Honda Africa Twin: Video από την γραμμή παραγωγής

Ένα «Made in Japan» video!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/10/2020

Επιτυχία έχει κάνει ένα video από την γραμμή παραγωγής της Honda στην Ιαπωνία που δείχνει στιγμιότυπα από όλα τα στάδια κατασκευής ενός CRF1000L Africa Twin. Το video δεν ανήκει στο κανάλι που το δημοσιεύει, αλλά αποτελεί συρραφή παλαιότερου υλικού που είχε κυκλοφορήσει σε τρία μέρη από ιαπωνικό μοτοσυκλετιστικό site.

Όπως όλα στην εποχή μας, το video στηρίζεται στην εικόνα και μόνο χωρίς να εξηγεί το παραμικρό. Καταρχήν πρόκειται για το προηγούμενης γενιάς Africa Twin καθώς αποτελεί πάγια τακτική για τους κατασκευαστές να δείχνουν πάντα ένα στάδιο πριν, με εξαίρεση την Ducati. Η Honda επέτρεψε τα γυρίσματα αυτά όταν έβγαινε στην παραγωγή το CRF1100L. Ομοίως, αυτή ήταν και η τακτική της BMW πριν λίγο καιρό με την γραμμή παραγωγής του S1000RR, που επίσης έδειξαν την προηγούμενη γενιά. Κάθε γραμμή παραγωγής είναι διαφορετική και τα εργοστάσια βρίσκονται σε διαρκή μεταβολή, οπότε δεν πρέπει να κυκλοφορεί η τελευταία τους εικόνα προς τα έξω. Σε κάθε περίπτωση βέβαια, δεν αλλάζουν τα πράγματα για το CRF1100L και με τον ίδιο τρόπο κατασκευάζεται και εκείνο.

Αυτό που βλέπετε είναι το εργοστάσιο στο Kumamoto, που είναι από τα σχετικά νέα εργοστάσια μοτοσυκλέτας και εξαιρετικά σύγχρονο έχοντας ξεκινήσει την παραγωγή του το 2008 και συγκεκριμένα στις 14 Απριλίου.

Στον καταστροφικό σεισμό του 2016, ακριβώς στα εγκαίνια κυκλοφορίας της Honda CRF1000L, το εργοστάσιο υπέστη ζημιές αλλά όχι εκτεταμένες. Ήταν ένας από τους καταστροφικότερους σεισμούς στην Ιαπωνία με 7,3 ρίχτερ αλλά επίκεντρο που ενίσχυσε την επίδρασή του και ανάγκασε ένα μεγάλο ποσοστό παραγωγής να διακοπή, όπως της Toyota, Nissan, Mitsubishi και Sony. Ακόμη και αν κάποια από τα εργοστάσια μπορούσαν να συνεχίσουν, το σύστημα “just-in-time” που εφαρμόζουν με τους προμηθευτές να εφοδιάζουν απευθείας τις γραμμές παραγωγής, ήταν ο λόγος που σταμάτησε η παραγωγή. Από την στιγμή που αρκετοί προμηθευτές είχαν έρθει αντιμέτωποι με μεγάλες καταστροφές.

Ως η μοναδική περίοδος που έμεινε κλειστό από την ημέρα που ξεκίνησε, το εργοστάσιο Kumamoto εκμεταλλεύτηκε την ζημιά αυτή για να προχωρήσει σε αλλαγές πριν ακόμη κλείσει μια δεκαετία από τα εγκαίνια.

Από τα βασικά σημεία που πρέπει κανείς να δει, και αντιλαμβάνεται πως πρόκειται για σύγχρονο εργοστάσιο, είναι πως υπάρχουν ξεχωριστές σταθερές τροχιές και όχι μία ενιαία σε όλο το μήκος της γραμμής παραγωγής. Οι μοτοσυκλέτες συναρμολογούνται σε ξεχωριστές πλατφόρμες γύρω από τον κινητήρα τους εγκαταλείποντας έπειτα την σταθερή τροχιά. Αυτό ήταν κάτι λιγότερο συνηθισμένο το 2008, τώρα το βλέπεις παντού αν και μεγάλες γραμμές παραγωγής μοτοσυκλετών στην Κίνα και την Ινδία εξακολουθούν να είναι αποκλειστικά σταθερής τροχιάς.

