Honda - Πατέντα για νέα θέση στους καθρέπτες των naked μοτοσυκλετών της

Για καλύτερη ορατότητα, βελτιωμένη οδική συμπεριφορά και πιο όμορφη εμφάνιση
Πατέντα της Honda για καθρέπτες naked μοτοσυκλετών
Από το

motomag

29/8/2023

Σύμφωνα με πατέντες που κατέθεσε η Honda, φαίνεται να σκέφτεται ένα διαφορετικό σημείο έδρασης των καθρεπτών για τις γυμνές μοτοσυκλέτες της, με αρκετά πλεονεκτήματα σε σχέση με την κλασική στήριξη στο τιμόνι.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Honda ασχολείται με το συγκεκριμένο σημείο στις μοτοσυκλέτες της, καθώς το 2019 είχαν κάνει την εμφάνισή τους σχέδια τα οποία έδειχναν ένα Fireblade στο οποίο εκτός από την γνωστή μας λειτουργία να παρέχουν ορατότητα για το τι συμβαίνει πίσω από την πλάτη του αναβάτη, οι καθρέπτες εκτελούσαν και χρέη αεροδυναμικών φτερών. Το χαρακτηριστικό αυτό ωστόσο δεν έχει κάνει μέχρι σήμερα την εμφάνισή του στα νέα CBR 1000 RR-R και CBR 1000RR-R SP.

Τώρα η Honda κατέθεσε νέες πατέντες, αυτή τη φορά για την τοποθέτηση των καθρεπτών στις γυμνές μοτοσυκλέτες της. Όπως βλέπουμε, στα συγκεκριμένα σχέδια το σημείο έδρασης είναι κάτω από την άνω τιμονόπλακα της μοτοσυκλέτας, με τους καθρέπτες να είναι τοποθετημένοι πιο μπροστά και ελαφρώς πιο χαμηλά από την ευθεία του τιμονιού.

Πατέντα της Honda για καθρέπτες naked μοτοσυκλετών

Αν και στην αγορά aftermarket αξεσουάρ υπάρχουν αντίστοιχες επιλογές που “καθαρίζουν”, το πάνω μέρος της μοτοσυκλέτας, όλες οι μέχρι στιγμής εφαρμογές έχουν να κάνουν με καθρέπτες που εδράζονται στα άκρα του τιμονιού (bar-end mirrors). Μερικές εταιρείες μάλιστα έχουν προτιμήσει, να βάλουν εκεί τους καθρέπτες από το εργοστάσιο, χωρίς να δίνουν επιλογή για την τοποθέτησή τους πάνω στο τιμόνι, όπως για παράδειγμα κάνει η Triumph με το Street Triple 765 RS.

Αν και δίνουν μία πιο “καθαρή” εμφάνιση στην μοτοσυκλέτα, οι bar-end καθρέπτες στην πράξη εμφανίζουν αρκετά μειονεκτήματα. Στις περισσότερες περιπτώσεις η τοποθέτηση των καθρεπτών στο συγκεκριμένο σημείο δεν προσφέρει τα ίδια επίπεδα ορατότητας προς τα πίσω, ενώ για να δει τι συμβαίνει πίσω του ο αναβάτης χρειάζεται τις περισσότερες φορές να πάρει το βλέμμα του από το δρόμο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα απ’ ό,τι συμβαίνει με τους συμβατικούς. Εκτός αυτών, στις υψηλές στροφές, οι κραδασμοί που περνούν στο τιμόνι, φτάνουν συνήθως μέχρι και τους καθρέπτες, δημιουργώντας συντονισμούς και θολώνοντας την εικόνα που προσφέρουν. Επίσης, σε υψηλές ταχύτητες στις εθνικές οδούς -και ακόμα πιο έντονα στην πίστα- λειτουργούν σαν πηδάλια ανακατεύθυνσης του αέρα, δημιουργώντας ταλαντώσεις στο τιμόνι.

Πατέντα της Honda για καθρέπτες naked μοτοσυκλετών

Εδώ έρχεται το Big H, το οποίο όπως ισχυρίζεται στις πατέντες του, έχει επιλέξει το συγκεκριμένο σημείο στο πιρούνι, καθώς προσφέρει ακόμα καλύτερη ορατότητα, χωρίς να δημιουργούνται συντονισμοί, με τους καθρέπτες να τοποθετούνται πιο μπροστά από το τιμόνι και χαμηλότερα από τους αγκώνες του αναβάτη, έχοντας καλύτερο οπτικό πεδίο. Ταυτόχρονα η θέση αυτή δεν επηρεάζει την αεροδυναμική, καθώς δεν μεγαλώνει το πλάτος στα άκρα της μοτοσυκλέτας. Τέλος, το τρίτο πλεονέκτημα, σύμφωνα με την εταιρεία, είναι ότι λόγω της χαμηλότερης τοποθέτησης εξαλείφεται το ποσοστό της αδράνειας που εμφανίζουν οι συμβατικοί καθρέπτες, βελτιώνοντας την απόκριση στις αλλαγές κατεύθυνσης.

Honda Hawk

Η Honda χρησιμοποιεί ήδη ένα παρόμοιο σύστημα στο Hawk 11, το οποίο φέρει τον ίδιο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα με το Africa Twin, και παράγεται μόνο για την ιαπωνική αγορά. Εκεί, ωστόσο, οι καθρέπτες είναι τοποθετημένοι πάνω στο φαίρινγκ, που σημαίνει ότι το μόνο πλεονέκτημα που έχουν από όσα αναφέραμε παραπάνω είναι η καλύτερη ορατότητα που προσφέρουν.

Το πιο πιθανό μοντέλο που θα μπορούσε να εφαρμοστεί αρχικά η συγκεκριμένη πατέντα είναι το επόμενο CB1000R, το οποίο σύμφωνα με τον ιαπωνικό τύπο αναμένεται να είναι πολύ πιο ισχυρό από την τρέχουσα έκδοση.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.