αν μιλάμε για αγώνα Flat Track TT που εκεί υπάρχει και μία δεξιά στροφή που οδηγεί σε άλμα. Όποιος λοιπόν έχει πρόβλημα συνδέσμων στο αριστερό, όπως κι εγώ κι ο Μπάμπης, αντιμετωπίζει μία δυσκολία, αλλά για αυτό έχουμε μαζί μας τον Κίμων, για να μας βγάλει ασπροπρόσωπους στον mini-αγώνα που θα ακολουθούσε.

Η τελευταία άσκηση με τον Colton, είναι να οδηγήσουμε πίσω του μονάχα με τρίτη στο κιβώτιο και χωρίς καθόλου φρένα. Οδηγώντας μία ταχύτητα επάνω, αναγκάζεσαι να ακολουθήσεις την ιδανική γραμμή γιατί αλλιώς δεν έχεις γκάζι να βγεις στην έξοδο, ενώ χωρίς φρένα στην είσοδο χρησιμοποιείς μονάχα το σώμα για να θέσεις την μοτοσυκλέτα σε πλαγιολίσθηση. Τοποθετώντας κορύνες που μας αναγκάζουν να έχουμε την γραμμή που έπρεπε και περπατώντας την πίστα μαζί του, ο Colton μας μεταδίδει βήμα-βήμα τα μικρά μυστικά του Flat Track! Έπειτα θα ερχόταν η ώρα που θα οδηγούσαμε ανά τριάδες με τις κορύνες στην πίστα να υποδεικνύουν τις γραμμές αλλά και μόνοι μας χωρίς πλέον περιορισμό στην επιλεγμένη ταχύτητα ή την χρήση του πίσω φρένου, μετατρέποντας ήδη τα μαθήματα Flat Track σε έναν διασκεδαστικό διαγωνισμό μεταξύ μας.

Ο Colton δείχνει στον Νότη Παπαπαύλου την στάση του σώματος:

Πριν ακόμα έρθει ο αγώνας στο τέλος της ημέρας, το συμπέρασμα ήταν ήδη πως μία παρέα με μικρές μοτοσυκλέτες όπως τα TTR, ή και παπιά ακόμα, μπορεί να διασκεδάσει με τις ώρες βγάζοντας απίστευτο γέλιο, μαζεύοντας υλικό για ατελείωτα πειράγματα και συζητήσεις. Δεν υπήρχε άνθρωπος, από τους συμμετέχοντες μέχρι τους θεατές, που να μην ήταν με χαραγμένο χαμόγελο, και πρώτος από όλους ο Colton:

Είσαστε πολύ αξιόλογο γκρουπ. Καλοί αναβάτες, ευχάριστοι τύποι. Το διασκεδάζω όπως κι εσείς!

Ανά τακτά χρονικά διαστήματα, έπαιρνε την μοτοσυκλέτα του και μας χάριζε θέαμα στρίβοντας πολύ πιο γρήγορα από τον κάθε έναν, ενώ αργότερα μπήκε με την δική του WR450 πλαγιολισθαίνοντας με τριπλάσια ταχύτητα σε σύγκριση με τα μικρά TTR. Για εμάς βέβαια στο MOTO, η γνωριμία μας με τον Colton είχε ξεκινήσει νωρίτερα, μόλις ο Πέτρος Χατζηροδέλης, έφερε το “The Slider” στην τέντα της Yamaha. Ο Colton ήρθε μόνος του προς τα εμάς αναφωνώντας «να ένα πραγματικό Flat Track»! Όχι μόνο του άρεσε, αλλά βρήκε πολύ σωστή την επιλογή τροχών και μάλιστα την μάντεψε κιόλας αναγνωρίζοντας ότι προέρχεται από το Super Tenere. Έχοντας την εμπειρία του Wheels and Waves, ξέραμε πολύ καλά ότι το “The Slider” μαγνητίζει τα βλέμματα, κι αυτό που θέλαμε ήταν να μας πει την γνώμη του για τις ικανότητές του στην πράξη. Περιμέναμε λοιπόν να ολοκληρωθούν τα μαθήματα κι όσο οι υπόλοιποι γεύονταν την φιλοξενία της Red Bull –κυριολεκτικά- ο Colton πήρε το “The Slider” για μία βόλτα. Έπαθε το ίδιο με τον Mamola… δεν κατέβαινε αν δεν τελείωνε η βενζίνη! Αν δεν πίεζε ο χρόνος θα ήταν εκεί μέχρι να αδειάσει το ρεζερβουάρ!

