Honda - Πατέντες για φαίρινγκ με κινούμενα πάνελ που θα... σπρώχνουν τα πόδια του αναβάτη!

Για την ενημέρωση του στην περίπτωση παρέμβασης ενός συστήματος ασφαλείας, αλλά και για να τον τοποθετούν στη βέλτιστη στάση οδήγησης
Πατέντα Honda για κινούμενα πάνελ
Από το

motomag

28/9/2023

Σύμφωνα με πατέντες που κατέθεσε η Honda στην ευρωπαϊκή επιτροπή έγκρισης τύπου, φαίνεται να πηγαίνει την ενεργητική ασφάλεια ένα βήμα παραπέρα, με τη δημιουργία κινούμενων πάνελ στο φαίρινγκ. Αυτά θα πιέζουν το εσωτερικό των μηρών του αναβάτη, πληροφορώντας τον για την επέμβαση των ηλεκτρονικών βοηθημάτων της μοτοσυκλέτας, αλλά και βοηθώντας τον να πάρει τη βέλτιστη στάση σώματος για μια πλειάδα περιπτώσεων!

Όπως έχει ήδη ανακοινώσει η Honda, στόχος της είναι όχι να μειώσει, αλλά να μηδενίσει τα τροχαία δυστυχήματα, τόσο με τα αυτοκίνητα όσο και τις μοτοσυκλέτες της, μέχρι και το 2050. Στον δρόμο για την επίτευξη αυτού του στόχου, το Big H δουλεύει συνεχώς πάνω σε πατέντες που αφορούν την ενεργητική ασφάλεια της μοτοσυκλέτας, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τον αερόσακο που θα τυλίγεται γύρω από τον αναβάτη και το σύστημα "Lane Keep Assist.

Τώρα, στις πατέντες που κατέθεσε στον αρμόδιο ευρωπαϊκό φορέα, φαίνεται ένα CBR1000RR με κινούμενα πάνελ, στο σημείο που τα γόνατα του αναβάτη έρχονται σε επαφή με τη μοτοσυκλέτα.

Πατέντα της Honda με κινούμενα πάνελ στο φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας
Τα πάνελ θα κινούνται με σερβομηχανισμό

Όπως δείχνουν τα σχέδια, πίσω από αυτά τα κινούμενα μέρη, βρίσκουμε έναν περιστροφικό σερβομηχανισμό ενεργοποίησης. Στο άνω άκρο τους τα πάνελ έχουν δύο μεντεσέδες, οι οποίοι τα κρατούν στην θέση τους, ενώ ταυτόχρονα τα βοηθούν να εκταθούν προς τα έξω.

Πατέντα της Honda με κινούμενα πάνελ στο φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας
Τα κινούμενα πάνελ φαίνονται στο διάγραμμα ως 72L & 72R

Η Honda έχει σκοπό να χρησιμοποιήσει το παραπάνω σύστημα ως μέθοδο πληροφόρησης αναβάτη, σε μία σειρά από ηλεκτρονικά βοηθήματα, όπως αυτά που αναφέραμε παραπάνω. Αν για παράδειγμα η μοτοσυκλέτα φρενάρει μόνη της -όπως ας πούμε συμβαίνει με το Adaptive Cruise Control- και ο αναβάτης βρεθεί απροετοίμαστος, τότε η απότομη μείωση της ταχύτητας είναι πιθανό να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα απ’ ό,τι λύνει. Εκεί ακριβώς έρχεται η χρήση των κινούμενων πάνελ, προκειμένου να ενημερώσουν από πριν τον αναβάτη, αλλά και να τον… τοποθετήσουν στη σωστή στάση.

Η ιδέα πίσω από την χρήση του συστήματος αυτού, είναι ότι με το άνοιγμα και των δύο πάνελ, ο αναβάτης έχει μεγαλύτερη επιφάνεια επαφής με την μοτοσυκλέτα, προκειμένου να μπορεί να σφίξει τα πόδια του κατά το φρενάρισμα, έχοντας πάρει καλύτερη θέση.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι να χρησιμοποιηθεί σε συνάρτηση με το “Lane Keep Assist”. Στην περίπτωση που ο αναβάτης αφαιρεθεί και ξεκινήσει να αλλάζει λωρίδα, τότε θα ανοίγει μόνο το πάνελ το οποίο βρίσκεται από την πλευρά που κατευθύνεται η μοτοσυκλέτα. Έτσι πιέζοντας τον μηρό του αναβάτη θα τον ενημερώνει για τον επικείμενο κίνδυνο, αλλάζοντας την ίδια στιγμή ελαφρώς το κέντρο βάρους για να τον διευκολύνει με τη μανούβρα, ώστε να επανέλθει στη λωρίδα του.

Ένα άλλο σημείο που μπορεί να φανεί εξαιρετικά χρήσιμο ένα τέτοιο σύστημα είναι στο να βοηθήσει τον αναβάτη να μάθει πως πρέπει να τοποθετεί το σώμα του στις στροφές.

Αν και δεν είναι πιθανό η Honda να βγάλει κάτι τέτοιο σύντομα στην παραγωγή, γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο ότι ο Ιάπωνας κατασκευαστής θέλει να δημιουργήσει μία σουίτα ηλεκτρονικών, η οποία θα βοηθά τον αναβάτη ως… αυτόματος πιλότος. Όχι με την έννοια ότι ο αναβάτης δεν θα συμμετέχει ενεργά στην οδήγηση, αλλά στην περίπτωση που κάνει μία λάθος εκτίμηση ή επιλογή, τότε θα υπάρχει ένα “χέρι βοηθείας” που θα τον βοηθά να αποφύγει τον επερχόμενο κίνδυνο, εκμηδενίζοντας την πιθανότητα εμπλοκής σε τροχαίο ατύχημα.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.