Honda - Συνεχίζει την εξέλιξη νέου επαναστατικού συστήματος αερόσακου

Επιπλέον πατέντες για αερόσακο που θα αποκολλάται από το δίκυκλο, αγκαλιάζοντας τον αναβάτη
motomagHonda – Συνεχίζει την εξέλιξη για σύστημα αερόσακου
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

5/3/2024

Πέρυσι, είδαμε τη Honda να καταθέτει πατέντες για ένα σύστημα αερόσακου, το οποίο θα αποκολλάται από το δίκυκλο όπου θα είναι εγκατεστημένο, αγκαλιάζοντας τον αναβάτη σε περίπτωση πτώσης και προστατεύοντάς τον. Τώρα νέες πατέντες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, δίνουν ακόμα περισσότερες πληροφορίες για το σωτήριο αυτό σύστημα, ενώ παράλληλα αποδεικνύουν ότι το Big H δουλεύει ακόμα πάνω σε αυτή την ιδέα.

Όπως συνέβη με το ABS και το Traction Control, οι αερόσακοι προέρχονται από τον κόσμο των αυτοκινήτων, όπου συνήθως περνάνε εντελώς απαρατήρητοι, μέχρι να χρειαστεί η συνδρομή τους. Σε αντίθεση με άλλα συστήματα ασφαλείας, τα οποία απαιτούν ενεργή συμμετοχή του οδηγού / αναβάτη, όπως για παράδειγμα να φορέσει τη ζώνη στα αυτοκίνητα, ή το κράνος στις μοτοσυκλέτες, οι αερόσακοι είναι ένα σημείο που δεν ζητά τίποτα απολύτως μέχρι την στιγμή της σύγκρουσης, όπου θα μέσα σε δέκατα του δευτερολέπτου θα φουσκώσει, προστατεύοντας τους επιβαίνοντες.

Honda – Συνεχίζει την εξέλιξη για σύστημα αερόσακου

Η Honda έχει από το 2007 εξοπλίσει τα Gold Wing με αερόσακο, αντίστοιχης φιλοσοφίας με των αυτοκινήτων. Για την ώρα η Honda δεν έχει υιοθετήσει κάποια αντίστοιχη λύση στις υπόλοιπες μοτοσυκλέτες της. Πέρυσι, είδαμε τις πρώτες πατέντες της εταιρείας, όπου γινόταν λόγος για έναν αερόακο νέου είδους, ο οποίος θα αποκολλάται και θα τυλίγει τον αναβάτη. Τώρα, ο Ιάπωνας κατασκευαστής κατέθεσε πιο λεπτομερή έγγραφα, τα οποία αφορούν το ίδιο σύστημα, δείχνοντας μας ότι η εξέλιξη συνεχίζεται, με στόχο την πιθανή ένταξή του στην παραγωγή.

Ο αερόσακος αυτός δεν θα είναι ορατός, ούτε να απαιτεί κάποια ενέργεια από τον αναβάτη όσο δεν χρειάζεται η συνδρομή του. Όταν ενεργοποιηθεί, έρχεται και αγκαλιάζει τον αναβάτη, αντίθετα από ότι συμβαίνει με την αντίστοιχη λειτουργία στο Gold Wing. Όπως βλέπουμε στα σχέδια, ο αερόσακος είναι τοποθετημένος στο πίσω μέρος του ρεζερβουάρ, κάτω από ένα κάλυμμα. Για την ενεργοποίησή του χρησιμοποιούνται αισθητήρες επιτάχυνσης, οι οποίοι μπορούν να ανιχνεύσουν πότε γίνεται σύγκρουση.

