HONDA Hornet 2023: Επιβεβαίωση MOTO για νέο κινητήρα με 90 άλογα!

755 κυβικά Unicam
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

9/9/2022

Με τον πλέον επίσημο τρόπο επιβεβαιώνεται η πληροφορία που είχαμε βγάλει σε παγκόσμια αποκλειστικότητα, πως ο νέος κινητήρας που έχει σχεδιάσει η Honda και θα μπει στο Hornet 2023 και -λέμε εμείς- στο XL750 Transalp θα έχει απόδοση 67,5kW!

Με σημερινή της ανακοίνωση η Honda ενημερώνει για την εξέλιξη ενός νέου κινητήρα, δικύλινδρου με στρόφαλο 270ο μοιρών, και απόδοση 92 ίππων στις 9.500 στροφές, όπως δηλαδή είχαμε γράψει.

Η ροπή φτάνει τα 7,64Kg.m στις 7.250 στροφές και στο Hornet η χαρτογράφηση εστιάζει σε μία απόκριση με έμφαση στις μεσαίες τονίζοντας τον χαρακτήρα του μοντέλου.

Δεν αναμένουμε η απόδοση του ίδιου κινητήρα τοποθετημένου στο Transalp που θα ακολουθήσει μετά από λίγο το Hornet σε επίσημη παρουσίαση, να είναι πολύ πιο κάτω από αυτό, παρόλο που οι αριθμοί αρχίζουν να πλησιάζουν το μεγαλύτερου κυβισμού Africa Twin. Σε κάθε περίπτωση το Transalp δεν πρέπει να προστατέψει το Africa Twin από εσωτερικό ανταγωνισμό αλλά να κοιτάξει τον ανταγωνισμό στην δική του κατηγορία που πλέον έχει φτάσει στους 70-80 ίππους στον τροχό, όπως είναι για παράδειγμα οι δικές μας δυναμομετρήσεις σε Aprilia Tuareg 660 και CFMOTO 800MT.

Η ανακοίνωση της Honda συνεχίζει δίνοντας περισσότερα στοιχεία για τον χαρακτήρα του κινητήρα όπως τουλάχιστον θα μας συστηθεί στο Hornet 2023, με ψηλά τοποθετημένο το μέγιστο νούμερο, λίγο πριν τον κόφτη, και καμπύλη απόδοσης που δεν κρεμά στις ψηλές στροφές.

Η Honda ενημερώνει για χαρακτηριστικό μπάσο ήχο και για στρόφαλο 270ο μοιρών.

Ο υπεύθυνος δοκιμών της Honda, Fuyuki Hosokawa, δήλωσε:

«Το Hornet ήταν πάντοτε μία ξεχωριστή μοτοσυκλέτα για την Honda. Εντυπωσιακή απόδοση που σε προσκαλεί να την οδηγήσεις σβέλτα που συνδυάζεται με ευελιξία και σταθερότητα.

Πριν ξεκινήσουμε τον νέο διάδοχο του ονόματος, σκεφτήκαμε πολύ τον χαρακτήρα της απόδοσης που θέλαμε να δώσουμε στον αναβάτη. Γνωρίζαμε πως είναι σημαντικό να κρατήσουμε την κλασική απόδοση του Hornet στις ψηλές στροφές και την ίδια στιγμή να κάνουμε την διαφορά για την νέα γενιά της μοτοσυκλέτας και να δώσουμε μία πραγματικά έντονη ροπή στις χαμηλομεσαίες. Από την αρχή ο στόχος μας ήταν να συνδυάσουμε αυτά τα χαρακτηριστικά με την πιο ελαφριά και ευέλικτη αίσθηση κρατήματος που μπορούμε να έχουμε, για να είναι κάθε βόλτα, ακόμη και οι καθημερινές διαδρομές ρουτίνας, το ίδιο διασκεδαστικές και ελκυστικές με όλες.

Για να συνδυαστούν όλα αυτά, γνωρίζαμε πως έπρεπε να φτιάξουμε από την αρχή έναν κινητήρα με μικρή διαδρομή εμβόλων, δικύλινδρο με στρόφαλο 270ο μοιρών. Έτσι θα μπορούσε να αποδώσει όχι μόνο στις υψηλές ταχύτητες αλλά και στις χαμηλομεσαίες, ιδανικός για την κίνηση σε αστικό περιβάλλον αλλά και για να τον χαίρεσαι σε διαδρομές γεμάτες στροφές».

Αυτά λέει λοιπόν η ανακοίνωση της Honda, προφανώς χωρίς να αναφέρει πουθενά την λέξη Transalp. Η μακρά αναμονή όμως φτάνει στο τέλος, πάνε σχεδόν τρία χρόνια από τότε που σας είπαμε πως το ετοιμάζουν και πως έχουν αποφασίσει σίγουρα και στο όνομα που δεν θα έχει σχέση με το Africa, αλλά θα αναβιώσουν το όνομα Transalp. Πριν λίγο καιρό αποκαλύψαμε πως ο νέος κινητήρας θα φτάνει τα 90 άλογα και μετά και από την σημερινή επιβεβαίωση, πάμε να δούμε μερικές ακόμη πληροφορίες, εδώ στο τέλος του άρθρου που αυτή την στιγμή ΔΕΝ θα βρείτε πουθενά αλλού για τον νέο δικύλινδρο της Honda:

Ο κόφτης θα είναι τοποθετημένος στο Hornet στις 10.000 στροφές και αναμένουμε την ροπή να είναι ένα βουνό, και όχι οροπέδιο, σκαρφαλώνοντας κοντά στην μέγιστη τιμή της από τις 6.000 στροφές και με πολύ καλή ευστροφία από τις 4.000 στροφές! Το βάρος του Hornet 2023 θα είναι κάτω από διακόσια κιλά και το μέγιστο μήκος του πολύ κοντά αλλά κάτω από 2.100mm! Αναμένουμε μία τελική μετάδοση 45/16 που σημαίνει πως η τελική του ταχύτητα με τους τροχούς 17 ιντσών και τα ελαστικά 160/70 που θα φορά πίσω, θα μπορεί να ξεπεράσει εύκολα, αυτή που τελικά θα αναγράφεται στην ΝΕΑ ψηφιακή οθόνη. Κι αυτό γιατί μάλλον θα έχει ηλεκτρονικό περιορισμό τελικής. Δεν περιμένουμε επίσης να ανακοινώσει η Honda κατανάλωση μεγαλύτερη από 4,5 λίτρα ανά εκατό για μέση χρήση, όπως επίσης δεν περιμένουμε να ξεφεύγει πάνω από τα 5,5 και στην πραγματικότητα, αν και αυτή η επιβεβαίωση θα αργήσει να έρθει. Επαναλαμβάνουμε πως οι πληροφορίες της τελευταίας αυτής παραγράφου αποτελούν δική μας τοποθέτηση, ΔΕΝ έχουν αντληθεί από οπουδήποτε αλλού στον κόσμο και αν τις δείτε αλλού θα έχουν γραφτεί μετά και θα προέρχονται από εδώ…

 

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.