Honda CBR1000RR Ten Kate Racing 2007 - Πωλείται η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια WorldSBK μοτοσυκλέτα του James Toseland [VIDEO]

Η μοτοσυκλέτα που κέρδισε το Ducati του Bayliss στο Phillip Island και τον Max Biaggi στο Brno!
James Toseland's CBR1000RR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

11/12/2024

Το 2007, ο Βρετανός James Toseland στέφθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο WorldSBK οδηγώντας τη Honda CBR1000RR Fireblade της Ten Kate Racing, κερδίζοντας τον τίτλο στον τελευταίο γύρο της σεζόν, με μόλις 2 βαθμούς διαφορά από τον 2ο Haga (Yamaha), με τον Max Biaggi (Suzuki) τρίτο.

Τώρα, ο James Toseland πουλάει την παραπάνω μοτοσυκλέτα που είχε στην κατοχή του όλα αυτά τα χρόνια, μέσω των Bike Specialists, ενός μαγαζιού που ειδικεύεται στην πώληση ακριβών σπορ μοτοσυκλετών στο Sheffield της Αγγλίας.

Μάλιστα στον νέο ιδιοκτήτη τη μοτοσυκλέτα θα παραδώσει -και υπογράψει- ο ίδιος ο Toseland!

James Toseland: “Εδώ είναι! Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Honda Ten Kate του 2007! Ήταν το καμάρι μου για 17 χρόνια, όπου την είχα στο σπίτι μου, και αποτελεί μέρος των πιο αγαπημένων μου αναμνήσεων από την αγωνιστική μου καριέρα. Μου χάρισε τη διπλή νίκη στο Brands Hatch εκείνο το αξέχαστο σαββατοκύριακο όπου παραβρέθηκαν 126.000 θεατές. Με βοήθησε να κερδίσω το εργοστασιακό Ducati του Troy Bayliss στο Phillip Island, αλλά και τον Max Biaggi στο Brno. Δυο από τις μεγαλύτερες νίκες της καριέρας μου, καβάλα σε αυτή την απίστευτη μοτοσυκλέτα εκείνη τη χρονιά. Τώρα είναι η ευκαιρία σας να γίνετε εσείς ιδιοκτήτες ενός απίστευτου κομματιού από την ιστορία του WorldSBK. Ανυπομονώ να δώσω ο ίδιος τη μοτοσυκλέτα στον τυχερό νέο ιδιοκτήτη της. ”

Σημειώστε πως από το 2007 η Honda δεν έχει ξαναπάρει τίτλο στο WorldSBK.

Η συλλεκτική αγωνιστική μοτοσυκλέτα των 230 hp πωλείται για 150.000 λίρες Αγγλίας, δηλαδή για 181.855 ευρώ.

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.