Goodwood Festival of Speed: Ο Valentino Rossi ξανά με Yamaha YZR-M1 [Video]

Επανένωση του "Γιατρού" με τη τελευταία του GP μοτοσυκλέτα, μπροστά σε χιλιάδες θεατές
Rossi
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/7/2026

Ο Valentino Rossi επέστρεψε στο Goodwood Festival of Speed έπειτα από περισσότερα από δέκα χρόνια, οδηγώντας ξανά τη Yamaha YZR-M1 του 2020 με την οποία ολοκλήρωσε την καριέρα του στα MotoGP.

Το Goodwood Festival of Speed, ένα από τα σημαντικότερα ραντεβού του μηχανοκίνητου αθλητισμού, συγκεντρώνει ιστορικά αγωνιστικά οχήματα και κορυφαίους οδηγούς από κάθε κατηγορία. Η φετινή διοργάνωση, όμως, είχε έναν ιδιαίτερο πρωταγωνιστή, τον Valentino Rossi.

Ο εννιά φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής επέστρεψε στο Goodwood για πρώτη φορά μετά από περισσότερα από δέκα χρόνια, σε μια εκδήλωση που διοργανώθηκε από τη Yamaha και τη Monster Energy. Ο Ιταλός ανέβηκε τη διάσημη διαδρομή Hill Climb οδηγώντας τη Monster Energy Yamaha YZR-M1 του 2020, την τελευταία μοτοσυκλέτα με την οποία αγωνίστηκε στα MotoGP πριν αποσυρθεί από την ενεργό δράση στο τέλος του 2021.

Ο Ιταλός εμφανίστηκε στο μπαλκόνι του Goodwood House, μαζί με τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή Formula 1, Lando Norris, με τον οποίο διατηρεί φιλικές σχέσεις. Λίγο νωρίτερα, ο Norris είχε ολοκληρώσει τη δική του ανάβαση οδηγώντας ένα Liberty Walk Nissan S13 του 1996, πριν σταθμεύσει δίπλα στη YZR-M1 του Rossi.

Στη συνέχεια, ο Rossi ηγήθηκε μιας επίδειξης στην ανάβαση του Goodwood μαζί με άλλους αθλητές της Monster Energy, μεταξύ των οποίων οι Steve "Baggsy" Biagioni, Petter Solberg, John McGuinness και Michael Dunlop. Ο χαρακτηριστικός ήχος της τετρακύλινδρης Yamaha και τα εμβληματικά χρώματα της Monster Energy με το fluo κίτρινο "46" ξύπνησαν αναμνήσεις από μία από τις πιο δημοφιλείς περιόδους των MotoGP.

Μετά την ολοκλήρωση της επίδειξης, ο Rossi δεν έκρυψε τη συγκίνησή του για την επιστροφή του:

"Είμαι πολύ χαρούμενος και περήφανος που επέστρεψα στο Goodwood. Έχουν περάσει λίγο περισσότερα από δέκα χρόνια από την τελευταία φορά που βρέθηκα εδώ. Είναι πάντα μια ξεχωριστή διοργάνωση και ένα μοναδικό Σαββατοκύριακο. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το πόσο έχει μεγαλώσει το φεστιβάλ, οπότε είναι υπέροχο που βρίσκομαι εδώ μαζί με όλους τους φιλάθλους. Το να οδηγώ ξανά την M1 είναι πάντα φανταστικό και χαίρομαι πολύ που επέστρεψα στη σέλα της. Η Yamaha αποτελεί ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής μου, επομένως κάθε φορά που ξανασμίγουμε είναι μια ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή. Το να το κάνω αυτό με τη YZR-M1 του 2020 κάνει αυτή τη στιγμή ακόμη πιο συναισθηματική και για τους δυο μας."

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.