H Autoliv εξελίσσει αποσπώμενο αερόσακο για δίκυκλα που μένει πάνω στον αναβάτη

Από την εταιρεία που φτιάχνει τον αερόσακο του Yamaha Tricity
autoliv
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/7/2026

Στον κόσμο των αυτοκινήτων η Autoliv είναι μια από τις εταιρείες που πρωταγωνιστούν ως προμηθεύτρια συστημάτων αερόσακων, εξοπλίζοντας περίπου το 40% των ανάλογων συστημάτων που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή παγκοσμίως. Τα τελευταία χρόνια ωστόσο η αμερικανο-σουηδική εταιρεία έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια να επεκταθεί και στα δίκυκλα, έχοντας μια σύμπραξη με την Piaggio (για τα Mp3) που ακόμη δεν έχει παράξει αποτέλεσμα, ενώ δικός της θα είναι και ο αερόσακος που θα φορέσει το νέο Tricity 300 της Yamaha.

Το νέο σχέδιο που επεξεργάζεται η Autoliv και αποτελεί αντικείμενο κατοχύρωσης ευρεσιτεχνίας είναι ένας αποσπώμενος αερόσακος που μπορεί να τοποθετηθεί σε πληθώρα σκούτερ και μοτοσυκλετών.

autoliv

Η ιδέα είναι απλή και κατά βάση αποτελείται από τη συνήθη τεχνολογία που χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια. Ο αερόσακος είναι τοποθετημένος μέσα σε έναν μακρόστενο σωλήνα, μαζί με την ηλεκτρονική πλακέτα ελέγχου, το αέριο και τον μηχανισμό ενεργοποίησής του.

Η καινοτομία στο σχέδιο αυτό έγκειται στον τρόπο λειτουργίας του αερόσακου. Συγκεκριμένα, όταν το σύστημα ενεργοποιηθεί, ο μηχανισμός που πυροδοτεί το φούσκωμα του αερόσακου είναι έτσι σχεδιασμένος ώστε ταυτόχρονα να σπάει τη σύνδεση με το τιμόνι, έτσι όταν ο αναβάτης εκτοξευτεί από τη μοτοσυκλέτα ο αερόσακος παραμένει πάνω στο σώμα του και όχι στη μηχανή.

autoliv

Το σχήμα του αερόσακου συνεπώς είναι εδώ διαφορετικό, μελετημένο να αγκαλιάζει τον κορμό του αναβάτη και να περνά πάνω από τους ώμους του, προστατεύοντας από τυχόν σύγκρουση του σώματος με την άσφαλτο ή όποιο άλλο εμπόδιο απειλήσει τη σωματική του ακεραιότητα.

Τα πλεονεκτήματα αυτής της διάταξης είναι αρκετά και εμφανή. Πρώτον, κατά την Autoliv είναι ένα εξάρτημα με σχετικά μικρό κόστος παραγωγής, άρα δεν θα επιβαρύνει σημαντικά την τιμή του δικύκλου που θα το φορέσει. Δεύτερον, προσφέρει τη δυνατότητα προσαρμογής σε πληθώρα μοντέλων, κάτι που θα τον κάνει ελκυστικό για εργοστασιακή τοποθέτηση (ΟΕΜ) από πολλούς κατασκευαστές και, τρίτον, απολαμβάνει την καινοτομία της απόσπασής του από το όχημα για να μείνει στο σώμα του αναβάτη, αντικαθιστώντας έτσι τζάκετ ή ανεξάρτητα γιλέκα με ενσωματωμένο αερόσακο που πωλούνται ξεχωριστά στην αγορά.

Προς πώληση μία MV Agusta F4 750 S με μηδέν χιλιόμετρα [Photos]

Το πιο πιθανό είναι να αποκτηθεί από κάποιον συλλέκτη
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

19/5/2026

Μια MV Agusta F4 750 S του 2000 με μηδέν χιλιόμετρα πωλείται από την εταιρεία The Bike Specialists (TBS) στο Sheffield του Ηνωμένου Βασιλείου, στην τιμή των 19.999 λιρών και με την εργοστασιακή αυτοκόλλητη ετικέτα να βρίσκεται ακόμα κολλημένη στον προβολέα της.

Η μοτοσυκλέτα που είναι πλέον 26 ετών βρίσκεται σε κατάσταση βιτρίνας, καθώς δεν έχει ταξινομηθεί και δεν έχει οδηγηθεί ποτέ! Βέβαια, ο νέος ιδιοκτήτης μπορεί να την ταξινομήσει σε περίπτωση που θέλει να την οδηγήσει σε δημόσιο δρόμο.

Ο Dave Higgins, Διευθυντής Πωλήσεων της TBS αναφέρει πως αν η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιηθεί, ένα μεγάλο μέρος της αξίας της θα χαθεί και ανέφερε χαρακτηριστικά πως το πιθανότερο είναι να αποκτηθεί από κάποιον συλλέκτη που δεν θα την αγοράσει για να την οδηγήσει.

agusta

Η MV Agusta F4 750 ήταν μία μοτοσυκλέτα ορόσημο για την Ιταλική φίρμα, αφού σχεδιάστηκε από τον Massimo Tamburini και σηματοδότησε μια νέα εποχή για την εταιρεία υπό τη διοίκηση του Claudio Castiglioni, ενώ στην ανάπτυξη του κινητήρα που απέδιδε 126 ίππους στις 12.500 στροφές είχε αναμειχθεί και η Ferrari!

Το ανεστραμμένο πιρούνι της Showa είναι 49 mm, ενώ πίσω βρίσκουμε ρυθμιζόμενο αμορτισέρ Sachs που συνδυάζεται με μονόμπρατσο ψαλίδι, ενώ περισσότερες φωτογραφίες και λεπτομέρειες από τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα μπορείτε να βρείτε εδώ.

agusta

Μάλιστα το ΜΟΤΟ είχε επισκεφτεί το εργοστάσιο της MV Agusta στο Varese το 1999 και είχαμε συνομιλήσει με τον Andrea Goggi – αρχιμηχανικό τότε της εταιρείας – ο οποίος χαρακτηριστικά είχε αναφέρει πως ο συμπλέκτης είχε επανασχεδιαστεί επτά φορές συνολικά γιατί ο Massimo Tamburini δεν δεχόταν να κάνει τρύπα στο φέρινγκ!