Φρένο στην παραγωγή τουλάχιστον τριών ιταλικών εργοστασίων!

Οι συνέπειες του κορωνοϊού στη βιομηχανία

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

9/3/2020

Λίγο πριν το τέλος του Φεβρουαρίου τα πράγματα δεν είχαν κλιμακωθεί τόσο στην Ιταλία σχετικά με τον κορωνοϊό και η παραγωγή των εργοστασίων δεν είχε επηρεαστεί. Αυτό που είχε συμβεί ήταν να κλείσουν μερικά μουσεία στις εγκαταστάσεις τους, όπως της Ducati και της Piaggio, ενώ τα εργοστάσια συνέχιζαν κανονικά την παραγωγή τους, με τον έλεγχο των υπαλλήλων που περνούν από ανιχνευτές μέτρησης της θερμοκρασίας τους και την διοίκηση να τους δίνει περισσότερο χώρο και εντολές να αποφεύγουν τις πολλές επαφές με τους συναδέλφους τους, για την εκμηδένιση των πιθανοτήτων της εξάπλωσης του COVID-19 (όπως ονομάζεται ο κορωνοϊός).

Τώρα, δύο εταιρείες του Ομίλου Piaggio, οι Aprilia και Moto Guzzi, βλέπουν την παραγωγή των εργοστασίων τους να επηρεάζεται κατόπιν εντολής της Κυβέρνησης, που στόχος της είναι να μειώσει τις συγκεντρώσεις ανθρώπων στις βορειότερες περιοχές, υπό τον φόβο εξάπλωσης του ιού. Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε, οι θάνατοι που οφείλονταν στον COVID-19 αυξήθηκαν από τους 133 στους 366 στην Ιταλία και ο αριθμός των νέων κρουσμάτων αυξήθηκε κατά 25% φτάνοντας του 7.375, με αποτέλεσμα ο Πρωθυπουργός Giuseppe Conte να κλείσει σχολεία, γυμναστήρια, μουσεία, clubs κλπ. σε ολόκληρη τη Λομβαρδία και άλλες 14 περιφέρειες στις βόρειες περιοχές της Ιταλίας μέχρι τις 3 Απριλίου. Μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονται το Μιλάνο και η Βενετία με αποτέλεσμα πάνω από 16 εκατομμύρια άνθρωποι να μην μπορούν να φύγουν από εκεί.

Όπως αναφέραμε, αυτό επηρεάζει τις Aprilia και Moto Guzzi αλλά και την MV Agusta που βρίσκεται στη Schiranna, ενώ το εργοστάσιο της Ducati στο Borgo Panigale συνεχίζει κανονικά την παραγωγή του παρότι δεν βρίσκεται μακριά από αυτές τις περιοχές. Η καραντίνα θα συνεχιστεί επηρεάζοντας μάλιστα και έναν μεγάλο αριθμό ομάδων των MotoGP, διάφορους αναβάτες και προσωπικό – συμπεριλαμβανομένων των Yamaha Factory Racing και Aprilia Racing – που έχουν την έδρα τους βόρεια της Ιταλίας. Αυτό σημαίνει πως οι αναβάτες και οι ομάδες δεν θα μπορούν να φύγουν απ’ την Ιταλία μέχρι τις 03 Απριλίου, ενώ την ίδια ώρα ο αγώνας στο Austin που θα γίνει στις 05 Απριλίου, απειλείται να ακυρωθεί. Ακόμη και αν ο αγώνας στο Texas δεν ακυρωθεί τελικά, οι Ιταλοί ενδεχομένως να έρθουν αντιμέτωποι με ένα άλλο πρόβλημα. Όταν προσγειωθούν στο Texas –αν τελικά γίνει ο αγώνας- πιθανότατα να μπουν σε καραντίνα, που σημαίνει ότι θα χάσουν τον αγώνα όπως και να ‘χει αν η κατάσταση με τον ιό παραμείνει ως έχει. Μέχρι τις αρχές του Απριλίου βέβαια, τίποτα δεν είναι σίγουρο. Ακόμη και αν το πρωτάθλημα των MotoGP υιοθετήσει την ίδια στρατηγική με αυτό της Formula 1, που αναβάτες ομάδες κλπ. ταξιδεύουν με απευθείας πτήσεις και ελέγχονται επιτόπου, όσοι προέρχονται απ’ την Ιταλία είναι πολύ πιθανό να μην τα καταφέρουν λόγω της κατάστασης που επικρατεί στη γειτονική χώρα.

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.