Honda - Πατέντες για φαίρινγκ με κινούμενα πάνελ που θα... σπρώχνουν τα πόδια του αναβάτη!

Για την ενημέρωση του στην περίπτωση παρέμβασης ενός συστήματος ασφαλείας, αλλά και για να τον τοποθετούν στη βέλτιστη στάση οδήγησης
Πατέντα Honda για κινούμενα πάνελ
Από το

motomag

28/9/2023

Σύμφωνα με πατέντες που κατέθεσε η Honda στην ευρωπαϊκή επιτροπή έγκρισης τύπου, φαίνεται να πηγαίνει την ενεργητική ασφάλεια ένα βήμα παραπέρα, με τη δημιουργία κινούμενων πάνελ στο φαίρινγκ. Αυτά θα πιέζουν το εσωτερικό των μηρών του αναβάτη, πληροφορώντας τον για την επέμβαση των ηλεκτρονικών βοηθημάτων της μοτοσυκλέτας, αλλά και βοηθώντας τον να πάρει τη βέλτιστη στάση σώματος για μια πλειάδα περιπτώσεων!

Όπως έχει ήδη ανακοινώσει η Honda, στόχος της είναι όχι να μειώσει, αλλά να μηδενίσει τα τροχαία δυστυχήματα, τόσο με τα αυτοκίνητα όσο και τις μοτοσυκλέτες της, μέχρι και το 2050. Στον δρόμο για την επίτευξη αυτού του στόχου, το Big H δουλεύει συνεχώς πάνω σε πατέντες που αφορούν την ενεργητική ασφάλεια της μοτοσυκλέτας, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τον αερόσακο που θα τυλίγεται γύρω από τον αναβάτη και το σύστημα "Lane Keep Assist.

Τώρα, στις πατέντες που κατέθεσε στον αρμόδιο ευρωπαϊκό φορέα, φαίνεται ένα CBR1000RR με κινούμενα πάνελ, στο σημείο που τα γόνατα του αναβάτη έρχονται σε επαφή με τη μοτοσυκλέτα.

Πατέντα της Honda με κινούμενα πάνελ στο φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας
Τα πάνελ θα κινούνται με σερβομηχανισμό

Όπως δείχνουν τα σχέδια, πίσω από αυτά τα κινούμενα μέρη, βρίσκουμε έναν περιστροφικό σερβομηχανισμό ενεργοποίησης. Στο άνω άκρο τους τα πάνελ έχουν δύο μεντεσέδες, οι οποίοι τα κρατούν στην θέση τους, ενώ ταυτόχρονα τα βοηθούν να εκταθούν προς τα έξω.

Πατέντα της Honda με κινούμενα πάνελ στο φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας
Τα κινούμενα πάνελ φαίνονται στο διάγραμμα ως 72L & 72R

Η Honda έχει σκοπό να χρησιμοποιήσει το παραπάνω σύστημα ως μέθοδο πληροφόρησης αναβάτη, σε μία σειρά από ηλεκτρονικά βοηθήματα, όπως αυτά που αναφέραμε παραπάνω. Αν για παράδειγμα η μοτοσυκλέτα φρενάρει μόνη της -όπως ας πούμε συμβαίνει με το Adaptive Cruise Control- και ο αναβάτης βρεθεί απροετοίμαστος, τότε η απότομη μείωση της ταχύτητας είναι πιθανό να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα απ’ ό,τι λύνει. Εκεί ακριβώς έρχεται η χρήση των κινούμενων πάνελ, προκειμένου να ενημερώσουν από πριν τον αναβάτη, αλλά και να τον… τοποθετήσουν στη σωστή στάση.

