Honda NR750 με 5.300 χιλιόμετρα σε δημοπρασία στην Ιαπωνία!

Εξαιρετικά χαμηλή τιμή εκκίνησης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/8/2020

Κάθε φορά που μία σπάνια κι εξωτική μοτοσυκλέτα βγαίνει σε δημοπρασία αποτελεί είδηση, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για την Honda NR 750! Μία μοτοσυκλέτα – σταθμό στην ιστορία της μηχανοκίνησης που το ΜΟΤΟ είχε την τιμή να την αποκτήσει, μόνο και μόνο για να καταφέρουμε να την οδηγήσουμε! Για να θυμίσουμε επιγραμματικά στους νεότερους αναγνώστες ποια είναι η NR: Μοτοσυκλέτα περιορισμένης παραγωγής, η ακριβότερη της εποχής της, με οβάλ πιστόνια σε έναν τετρακύλινδρο V κινητήρα που είχε όμως 8 μπιέλες και 32 βαλβίδες.

Ήταν η πολιτική έκδοση της αγωνιστικής NR500 με την οποία η Honda ήθελε να επικρατήσει στα MotoGP έναντι των δίχρονων τότε αγωνιστικών. Εξαιτίας της τεχνολογικής της υπεροχής και της προσπάθειας της Honda να επικρατήσει των δίχρονων με οβάλ πιστόνια, αλλά και της περιορισμένης παραγωγής, χτίστηκε ένας μύθος που ακολουθούσε την μοτοσυκλέτα, και αναβάθμισε σε άθλο απλά και μόνο να μπει κανείς στην ουρά των παραγγελιών.

Όμως, όταν πρόκειται για τέτοιες εμπειρίες, το ΜΟΤΟ δεν αφήνει περιθώρια. Η ΠΡΩΤΗ μοτοσυκλέτα που πέρασε στην Ευρώπη, η NR με αριθμό πλαισίου 0044, αγοράστηκε από το περιοδικό για να την οδηγήσει και να την δυναμομετρήσει. Η αγορά ήταν για την NR ο μοναδικός τρόπος να βρεθούμε στη σέλα της! Η δυναμομέτρηση εκείνη ήταν η πρώτη ανεξάρτητη, και η φήμη του περιοδικού μας εκτοξεύεται τότε σε όλη την Ευρώπη. Την αγοράσαμε την δυναμομετρήσαμε, την οδηγήσαμε, κι έπειτα πωλήθηκε καταλήγοντας… στο Hollywood!

Οπότε μία νέα NR σε κατάσταση καινούριας δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη για εμάς καθώς μιλά στο συναίσθημα, ιδιαίτερα όταν η δημοπρασία κινείται σε ιδιαίτερα χαμηλή τιμή για τα δεδομένα αυτής της μοτοσυκλέτας, τουλάχιστον προς το παρόν.

Ιδιοκτήτης της NR που πωλείται τώρα, είναι ένας Καναδός που μένει στο Τόκυο. Εργάζεται σε πολυεθνική με το συμβόλαιό του να λήγει και να ετοιμάζεται να μετακομίσει εκτός Ιαπωνίας. Την πουλά γιατί φεύγει από την χώρα. Στην κατοχή του βρίσκεται μόνο δύο χρόνια και έχει κάνει μονάχα 500 χιλιόμετρα. Όταν την παρέλαβε άλλαξε λάδια σε ένα συνεργείο που είναι ιδιοκτησίας ενός πρώην αρχιμηχανικού μηχανικού της Honda. Με «εργοστασιακή» λοιπόν φροντίδα άλλαξε ελαστικά, σωληνάκια τροφοδοσίας και φρένων, τακάκια και ελαστικά, με τον κινητήρα να δουλεύει σαν καινούριος και να μην έχει ανοιχτεί ποτέ.

Ο ιδιοκτήτης απολάμβανε να την βγάζει βόλτα στους δρόμους του Τόκυο, νιώθοντας πως εκπληρώνει μια υποχρέωση απέναντι στην ιστορικότητα αυτής της μοτοσυκλέτας, αλλά και σε βραδινές συναντήσεις μοτοσυκλετιστών, συγκεντρώνοντας τα βλέμματα. Όλοι στην Ιαπωνία, παλιοί και νέοι, ξέρουν ποια είναι η NR και αν έχουν την ευκαιρία να την ακούσουν να παίρνει μπροστά, θα περιμένουν όση ώρα χρειαστεί. Για αυτό και σε αυτές τις συναντήσεις ο Καναδός ιδιοκτήτης δεν χρειαζόταν να θυμάται ακριβώς δίπλα σε ποια έχει παρκάρει, η μοτοσυκλέτα του ήταν αυτή που είχε πάντα τον περισσότερο κόσμο να την περιστοιχίζει. Σε κατάσταση καινούριας λοιπόν, μονάχα με μία γρατζουνιά στην ζελατίνα, η NR αυτή ετοιμάζεται να αλλάξει χέρια για άλλη μία φορά, από το 1992 που έφυγε από το εργοστάσιο της Honda. Αν πάλι δεν φτάσει το επιθυμητό ποσό, ο Καναδός θα την πάρει μαζί του φεύγοντας από την Ιαπωνία, δεν έχει σκοπό να την δώσει πολύ πιο χαμηλά από αυτό που της αξίζει…

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.