Γερμανία - Διαφορετικά όρια σε Autobahn, για μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα!

Ζημιές στο οδόστρωμα οδήγησαν σε διάκριση μεταξύ δίτροχών και τετράτροχων, δημιουργώντας θέμα ασφάλειας
Νέα όρια ταχύτητας σε αυτοκινητόδρομο στη Γερμανία
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

5/9/2024

Νέα όρια ταχύτητας σε γερμανικό αυτοκινητόδρομο που έχει υποστεί ζημιές, διαχωρίζουν τη μέγιστη ταχύτητα κίνησης μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων, προσπαθώντας να προστατέψουν τους μοτοσυκλετιστές όμως δημιουργούν περισσότερα προβλήματα από όσα λύνουν.

Με μήκος που φτάνει τα 963 χιλιόμετρα, ο Bundesautobahn 7 ή αλλιώς Ομοσπονδιακός Αυτοκινητόδρομος 7, είναι ο μακρύτερος αυτοκινητόδρομος της χώρας και ξεκινά από τα σύνορα της Γερμανίας με την Αυστρία για να φτάσει έως τα σύνορα με τη Δανία.

Ο εν λόγω αυτοκινητόδρομος έχει χαμηλά όρια ταχύτητας (έως και 80 χλμ./ώρα) σε διάφορα σημεία του, λόγω του μεγάλου κυκλοφοριακού φόρτου που καλείται να διαχειριστεί. Ωστόσο από τα μέσα του περασμένου Αυγούστου οι αρχές όρισαν νέα όρια ταχύτητας σε ένα κομμάτι μήκους περίπου 40 χιλιομέτρων το οποίο έχει υποστεί σημαντικές φθορές που δεν επιδιορθώνονται απλά με "μπαλώματα", δημιουργώντας έτσι μια επικίνδυνη κατάσταση για τους χρήστες του. Το συγκεκριμένο κομμάτι του αυτοκινητόδρομου έχει φτάσει στο τέλος της ζωής του σύμφωνα με τις αρμόδιες αρχές και χρήζει ολικής "αναζωογόνησης" (βλ. στρώσιμο από την αρχή), με τις αρχές να αντιμετωπίζουν το πρόβλημα στο μεσοδιάστημα με μπαλώματα.

Νέα όρια ταχύτητας σε αυτοκινητόδρομο στη Γερμανία

Παράλληλα με τα μπαλώματα, στο κομμάτι του Autobahn που βρίσκεται μεταξύ των κρατιδίων της Βάδης-Βυρτεμβέργης και της Βαυαρίας, οι αρμόδιες αρχές όρισαν ως μέγιστο όριο ταχύτητας για τα αυτοκίνητα τα 120 χλμ./ώρα, ενώ για τις μοτοσυκλέτες το όριο αυτό στον ίδιο δρόμο βρίσκεται 40 χλμ. χαμηλότερα στα 80 χλμ./ώρα! Για ποιο λόγο γίνεται αυτό; Για να... προστατευτούν οι αναβάτες μοτοσυκλέτας που θεωρούνται -εν μέρει σωστά- πιο ευάλωτοι σε μπαλώματα και τρύπες στο οδόστρωμα.

Όμως στην προσπάθειά τους να προστατέψουν το κοινό, με τα διαφορετικά όρια ταχύτητας οι αρχές δημιούργησαν μια νέα δυνητικά επικίνδυνη κατάσταση για τους μοτοσυκλετιστές στον δύο λωρίδων ανά κατεύθυνση αυτοκινητόδρομο. 

Για να αποφύγουν την πτώση από λακκούβα ή άλλη ανωμαλία, οι αναβάτες καλούνται να κινηθούν με σημαντικά χαμηλότερη ταχύτητα στο ίδιο κομμάτι του δρόμου με τα αυτοκίνητα. Έτσι οι αναβάτες περιορίζονται να κινούνται επί της ουσίας στη δεξιά λωρίδα του δρόμου που έχει ακόμη περισσότερες ζημιές από την αριστερή, μαζί με τα φορτηγά... Παράλληλα, η προσπέραση γίνεται επικίνδυνη λόγω της μεγάλης διαφοράς σε ταχύτητα (40 ολόκληρα χλμ/ώρα) με τα αυτοκίνητα που βρίσκονται ήδη στην αριστερή.

Στο θέμα παρενέβει η Ομοσπονδιακή Ένωση Μοτοσυκλετιστών Γερμανίας (BVDM), που ορθώς αντιτίθεται με τα διαφορετικά όρια ταχύτητας, ζητώντας επίσημα από τις αρχές να αλλάξουν εκ νέου τα όρια ταχύτητας και να τα εξισώσουν για αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες