Fleximan: ο καταστροφέας των ραντάρ στην Ιταλία χτυπά ξανά

Κάμερες κάτω, νεύρα πάνω και οι αρχές σε αναβρασμό
Fleximan
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

4/2/2026

Ο μυστηριώδης σαμποτέρ που τροχίζει κολόνες ραντάρ-καμερών συνεχίζει τη δράση του στους δρόμους της Ιταλίας και ρίχνει λάδι στη διαμάχη για τους αυστηρούς ελέγχους των ορίων ταχύτητας.

Στο φθινόπωρο του 2023 άρχισαν να εμφανίζονται στη βόρεια Ιταλία περίεργες "εικαστικές παρεμβάσεις", στύλοι από κάμερες-ραντάρ κομμένοι στη ρίζα τους. Σε όλα τα περιστατικά υπάρχει μάλιστα και η ίδια υπογραφή, ένα χαρτί που έγραφε "Fleximan". Το όνομα είναι λογοπαίγνιο μεταξύ του ευέλικτου (flexible) και της ιταλικής ονομασίας "Flessibile" για τον γωνιακό τροχό, το εργαλείο που κάνει τη βρόμικη δουλειά.

Fleximan

Υπενθυμίζουμε πως στην Ιταλία το ζήτημα των καμερών είναι λίγο πιο σύνθετο καθώς τα δικαστήρια σε πολλές περιπτώσεις έχουν δικαιώσει τους “παραβάτες” για διάφορους λόγους, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως η συγκέντρωση καμερών τροχαίας στην Ιταλία είναι  μεγαλύτερη από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, με περισσότερες από 11.000 σύμφωνα με εκτιμήσεις. Άλλη μια ιδιαιτερότητα εντοπίζεται στο ότι μεγάλος αριθμός καμερών είναι παράνομα τοποθετημένος με στόχο τις εισπράξεις, που φαίνεται να πηγαίνουν περίφημα, καθώς οι ιταλικοί δήμοι έχουν δεχτεί κριτική πολλές φορές στο παρελθόν για τον πρωτίστως εισπρακτικό τρόπο που διαχειρίζονται τις κάμερες-ραντάρ ταχύτητας, με τοποθετήσεις όπου μπορούν και όχι εκεί που πραγματικά εξυπηρετούν την βελτίωση της οδικής ασφάλειας, χωρίς απαραίτητα να προειδοποιούν τους διερχόμενους. 

Fleximan

Αρκετοί υποστηρίζουν πως δεν μιλάμε για έναν μοναχικό λύκο, αλλά ενδεχομένως για ομαδική δράση ή για μιμητές που εμπνεύστηκαν από το παράδειγμα του αρχικού Fleximan και των κατορθωμάτων του. Οι δολιοφθορές συμβαίνουν πάντα υπό την κάλυψη της νύχτας, με καθαρό κόψιμο και συνοδεύονται πάντα από ανάληψη ευθύνης -το γνωστό σημειωματάκι Fleximan. Κάποιες φορές μάλιστα, ο/οι "Fleximen" προανήγγελλαν το επόμενο ραντεβού τους με τις κολόνες, τύπου "Fleximan is coming, for you too"!

Fleximan

Το 2024 οι αρχές κυνήγησαν τον "Ιταλό Ρομπέν των Καμερών" με ζήλο, και τον Μάιο συνέλαβαν έναν ύποπτο χάρη σε ταυτοποίηση από βίντεο επιτήρησης. Σε έρευνες στο σπίτι του βρέθηκαν στοιχεία για τη σύνδεση του με πέντε περιστατικά που τον έφεραν αντιμέτωπο με κατηγορίες βανδαλισμού Το τέλος της χρονιάς έφερε μερικές ακόμα επιθέσεις, και μετά… σιωπή. Το 2025 κύλησε σχεδόν ήρεμα, και όλα έδειχναν πως τα ραντάρ είχαν πάρει μια ανάσα.

Fleximan

Μέχρι το περασμένο Σαββατοκύριακο.

Τα ξημερώματα της Κυριακής 1 Φεβρουαρίου, δύο ακόμα κάμερες ταχύτητας "ξάπλωσαν" κοντά στο Τορίνο. Η περιοχή είναι γνωστή για ατυχήματα που έχουν επιφέρει το όριο των 70 χ.α.ω., προφανώς αρκετό για να ανάψει τα αίματα. Οι κολόνες βρέθηκαν κομμένες, όπως πάντα, με χειρουργική ακρίβεια.

Ο δήμαρχος της Orbassano δεν το πήρε με χιούμορ: "Θα τα αποκαταστήσουμε σύντομα, η αναρχία δεν θα επικρατήσει", δήλωσε. Η αστυνομία του Τορίνο ερευνά, ενώ οι μοτοσυκλετιστές της περιοχής κοιτάζουν τα άδεια σημεία όπου άλλοτε κρεμόταν το μάτι του Μεγάλου Αδελφού.

Fleximan

Το εγχείρημα έχει εμπνεύσει μάλιστα μέχρι και καλλιτέχνες του δρόμου που παραλλήλισαν την δράση, με την εκδίκηση της Uma Therman ως “Νύφη” στις ταινίες του Quentin Tarantino, Kill Bill.

Κάποιοι βλέπουν τον Fleximan ως προστάτη των οδηγών που πνίγονται από πρόστιμα, άλλοι ως απλό βάνδαλο που παίζει με την οδική ασφάλεια. Η αλήθεια και οι ισορροπίες είναι όπως πάντα λεπτές και πολλές φορές προσωπικές, αλλά το σίγουρο είναι πως η δράση των  Fleximan προσφέρει μια αναθέρμανση της συζήτησης για την οδική ασφάλεια, τα όρια ταχύτητας, τον βανδαλισμό και τις διαφωνίες με την χωρίς μέτρο αστυνόμευση.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.