Honda - Παραγωγή 20 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών από το εργοστάσιο του Kumamoto

Στα 48 χρόνια της λειτουργίας του, από τον Ιανουάριο του 1976 μέχρι σήμερα
Honda Kumamoto factory
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

16/5/2023

Το ιστορικό εργοστάσιο της Honda στο Kumamoto γιορτάζει την παραγωγή 20 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών, από την έναρξη της λειτουργίας του, το 1976, και με αυτή την αφορμή η ιαπωνική εταιρεία κάνει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αναδρομή στην ιστορία του, αλλά και στη γενικότερη ιστορία της παραγωγής μοτοσυκλετών της εταιρείας.

Στο Kumamoto η Honda παράγει μια εκτενή σειρά μοντέλων, από commuter 50 κυβικών έως τα εξακύλινδρα Gold Wing των 1.800 κ.εκ., ενώ είναι το μόνο εργοστάσιο της εταιρείας στην Ιαπωνία που κατασκευάζει και power products (γεννήτριες, εξωλέμβιες, κ.α.) πέρα από μοτοσυκλέτες, ενώ παράλληλα λειτουργεί και ως μητρικό εργοστάσιο στην υποστήριξη της παραγωγής της Honda σε άλλες χώρες.

Στην έναρξη της λειτουργίας του, έπαιξε ρόλο ως βάση εξαγωγής commuter μοτοσυκλετών της Honda στην Ασία, και τότε οι εξαγωγές μοτοσυκλετών αφορούσαν στο 90% της παραγωγής της εταιρείας. Έκτοτε, και βάσει του concept “παραγωγή στη χώρα που υπάρχει ζήτηση”, η Honda μετέφερε την παραγωγή των commuter της εκτός Ιαπωνίας, έχοντας την τρέχουσα στιγμή 23 εργοστάσια σε 22 χώρες ανά τον κόσμο. Το 2008, η παραγωγή μεγάλων μοτοσυκλετών μεταφέρθηκε από το εργοστάσιο του Hamamatsu (που πλέον παράγει κιβώτια ταχυτήτων) στο Kumamoto, με το εργοστάσιο του Kumamoto να γίνεται η μοναδική βάση της εταιρείας σε παγκόσμια κλίμακα για μεγάλα μοντέλα της Honda, με εξαγωγές σε 57 χώρες ανά τον κόσμο.

Όπως γράφει η Honda, για να συνεχίσει να είναι εταιρεία “που η κοινωνία να επιθυμεί τη συνέχιση της λειτουργίας της”, στοχεύει να δημιουργήσει νέα προϊόντα με μηδενικό αντίκτυπο στο περιβάλλον, στα πρότυπα της ανθρακικής ουδετερότητας, της καθαρής ενέργειας και της ανακύκλωσης των υλικών. Και ως πρωτοπωριακό εργοστάσιο, η μονάδα του Kumamoto αναμένεται να εφαρμόσει συγκεκριμένα μέτρα -τα οποία δεν αναλύονται στο δελτίο τύπου της Honda- για αυτό τον στόχο. Αυτή τη στιγμή, στο εργοστάσιο του Kumamoto παράγονται 45 μοντέλα μοτοσυκλετών, 18 power products και 23 μοντέλα εξωλέμβιων.

Ακολουθούν μερικές από τις σημαντικότερες ημερομηνίες-ορόσημα για το εργοστάσιο του Kumamoto:

1975 Ολοκλήρωση του εργοστασίου

1976 Έναρξη παραγωγής ως βάση εξαγωγής μοτοσυκλετών

1991 Μεταφορά της αλυσίδας παραγωγής του Super Cub από το εργοστάσιο της Suzuka

2008 Μεταφορά της τοπικής παραγωγής μεγάλων μοτοσυκλετών από το εργοστάσιο του Hamamatsu

2022 Μεταφορά της παραγωγής εξωλέμβιων από το εργοστάσιο του Hosoe

Και στη συνέχεια μερικά ορόσημα όσον αφορά στον όγκο παραγωγής του εργοστασίου

1976 Έναρξη παραγωγής

1980 Συνολική παραγωγή ενός εκατομμυρίου μοτοσυκλετών

1987 Συνολική παραγωγή πέντε εκατομμυρίων μοτοσυκλετών

1994 Συνολική παραγωγή 10 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών

2000 Συνολική παραγωγή 15 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών

SK Motorium

Ετικέτες

Πινακίδες κυκλοφορίας: Τέλος οι διαγωνισμοί, νέα ηλεκτρονική διαδικασία και Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων

Η σχεδόν μόνιμη πλέον αδυναμία της κυβέρνησης να διεξάγει τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οδήγησε – επιτέλους – στην κατάργησή του
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/8/2026

Ένα πρόβλημα ετών που, όσο απλό κι αν φάνταζε, αποδεικνυόταν επίμονα ισχυρότερο των κυβερνητικών προθέσεων οδεύει επιτέλους προς οριστική επίλυση: οι διαγωνισμοί προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας για οχήματα.

Τα τελευταία χρόνια η αγορά έχει επανειλημμένα βρεθεί προ αδιεξόδου, καθώς η “κόντρα” μεταξύ δύο υποψηφίων οδηγούσε κάθε διαγωνισμό σε ματαίωση, με αποτέλεσμα οι σχετικές υπηρεσίες του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (ΥΜΕ) να ξεμένουν από πινακίδες κάθε λίγο και λιγάκι. Η λύση που κάθε φορά έβγαζε την αγορά από το αδιέξοδο ήταν απευθείας αναθέσεις για να ανακουφιστεί η αγορά, ωστόσο ο μικρός αριθμός πινακίδων που μπορούσαν να αγοραστούν μέσω αυτού του νομικού παραθύρου σήμαιναν πως κανένα πρόβλημα δεν λυνόταν, απλά δινόταν μια παράταση μερικών μηνών.