Honda – Συνεχίζει την εξέλιξη για σύστημα αερόσακου

Μέχρι αυτό το σημείο, όλα θυμίζουν τα συστήματα αερόσακων που έχουμε συνηθίσει στα αυτοκίνητα. Υπάρχουν, ωστόσο, δύο σημαντικές διαφορές. Η πρώτη είναι το σχήμα του αερόσακου, ο οποίος δεν μοιάζει με μπαλόνι, όπως αυτός των αυτοκινήτων. Αντιθέτως έχει διαμορφωθεί σε μορφή “W”, με τα εξωτερικά τμήματα να εκτείνονται κάτω από χέρια του αναβάτη, και το κεντρικό κομμάτι να καλύπτει το στήθος του. Όταν φουσκώνει έρχεται και αγκαλιάζει τον αναβάτη, κρατώντας τον όπως ένα σωσίβιο.

Honda – Συνεχίζει την εξέλιξη για σύστημα αερόσακου

Η δεύτερη διαφορά είναι ότι, άπαξ και φουσκώσει, ο αερόσακος αποκολλάται από την μοτοσυκλέτα, και οι δύο τρόμπες που χρησιμοποιεί σφραγίζουν αυτόματα, ώστε να διατηρηθεί η πίεση στο εσωτερικό του. Όλα συμβαίνουν σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο, από την στιγμή που θα ανιχνευθεί η σύγκρουση, πριν ο αναβάτης φύγει από την θέση του. Οπότε, αν και όταν εκτοξευτεί από την μοτοσυκλέτα, ο αερόσακος παραμένει τυλιγμένος πάνω του και όχι στο όχημα. Θεωρητικά, το αποτέλεσμα είναι σαν να σου φορούν ένα γιλέκο με αερόσακο με... μαγικό τρόπο, ακριβώς πριν το ατύχημα, ενώ σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση το γιλέκο παραμένει αόρατο.

Η πιο πρόσφατη πατέντα της Honda γύρω από αυτό το σύστημα, ασχολείται με την περιπλοκότητα και τα ζητήματα που δημιουργεί η αποκόλληση του αερόσακου από τη μοτοσυκλέτα. Όπως βλέπουμε στα σχέδια, για να φύγει ο αερόσακος από την μοτοσυκλέτα, θα πρέπει η πίεση στο εσωτερικό του να είναι ίδια με αυτή στις δύο τρόμπες. Μην ξεχνάμε ότι το σχέδιο και η κατασκευή του θα πρέπει να έχουν σχετικά απλή μορφή, όχι μόνο για να παραμείνει το κόστος χαμηλά, αλλά και για να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία του συστήματος. Τα πολλά κινούμενα μέρη και ηλεκτρονικά, με τον χρόνο φθείρονται και ενέχουν κίνδυνο, ιδιαίτερα αν ο αερόσακος παραμείνει για πολλά χρόνια ανενεργός, να δημιουργήσουν ζητήματα ενεργοποίησής του.

Honda – Συνεχίζει την εξέλιξη για σύστημα αερόσακου

Όπως συμβαίνει συνήθως με τις πατέντες που περιλαμβάνουν τεχνικά θέματα, δεν μπορείς να μαντέψεις πόσο κοντά είναι μία ιδέα στην παραγωγή, όμως η Honda μετρά ήδη αρκετές που περιλαμβάνουν το συγκεκριμένο σύστημα. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ασχολείται σοβαρά με την εξέλιξη του συστήματος. Τα πιθανά οφέλη στη μείωση τραυματισμών και θανάτων σε τροχαία ατυχήματα από μία τέτοια εφαρμογή θα είναι μεγάλα, βοηθώντας ταυτόχρονα το όραμα της Honda, η οποία έχει δηλώσει ότι θέλει να εξαλείψει τα θανατηφόρα ατυχήματα με αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες της μέχρι και το 2050. Μην ξεχνάμε όμως και τα εμπορικά οφέλη, που μπορούν επίσης να προκύψουν. Μία μοτοσυκλέτα που θα είναι πιο ασφαλής από τον ανταγωνισμό, θα έχει μεγάλη απήχηση στους αναβάτες που νοιάζονται για τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια τους.

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες