Honda CT 125 Hunter Cub - Στην Ευρώπη ανεπίσημα το σκληροτράχηλο crossover παπί

Μέσω ολλανδικής εταιρείας - Ως καινούργιο αλλά και μεταχειρισμένο
Honda CT125 Hunter Cub - ευρώπη
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/7/2025

Το Honda CT 125 Hunter Cub είναι ένα παπί φετίχ που δεν έρχεται επίσημα από τη Honda στις ευρωπαϊκές αγορές, ωστόσο μια εισαγωγική από την Ολλανδία κατάφερε να το φέρει και εδώ.

To Hunter είναι ένα όνομα με μακρά ιστορία στην γκάμα της Honda με το πρώτο σκληροτράχηλο παπί να κάνει την εμφάνισή του το 1961 για την αμερικάνικη αγορά, με τη Honda να τροποποιεί το παπί της ώστε να το κάνει πιο σκληροτράχηλο και κατάλληλο για κίνηση σε κακοτράχαλο τερέν, χωρίς ποδιά, με αυξημένες διαδρομές στις αναρτήσεις, ψηλά τοποθετημένο φιλτροκούτι -για να περνά μέσα από υδάτινα εμπόδια- αλλά προστασία για τον κινητήρα του.

Σήμερα στην γκάμα της εταιρείας υπάρχει το Honda CT 125 Hunter Cub, το οποίο δυστυχώς δεν είναι διαθέσιμο στις ευρωπαϊκές αγορές με την ιαπωνική εταιρεία να μην εκμεταλλεύεται την crossover/adventure μόδα που έχει κατακλύσει και τη δική μας ήπειρο. Ευτυχώς που στην ελληνική αγορά έχουμε πλέον το ASUS Cross X 125, για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ.

Honda CT125 Hunter Cub - ευρώπη

Το παπί "εργαλείο περιπέτειας" της Honda έρχεται εξοπλισμένο με ελαστικά διπλού προφίλ, τηλεσκοπικό πιρούνι με φυσούνες, ποδιά, και κάγκελα προστασίας / ενίσχυσης στην περιοχή του κινητήρα, ψηλή εξάτμιση, δισκόφρενα εμπρός-πίσω, ABS μπροστά, ψηλό τιμόνι, μεγάλη σχάρα, βαλιτσάκι στο αριστερό μέρος, και "snorkel" για την εισαγωγή αέρα, ενώ έχει και ελαφρώς μεγαλύτερες διαδρομές στις αναρτήσεις του έναντι του στάνταρ παπιού.

Η ολλανδική ιστοσελίδα "Four Stroke Barn" ισχυρίζεται ότι μάλλον είναι η πρώτη στην Ευρώπη που καταφέρνει να φέρει και να διαθέσει προς πώληση το CT 125 Hunter Cub ως καινούργιο αλλά και ως ελαφρώς μεταχειρισμένο. Στην ιστοσελίδα μπορείτε να βρείτε τρία παραδείγματα, με το ένα να έχει ήδη πωληθεί, ενώ το άλλο είναι μεταχειρισμένο με 5.127 χλμ. στο κοντέρ του. Όλα έχουν αγοραστεί απευθείας από την Ιαπωνία, με την τιμή του μεταχειρισμένου στα 3.950 ευρώ, χωρίς να έχει ταξινομηθεί. 

Η "Four Stroke Barn" αναφέρει ότι μπορεί να αναλάβει και την ταξινόμησή του, ενώ μπορεί να το αποστείλει όπου της ζητηθεί σε ολόκληρο τον κόσμο. Η εταιρεία έχει στην ιστοσελίδα της πολλούς ακόμη μικρού κυβισμού "θησαυρούς" και σίγουρα αξίζει να ρίξετε μια ματιά και εσείς.

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.