Εν τέλει φαίνεται πως η κυβέρνηση αντιλήφθηκε επιτέλους πως το σχέδιο αυτό με τον διαγωνισμό για κεντρική προμήθεια από έναν κατασκευαστή δεν θα μπορούσε να αποτελεί μέρος της λύσης και μια λογική επιλογή εμφανίστηκε στον ορίζοντα.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτουν στελέχη του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το μοντέλο θα αλλάξει άρδην, καθώς θα δημιουργηθεί ένα Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων, ανοικτό σε κάθε επιχείρηση που μπορεί να κατασκευάσει πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων στις κατάλληλες κρατικές προδιαγραφές. Το μητρώο αυτό δεν έχει ορισμένο αριθμό επιχειρήσεων που μπορούν να εγγραφούν – εφόσον πληρούν τα κριτήρια που θα τεθούν – ούτως ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη γεωγραφική κάλυψη.

Έτσι ο πολίτης που θα θέλει είτε να εκδώσει νέες πινακίδες ή να αντικαταστήσει τις παλιές του για οποιονδήποτε λόγο (φθορά, απώλεια, κλοπή κλπ), θα μπορεί να το κάνει μέσω μια ηλεκτρονικής διαδικασίας, κατά την οποία αιτείται των πινακίδων, πληρώνει τα σχετικά παράβολα και παίρνει μια εντολή παραγωγής με την οποία μπορεί να πάει στη συμβεβλημένη επιχείρηση της επιλογής του για να τις παραλάβει.

Η διαδικασία παραγγελίας και έκδοσης θα έχει ως εξής:

Ηλεκτρονική Υποβολή Αιτήματος – Ο ιδιοκτήτης (ή τυχόν εξουσιοδοτημένος διεκπεραιωτής) καταχωρεί ψηφιακά το αίτημα χορήγησης ή αντικατάστασης πινακίδων κυκλοφορίας

Αυτόματη Διασταύρωση και Πληρωμή – Πληρώνονται τα σχετικά παράβολα ηλεκτρονικώς

Έκδοση Ψηφιακής Εντολής Παραγωγής – Παράγεται αυτόματα μια μοναδική εντολή παραγωγής που διαβιβάζεται στον πιστοποιημένο κατασκευαστή των πινακίδων.

Πρόκειται για μια απλούστατη και γρήγορη διαδικασία που θα έπρεπε να είχαμε υιοθετήσει εδώ και χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση διαφημίζει τις ηλεκτρονικές ευκολίες που θεσπίζει στα πλαίσια της καμπάνιας “Greece 2.0” ήδη από την προηγούμενη θητεία της. Οι διαδοχικοί ακυρωμένοι διαγωνισμοί οπωσδήποτε δεν ωφέλησαν σε τίποτε: από τα αδιέξοδα τη αγοράς, που μετακυλούσαν το βάρος στους εμπόρους παρότι οι ίδιοι δεν είχαν καμιά ευθύνη, ως τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης που καταφέρνει να θαλασσώνει διαδοχικούς διαγωνισμούς – και όχι μόνο για τις πινακίδες, αλλά και για άλλα θέματα όπως οι έξυπνες κάμερες που ακόμη μένουν μπλεγμένες σε προδικαστικές προσφυγές μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες να τρέξει ο σχετικός διαγωνισμός.

Η λύση που επιτέλους προκρίθηκε δεν συνιστά κάποιου είδους ανακάλυψη, απλά ακολουθεί το διεθνές παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που έχουν αφήσει χρόνια πίσω τους το σύστημα των δημόσιων διαγωνισμών που συχνά-πυκνά πνίγεται υπό το βάρος πελατειακών σχέσεων. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα τόσο απλό ζήτημα, η δημιουργία του μητρώου κατασκευαστών δεν είναι τίποτε περισσότερο από κοινή λογική και είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί τόσα χρόνια δεν είχαμε στραφεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αλλά επιμέναμε ως κράτος σε έναν αποκλειστικό προμηθευτή για όλη τη χώρα, λες και πρόκειται για κάποιο σπουδαίο κρατικό μυστικό που μόνο ένας μπορεί να χειριστεί.

Είναι μια πρόταση που είχαμε στηρίξει τον περασμένο Απρίλιο, όταν η κυβέρνηση διαφήμιζε πως αποφύγαμε το τότε αδιέξοδο με 30.000 νέες πινακίδες που θα έπεφταν στην αγορά μέσω της γνωστής οδού της απευθείας ανάθεσης, ξεμπλοκάροντας μια βαλτώδη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί για αρκετές εβδομάδες ακριβώς στην πιο κρίσιμη περίοδο της αγοράς Μοτοσυκλέτας, την Άνοιξη που οι ταξινομήσεις αρχίζουν να τραβούν την ανηφόρα.

Πλέον αναμένουμε να μάθουμε πότε με το καλό θα έρθει προς ψήφιση αυτή η νέα νομοθετική ρύθμιση, με τις ίδιες πηγές του ΥΜΕ που κοινοποίησαν την είδηση να δηλώνουν πως αυτό θα συμβεί “το αμέσως επόμενο διάστημα”, ενώ οι απευθείας αναθέσεις θα φροντίσουν να κρατήσουν καλυμμένη την αγορά ως τότε.