Η ιδέα πίσω από την χρήση του συστήματος αυτού, είναι ότι με το άνοιγμα και των δύο πάνελ, ο αναβάτης έχει μεγαλύτερη επιφάνεια επαφής με την μοτοσυκλέτα, προκειμένου να μπορεί να σφίξει τα πόδια του κατά το φρενάρισμα, έχοντας πάρει καλύτερη θέση.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι να χρησιμοποιηθεί σε συνάρτηση με το “Lane Keep Assist”. Στην περίπτωση που ο αναβάτης αφαιρεθεί και ξεκινήσει να αλλάζει λωρίδα, τότε θα ανοίγει μόνο το πάνελ το οποίο βρίσκεται από την πλευρά που κατευθύνεται η μοτοσυκλέτα. Έτσι πιέζοντας τον μηρό του αναβάτη θα τον ενημερώνει για τον επικείμενο κίνδυνο, αλλάζοντας την ίδια στιγμή ελαφρώς το κέντρο βάρους για να τον διευκολύνει με τη μανούβρα, ώστε να επανέλθει στη λωρίδα του.

Ένα άλλο σημείο που μπορεί να φανεί εξαιρετικά χρήσιμο ένα τέτοιο σύστημα είναι στο να βοηθήσει τον αναβάτη να μάθει πως πρέπει να τοποθετεί το σώμα του στις στροφές.

Αν και δεν είναι πιθανό η Honda να βγάλει κάτι τέτοιο σύντομα στην παραγωγή, γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο ότι ο Ιάπωνας κατασκευαστής θέλει να δημιουργήσει μία σουίτα ηλεκτρονικών, η οποία θα βοηθά τον αναβάτη ως… αυτόματος πιλότος. Όχι με την έννοια ότι ο αναβάτης δεν θα συμμετέχει ενεργά στην οδήγηση, αλλά στην περίπτωση που κάνει μία λάθος εκτίμηση ή επιλογή, τότε θα υπάρχει ένα “χέρι βοηθείας” που θα τον βοηθά να αποφύγει τον επερχόμενο κίνδυνο, εκμηδενίζοντας την πιθανότητα εμπλοκής σε τροχαίο ατύχημα.

Δυνατό φρενάρισμα: 1 στους 2 αναβάτες το κάνει χειρότερα από όσο νομίζει

Μειωμένη αντίληψη δείχνει η μελέτη του ινστιτούτου ifz - Τι άλλο βρήκαν οι ερευνητές
Φρενάρισμα μελέτη μειωμένη αντίληψη 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Το φρενάρισμα πανικού είναι μια διαδικασία που φαίνεται ότι δυσκολεύει σχεδόν τους μισούς αναβάτες, σύμφωνα με νέα μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Δίτροχης Ασφάλειας izf.

Το γερμανικό ινστιτούτο συνέλεξε δεδομένα από 50 συμμετέχοντες αναβάτες που έλαβαν μέρος στη συγκεκριμένη μελέτη, οι οποίοι ολοκλήρωσαν συνολικά 200 προσπάθειες στο πεδίο δοκιμών της ADAC στο Recklinghausen, με το izf να έχει αναλυτικά δεδομένα από αυτές.

Η μελέτη είχε σαν στόχο να αναδείξει την εκτιμώμενη απόσταση φρεναρίσματος ενός αναβάτη όταν πραγματοποιεί ελιγμό έκτακτης ανάγκης, και χρειάζεται δηλαδή να πραγματοποιήσει "φρένα πανικού", στην προκειμένη περίπτωση να αξιοποιήσει δηλαδή τα φρένα του στο μέγιστο δυνατό κινούμενος από συγκεκριμένη ταχύτητα κίνησης.

Τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι ένας στους δύο αναβάτες έφτασε στα νοητικά του όρια κατά τη διαδικασίας: δεν έκρινε σωστά την απόσταση που θα χρειαστεί για να φρενάρει στο επιθυμητό σημείο με αποτέλεσμα να χρειάζεται περισσότερα μέτρα από αυτό που νόμιζε ότι θα κάνει. Ανάλογα με την ταχύτητα κίνησης οι αναβάτες χρειάστηκαν περισσότερα μέτρα για να φρενάρουν από αυτά που νόμιζαν ότι θα πετύχουν σε ποσοστό από 46% έως και 54%. Σε πολλές περιπτώσεις επίσης οι συμμετέχοντες σταμάτησαν νωρίτερα από αυτό που είχαν εκτιμήσει.

