Γαλλία - Νόμιμη η διήθηση σε όλη τη χώρα, μετά από 26 έτη διεκδίκησης από τους μοτοσυκλετιστές!

Από το 2016 ίσχυε δοκιμαστικά σε συγκεκριμένες περιοχές για συλλογή στατιστικών στοιχείων
Νόμιμη η διήθηση στη Γαλλία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/1/2025

Οι Γάλλοι μοτοσυκλετιστές μπορεί να έκαναν “σφήνες” εδώ και 50 χρόνια, όμως η διήθηση ήταν ανέκαθεν παράνομη στη χώρα του φωτός -όπως και στην Ελλάδα. Εδώ και 26 χρόνια οι οργανώσεις Γάλλων μοτοσυκλετιστών αγωνιζόταν για να νομιμοποιήσουν την πρακτική, και μετά από δυο δοκιμαστικές περιόδους για συλλογή στοιχείων από το κράτος και καθυστερήσεις επί καθυστερήσεων, ήρθε η ιστορική νίκη! Η διήθηση είναι πλέον νόμιμη σε όλη τη Γαλλία!

Μπορεί στη Γαλλία να χρειάστηκαν πολυετείς δοκιμαστικές περίοδοι για “συλλογή δεδομένων” από τους κρατικούς φορείς ώστε να μπορούν να πάρουν μια απόφαση υπέρ ή κατά της διήθησης, όμως στην Ελλάδα η ίδια απόφαση -όπως φαίνεται- δεν θα περιλαμβάνει δοκιμαστική περίοδο, με τον νέο ΚΟΚ να νομιμοποιεί τη διήθηση και στη χώρα μας.

Τόσο στη Γαλλία, όσο και στην Ελλάδα η πρακτική της διήθησης εφαρμόζεται στην πράξη εδώ και δεκαετίες, παρά το νομικό πλαίσιο που μέχρι πρότινος την απαγόρευε αφήνοντας έκθετους χιλιάδες μοτοσυκλετιστές, αφού σε οποιοδήποτε ατύχημα κατά την ώρα της διήθησης η ευθύνη βάραινε αποκλειστικά τους αναβάτες…

Τώρα, μετά από 10 χρόνια δοκιμών στους γαλλικούς δρόμους, στις 10 Ιανουαρίου 2025, η κραταιά οργάνωση μοτοσυκλετιστών FFMC ανακοίνωσε θριαμβευτικά πως “νίκησε η κοινή λογική”΄!

Η FFMC αναφέρει πως η κίνηση αυτή είναι ένα βήμα προς τα εμπρός για όσους μοιράζονται τους δρόμους και την κινητικότητα.

Σημειώστε εδώ πως μετά τις δεκαετείς δοκιμές, η νομιμοποίηση της διήθησης συνοδεύεται από όρους για την ασφαλή διεξαγωγή της, που περιλαμβάνουν και την πρακτική εξάσκηση σε αυτήν από τους μελλοντικούς υποψήφιους αναβάτες, από τις σχολές οδήγησης μοτοσυκλέτας! Αυτό σημαίνει μεγαλύτερη ασφάλεια στο μέλλον, από αναβάτες που θα έχουν εκπαιδευτεί στη διήθηση σύμφωνα με το νέο νομικό πλαίσιο του γαλλικού ΚΟΚ. Παράλληλα στη διήθηση θα εξασκούνται και οι υποψήφιοι οδηγοί αυτοκινήτου, ώστε οδηγοί και αναβάτες να μοιράζονται τον δρόμο με τις καλύτερες προοπτικές και με λιγότερα ατυχήματα για όλους! Την ίδια ώρα, δεν γίνεται αναφορά για ανάγκη επανεκπαίδευσης των οδηγών / αναβατών που έχουν ήδη στην κατοχή τους άδεια οδήγησης.

Οι κυριότεροι κανόνες που διέπουν την -νόμιμη πλέον- διήθηση στη Γαλλία είναι οι εξής:

Η διήθηση αφορά μοτοσυκλέτες (κατηγορίας L3e) και τρίκυκλα (L5e) με μέγιστο πλάτος ενός μέτρου, κάτι που αποκλείει φαρδιά δίκυκλα όπως πχ. η BMW R 1300 GS Adventure με πλάτος 1,012 μέτρα, και φαρδιά τρίκυκλα όπως τα Can-Am Ryker & Spyder με πλάτος 1.522-1.572 μέτρα και τα Polaris Slingshot με πλάτος 1.960 μέτρα.

Η διήθηση επιτρέπεται σε αυτοκινητόδρομους δυο κατευθύνσεων με μπαριέρα στη μέση, με τουλάχιστον δυο λωρίδες σε κάθε κατεύθυνση.

Η διήθηση επιτρέπεται σε πυκνή κυκλοφορία οχημάτων, όταν η ταχύτητα των αυτοκινήτων είναι μικρή (κάτω από 50 χλμ/ώρα), και υπάρχει επαρκής χώρος ανάμεσα στις δυο λωρίδες (χωρίς να γίνονται έργα, χωρίς πάγο ή χιόνι) και με συγκεκριμένα όρια ταχύτητας για τα δίκυκλα:

  • Έως 50 χλμ/ώρα αν τα αυτοκίνητα κινούνται με μικρότερη ταχύτητα
  • Έως 30 χλμ/ώρα αν τα αυτοκίνητα είναι σταματημένα.

Σημειώστε πως απαγορεύεται η προσπέραση άλλου δικύκλου κατά τη διήθηση.

Όταν η ροή των αυτοκινήτων αυξηθεί και η ταχύτητά τους είναι άνω των 50 χλμ/ώρα, τα δίκυκλα πρέπει ξανά να οδηγούν μπροστά / πίσω από τα αυτοκίνητα.

Οι ποινές για παραβίαση των παραπάνω κανονισμών φτάνουν τα 135 ευρώ, τους 3 βαθμούς στο Point System και την αφαίρεση της άδειας οδήγησης δια διάστημα που φτάνει και τα 3 έτη (κάτι που ίσως περιοριστεί στους μη-επαγγελματίες οδηγούς).

Η παραπάνω ιστορική απόφαση αποτελεί σαφέστατα νίκη των FFMC, FFM και Mobilians, με τους οργανωμένους μοτοσυκλετιστές να έχουν πολλές φορές δημιουργήσει χάος στους γαλλικούς δρόμους, οδηγώντας επίτηδες μαζικά πίσω από τα αυτοκίνητα, για να δώσουν μια γεύση από το χάος που θα επικρατούσε αν ξαφνικά οι αναβάτες δικύκλων αποφάσιζαν να εφαρμόσουν αυστηρά τον νόμο που απαγόρευε την διήθηση.

Τώρα αναμένουμε την ψήφιση και του δικού μας νέου ΚΟΚ που νομιμοποιεί τη διήθηση, για να επικρατήσει καις την Ελλάδα η κοινή λογική.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.