«Ήθελα να πάω σιγά και προσεκτικά γιατί είναι μοναδικό, αλλά αυτό το μηχανάκι πάει τέλεια στην πίστα. Τεράστια ασφάλεια και εξαιρετική δύναμη!»

Μετά από την επιβεβαίωση του Colton για το “The Slider”, μονάχα μία επικράτηση του Κίμων στον άτυπο αγώνα που θα ξεκινούσε αμέσως μετά, θα μπορούσε να επαναφέρει το ενδιαφέρον μας πίσω στα τεκταινόμενα. Ως ο εντουράς του περιοδικού πήρε μέρος στον αγώνα, σε ένα σκέλος που πυροδότησε τον ανταγωνισμό αφού ήταν μονομαχία ανάμεσα σε Τρίγγα, Βαγγελάκο και... Καράμπελα! Ο Τρίγγας  θα επικρατούσε άνετα, αλλά αποφάσισε να παραχωρήσει την θέση του και να συνεχίσει ως θεατής, με τον Βαγγελάκο να στέφεται νικητής της βραδιάς.

 

Με μοτοσυκλέτες που ούτε που θα σου περνούσε από το μυαλό ότι θα διασκεδάζεις για ώρες, σε μία πίστα που δεν απαιτεί τεράστια έξοδα, και με εξοπλισμό που έχει ο καθένας, το Flat Track μας έδειξε στην πράξη πόσο διασκεδαστικό και εκπαιδευτικό μπορεί να γίνει! Οι junior της παρέας Περιστεράς, Φουρθιώτης και Παπαπαύλου έδειξαν πόσο εκπαιδευτικό μπορεί να είναι το Flat Track για τους νέους αναβάτες. Ο Περιστεράς ήταν εξαιρετικά γρήγορος και ο Νότης Παπαπαύλου επέδειξε μαχητικότητα που ξεπερνούσε την κατηγορία του κοντράροντας τους εντουράδες της παρέας.

μάχες μέχρι αργά την νύκτα:

Το μοναδικό πράγμα που έχει κάνει ο Colton από πλευράς εξοπλισμού, είναι να τοποθετήσει μία λεία σόλα στην αριστερή του μπότα. Η δεξιά είναι ατόφια. Χρησιμοποιεί μπότες για trial, καθώς είναι λιγότερο σκληρές από το enduro και δεν χρειάζεται τον ίδιο βαθμό προστασίας, στις χωρίς πέτρες πίστες. Η διαφορά με την λεία σόλα είναι τεράστια και για αυτό έδινε την αριστερή του μπότα στο τέλος της βραδιάς, μαζί με την μοτοσυκλέτα του, ώστε να αντιληφθούν όλοι πως είναι να πλαγιολισθαίνεις με ταχύτητα! Άραγε πόσο πιο προσγειωμένος μπορεί να είναι ένας αθλητής σαν τον Colton;

Τα εγκαίνια της πρώτης –μόνιμης- πίστας στην Ελλάδα, όπως και ο άτυπος αγώνας, ήταν μία εξαιρετική εμπειρία που όλοι διασκέδασαν και την χάρηκαν εξίσου! Ακόμα κι αν δεν την επισκεφτείτε, χρησιμοποιήστε το παράδειγμα αυτό ως έμπνευση: Μία κυκλική διαδρομή με πατημένο χώμα, που μπορεί να διαμορφωθεί χωρίς πολλά μηχανήματα. Σέρνοντας μία εξέδρα με παλέτες και ανθρώπους για βάρος ας πούμε, όπως ήδη δοκίμασαν και στις εγκαταστάσεις του Riding School αφού δημιούργησαν την πίστα! Αυτό που υπογράφουμε είναι το εξής: Θα το διασκεδάσετε απίστευτα, όπως κι εμείς!

 

Ομάδα του MOTO με τον Aaron Colton: Μπάμπης Μέντης, Θάνος Αμβ. Φελούκας, Κίμων Καράμπελας
 
 

 

Ο Colton με τον Σάκη Συνιώρη:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Δείτε περισσότερες φωτογραφίες από το πρώτο ελληνικό Flat Track!

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.