Δείτε το VIDEO:

Κάθε πλατφόρμα παραγωγής είναι ρυθμιζόμενη σε ύψος και επισκέπτεται τους μηχανικούς σε μία προκαθορισμένη ταχύτητα. Κάθε σταθμός εργασίας βρίσκεται στρατηγικά τοποθετημένος μέσα στο Kumamoto ώστε να μπορεί να τροφοδοτείται χωρίς να επηρεάζει την λειτουργία των υπολοίπων σταθμών. Ο εφοδιασμός των πιο βαριών αντικειμένων γίνεται από ψηλά και η τροφοδοσία τους κατευθύνεται με ρομποτικά χέρια. Μόλις η Africa Twin αποκτήσει κινητήρα, πλαίσιο αναρτήσεις και τροχούς, αλλάζει πλατφόρμα και τοποθετείται σε διαφορετικό mono-rail τρένο για να ολοκληρωθεί η συναρμολόγηση. Σε αυτό διαφέρει από το εργοστάσιο της BMW στο Βερολίνο, μιας και ήταν πρόσφατα που το είδαμε από μέσα, από το γεγονός πως εκεί οι πλατφόρμες κινούνται αυτόματα στο χώρο ελεύθερες από ράγες με ρομποτικό σύστημα και κάθε σταθμός ρυθμίζει εκείνος την ταχύτητα εργασίας του. Είναι γιατί δύσκολα μπορεί ένας Ευρωπαίος να εργαστεί με την σχεδόν ρομποτική προσήλωση του Ιάπωνα μηχανικού. Κι αυτό δεν το λέμε τυχαία, αλλά αποτελεί εσωτερική μελέτη της BMW για τον εκμορντενισμό των εργοστασίων και την αποδοτικότερη λειτουργία τους με βάση τα δικά τους δεδομένα. Και δεν έχει καμία σχέση με την εργατικότητα ή την απόδοση. Υπάρχει διαφορά φιλοσοφίας. Στην Ιαπωνία αποτελεί τιμή να έχεις εργαστεί για την Honda καθώς αυτό από μόνο του αποδεικνύει στοιχεία του χαρακτήρα σου, όπως μας έχουν πει στο ΜΟΤΟ σε διαφορετικές επισκέψεις μας, μέσα σε διαφορετικές δεκαετίες. Πράγμα που σημαίνει πως αυτή η αντίληψη παραμένει αναλλοίωτη.

Βγαίνοντας από την γραμμή παραγωγής ξεκινά ο ποιοτικός έλεγχος και αυτή είναι η δεύτερη φορά που ο κινητήρας παίρνει μπροστά. Η πρώτη ήταν κατά την ολοκλήρωση του κινητήρα. Το πλάνο κόβεται όταν η μοτοσυκλέτα παίρνει μπροστά στο δυναμόμετρο, αλλά γεγονός είναι πως βγαίνοντας από την γραμμή παραγωγής οι μοτοσυκλέτες δουλεύουν σε όλο το φάσμα του στροφόμετρου. Έτσι κι αλλιώς η διαδικασία για το στρώσιμο που ακολουθούν τα εργοστάσια στις μοτοσυκλέτες που δεν θα καταλήξουν στον πελάτη, αλλά θα χρησιμοποιηθούν για άλλες δουλειές, όπως οι δημοσιογραφικές παρουσιάσεις, περνούν από τελείως διαφορετική διαδικασία στρωσίματος από αυτή που λέει το manual, όπως εφαρμόζουμε και εμείς στις νέες μοτοσυκλέτες και επανειλημμένα έχουμε αναλύσει στο ΜΟΤΟ.

Το εργοστάσιο στο Kumamoto έχει δυναμική 250.000 μονάδων και κατασκευάζει σχεδόν το σύνολο των μοτοσυκλετών μεγάλου κυβισμού της Honda.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.