"Οι περισσότεροι συμμετέχοντες το βρήκαν πολύ δύσκολο να εκτιμήσουν σωστά την απαιτούμενη απόσταση φρεναρίσματος σε διαφορετικές ταχύτητες κίνησης και αυτό το επιβεβαιώνουν και οι ίδιοι", δήλωσε σχετικά ο André Lang, επικεφαλής Έρευνας στο izf. Ο Lang πρόσθεσε ότι το 58% δήλωσε ότι εμπιστεύεται το ένστικτό του για να εκτιμήσει την απόσταση που χρειάζεται.

Στην αναφορά του το izf επισημαίνει επίσης ότι η μελέτη που πραγματοποίησε δείχνει ότι η πρακτική εξάσκηση σε τακτικά χρονικά διαστήματα βοηθά τα μέγιστα στο να μειώσει ένας αναβάτης την απόσταση φρεναρίσματος σε πραγματικές συνθήκες, αφού εξοικειώνεται παράλληλα πολύ περισσότερο τόσο με την τεχνική όσο και με το σύστημα πέδησης της δικής του μοτοσυκλέτας.

Φρενάρισμα μελέτη μειωμένη αντίληψη 2026
Με μπλε χρώμα φαίνεται η εκτίμηση των αναβατών σε φρενάρισμα από 70 χλμ./ώρα και με κόκκινο η απόσταση που έκαναν πραγματικά

Η έρευνα έδειξε επίσης και ένα ακόμη πολύ σημαντικό δεδομένο, το οποίο αφορά τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης σε έναν χρόνο. Σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι, οι αναβάτες που κάνουν περισσότερα χιλιόμετρα κάθε χρόνο δεν εκτιμούν καλύτερα την απόσταση που χρειάζονται για να φρενάρουν σε σχέση με εκείνους που κάνουν λιγότερα χιλιόμετρα. Άρα είναι πιο σημαντικό τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης να είναι "ποιοτικά" με την ποσότητα να μην προσθέτει σε εμπειρία και αντίληψη από μόνη της. Παράλληλα, οι αποστάσεις φρεναρίσματος σχετίζονται και με την ηλικία, με τους μεγαλύτερους να χρειάζονται περισσότερα μέτρα για να σταματήσουν από την ίδια ταχύτητα κίνησης σε σχέση με τους μικρότερους.

Το πιο σημαντικό στοιχείο που αναδεικνύει η μελέτη του izf έχει να κάνει με την αντίληψη των αναβατών, την οποία και χαρακτηρίζει προβληματική αφού η εκτίμησή τους απέχει από την πραγματικότητα στις μισές περιπτώσεις. Αυτό το επιβεβαιώνει και με σχετική ερώτηση που έγινε στους συμμετέχοντες, που κλήθηκαν να εκτιμήσουν μια απόσταση με το μάτι καθώς οδηγούσαν και έπειτα τους ζήτησε να δώσουν μια τιμή για αυτή την απόσταση. Ο μέσος όρος των αναβατών εκτίμησε λανθασμένα ότι η απόσταση ήταν περισσότερα μέτρα από ότι στην πραγματικότητα. Μάλιστα όσο πιο γρήγορα κινούνταν στην πίστα δοκιμών οι αναβάτες πρόσθετάν στην ίδια απόσταση όλο και περισσότερα μέτρα και έτσι η απόκλιση της εκτίμησής τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη. 

Τα παραπάνω ευρήματα δείχνουν πως οι αναβάτες νομίζουν ότι γνωρίζουν ακριβώς την απόσταση που έχουν από ένα προπορευόμενο όχημα όταν κινούνται ή πόσα μέτρα χρειάζονται για να φρενάρουν ακριβώς από μια συγκεκριμένη ταχύτητα, όμως ένας στους δύο υπολογίζει ότι έχει πολλά περισσότερα μέτρα στη διάθεσή του από εκείνα που έχει στην πραγματικότητα.

Να λοιπόν μια καλή αφετηρία για αναβάτη οποιουδήποτε επιπέδου, να προπονηθεί στα φρένα και το φρενάρισμα πανικού εφαρμόζοντας σωστά τις πιέσεις εμπρός και πίσω, κάτι που θα τον βοηθήσει να αντιληφθεί καλύτερα τις αποστάσεις που χρειάζεται για να ακινητοποιηθεί και να βελτιώσει παράλληλα και την τεχνική του.