Honda GL 1800 Gold Wing ADV – Μετά τα Mega On-Off κάποιοι ονειρεύονται τα Tera On-Off

Δημιούργημα της σελίδας Adventure Bike Rider, με την βοήθεια του AI
motomagHonda GL 1800 Gold Wing ADV – Μέτα τα Mega On-Off κάποιοι ονειρεύονται τα Tera On-Off
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

14/12/2023

Η σελίδα στο Adventure Bike Rider, χρησιμοποιώντας AI προκειμένου να δει αν το πληθωρικό σε διαστάσεις τουριστικό μοντέλο της Honda, με τον επίπεδο εξακύλινδρο κινητήρα των 1800cc, θα μπορούσε να αποτελέσει μία καλή βάση για να γίνει η βασίλισσα των Adventure… ή αν θέλετε να γίνει η πρώτη Tera On-Off!

Πώς θα ήταν άραγε αν το γνωστό σε όλους μας Gold Wing άλλαζε κατηγορία; Αυτή η απορία φαίνεται πως ταλάνιζε τον διαχειριστή της σελίδας Adventure Bike Rider, ο οποίος αποφάσισε να ζητήσει την συνδρομή της τεχνητής νοημοσύνης για την δημιουργία μίας… GL 1800 Gold Wing ADV.

Μπορεί το Gold Wing που ξέρουμε σήμερα να αποτελεί έναν εξαίρετο χιλιομετροφάγο, που ανήκει στους μεγάλους και ανοιχτούς δρόμους των ΗΠΑ. Η ιστορία του ονόματος ωστόσο ξεκινάει 48 χρόνια πριν, το μακρινό 1975 όταν η Honda έβγαλε στην παραγωγή την πρώτη της τετράχρονη μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιούσε υγρόψυξη. Την εποχή εκείνη ο κινητήρας ήταν τετρακύλινδρος boxer με "μόλις" 1.000 κυβικά και χωρίς πολλά-πολλά πλαστικά και την ζελατίνα. Τα χρόνια πέρασαν και το “Χρυσό Φτερό” της Honda μεγάλωσε σε κυβισμό, απέκτησε φαίρινγκ, παίρνοντας σταδιακά την μορφή του γιγαντιαίου ultra-touring που ξέρουμε σήμερα.

Honda GL 1800 Gold Wing ADV – Μέτα τα Mega On-Off κάποιοι ονειρεύονται τα Tera On-Off

Το αποτέλεσμα που μας δίνει η φωτογραφία, μας αποδεικνύει την ταχύτατη εξέλιξη που έχει εμφανίσει τα τελευταία χρόνια η τεχνητή νοημοσύνη, με την GL 1800 Gold Wing να μετατρέπεται σε μία εντυπωσιακή... MAD MAX μοτοσυκλέτα. Όπως βλέπουμε το σχήμα των φαίρινγκ, το σχήμα στο μπροστά μέρος της μοτοσυκλέτας, οι καθρέφτες και η ζελατίνα έχουν διατηρήσει τον αρχικό σχεδιασμό, όπως επίσης και το μονόμπρατσο ψαλίδι με τον άξονα τελικής μετάδοσης.

Διαφορές βλέπουμε στην εμφάνιση του κινητήρα, τις εξατμίσεις, το μπροστινό σύστημα ανάρτησης και τις τρεις βαλίτσες στο πίσω μέρος, όπου οι δύο πλαϊνές έχουν μικρύνει αρκετά σε μέγεθος, ενώ το κεντρικό top case έχει σχήμα που ταιριάζει σε Adventure μοτοσυκλέτα. Οφείλουμε ωστόσο να παραδεχτούμε ότι το AI έχει καταφέρει να διατηρήσει μία ομοιομορφία, δημιουργώντας μία εύπεπτη σχεδιαστικά μοτοσυκλέτα, ενώ μία λεπτομέρεια που προσθέτει πόντους στην σκληροτράχυλη εμφάνιση είναι τα ελαστικά με τακούνι, με τα οποία έχει εξοπλιστεί το ιδιόμορφο Gold Wing.

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.