Honda V3R: Ο ηλεκτρικός κομπρέσορας δουλεύει μόνο όταν χρειάζεται – Μπαίνει σε κινητήρες από V2 ως και V6!

Νέα ευρεσιτεχνία της Honda μας προσφέρει μια αποκαλυπτική ματιά στον νέο υπερτροδοφοτούμενο V3 που έρχεται το 2027
honda-v3
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Η Honda παρουσίασε για πρώτη φορά τον πρωτότυπο V3 κινητήρα με υπερσυμπιεστή στην EICMA 2024 και έναν χρόνο μετά επέτρεψε στην έκθεση του Μιλάνου με μια πρωτότυπη γυμνή μοτοσυκλέτα που φορά αυτόν τον κινητήρα, τη V3R 900 E-Compressor.

Χωρίς να έχει δώσει στη δημοσιότητα ακόμη αναλυτικά τεχνικά στοιχεία για τον νέο της κινητήρα, έχει αποκαλύψει την πρόθεσή της να φέρει το πρώτο μοντέλο παραγωγής με αυτόν σύντομα, οπότε δεν αποκλείουμε αποκαλυπτήρια μέσα στη φετινή χρονιά – η EICMA 2026 λ.χ. θα ήταν το ιδανικό μέρος για να τριτώσει το καλό.

Στο μεταξύ ωστόσο, μια ευρεσιτεχνία που κατοχύρωσε η Honda για τον συγκεκριμένο υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα αποκαλύπτει για πρώτη φορά μερικές πτυχές της λογικής του.

honda-v3

Ως γνωστόν, ο συγκεκριμένος V3 φορά έναν υπερσυμπιεστή, δηλαδή μια διάταξη που συμπιέζει τον αέρα, αυξάνοντας την ταχύτητα της ροής καθώς εισέρχεται στο φιλτροκούτι για να ενισχύσει την απόδοση, όπως ακριβώς είναι και η αρχή λειτουργίας του ανάλογου συστήματος της Kawasaki στα μοντέλα της σειράς H2. Η ειδοποιός διαφορά στο σχέδιο της Honda είναι πως ο κομπρέσορας δεν παίρνει κίνηση μηχανικώς από τον στρόφαλο, όπως στην Kawasaki, αλλά είναι ηλεκτρικός και αυτόνομος, χωρίς να συνδέεται με τα υπόλοιπα περιστρεφόμενα μέρη του κινητήρα – εξ ου και το όνομα E-Compressor.

Αυτό είναι το σημείο που κάνει τη διαφορά στο σύστημα της Honda, καθώς του επιτρέπει να δουλεύει μόνο όταν χρειάζεται, σε αντίθεση με ένα μηχανικό σύστημα που λειτουργεί μονίμως περιστρεφόμενο από τον στρόφαλο μέσω ιμάντα.

​  honda-v3

Το πότε αυτό θα ενεργοποιείται είναι προφανώς ζήτημα που ρυθμίζεται από την ηλεκτρονική διαχείριση του κινητήρα, οργανώνοντας τη λειτουργία του ανάλογα με την επιλεγμένη χαρτογράφηση για την ποθητή απόδοση.

Το πρώτο καθαρό όφελος από αυτή την ικανότητα είναι πως, όταν δεν χρειάζεται ο κομπρέσορας (λ.χ. όταν σέρνεσαι στο μποτιλιάρισμα με μικρές ταχύτητες), δεν επιβαρύνει τον κινητήρα αντλώντας ισχύ και ανεβάζοντας ανώφελα την κατανάλωση.

​  honda-v3

Για τον ίδιο λόγο, οι εισαγωγές του E-Compressor οδηγούν σε έναν ειδικό θάλαμο πλήρωσης (plenum chamber) προορισμένο να δημιουργήσει ομαλότερη ροή για τον αέρα καθώς οδηγείται προς τα μπεκ του ψεκασμού και ο οποίος θα σφραγίζει με μια ηλεκτρονική βαλβίδα. Όταν ο υπερσυμπιεστής δεν λειτουργεί, η βαλβίδα θα απομονώνει τον θάλαμο αυτόν, έτσι ώστε ο κινητήρας να δουλεύει καθαρά ως ατμοσφαιρικός, χωρίς απώλειες από το σύστημα που δεν χρειάζεται την παρούσα στιγμή.

Αυτό δίνει ένα θεωρητικό πλεονέκτημα στο πακέτο της Honda, καθώς φροντίζει ώστε η ύπαρξη και λειτουργία του E-Compressor να είναι πιο αποδοτική συνολικά για τον κινητήρα, προσφέροντας μόνο όταν χρειάζεται και χωρίς να επιβαρύνει απόδοση και κατανάλωση όταν δεν λειτουργεί.

​  honda-v3

Σύμφωνα με όσα έχει ήδη αποκαλύψει η Honda, στον V3 κινητήρα των 900 κυβικών εκατοστών η προσθήκη του E-Compressor του δίνει απόδοση ανάλογη με κινητήρα 1200 κυβικών, χωρίς να ανεβάζει ανάλογα την κατανάλωση καυσίμου.

Αυτά αφορούν στην παρούσα περίπτωση του 900άρη V3 κινητήρα, ωστόσο η Honda φαίνεται πως έχει μεγαλύτερα σχέδια για το E-Compressor. Όπως αναφέρει στην ευρεσιτεχνία της, η V3R είναι μια αφετηρία, καθώς η ίδια τεχνολογία μπορεί να εφαρμοστεί σε πληθώρα κινητήρων με V διάταξη και το καλύτερο είναι πως αναφέρει πολύ συγκεκριμένα παραδείγματα: V2, V4, V5 και V6!

​  honda-v3

Αφήνουμε λοιπόν τη φαντασία μας να οργιάσει και οραματιζόμαστε μια νέα γκάμα μοντέλων σε διάφορους κυβισμούς, όλα με ηλεκτρικούς υπερσυμπιεστές και αποδόσεις που υπερβαίνουν τα δεδομένα των κατηγοριών τους.

Ετικέτες

Varg SM Skoll: Ρεκόρ γύρου στην πίστα Sitges Terramar [VIDEO]

Η ηλεκτρική supermoto της Stark Future γράφει νέο ρεκόρ
Varg Skoll Record
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/9/2026

Έναν αιώνα μετά την κατασκευή της Sitges Terramar, η πίστα φιλοξένησε μια προσπάθεια κατάρριψης του ρεκόρ του Carlos Sainz και φέτος ξανά με τον Jonas Skovby και τη Varg SM Skoll.

Στην Καταλονία της Ισπανίας βρίσκεται η Sitges Terramar, γνωστή και ως Autòdrom de Terramar, μια πίστα που κατασκευάστηκε το 1923 και αποτελεί μια από τις παλαιότερες σωζόμενες της Ευρώπης. Η χάραξη είχε μήκος περίπου 2 km και χαρακτηριζόταν από τις δύο ιδιαίτερα κεκλιμένες στροφές της, με μέγιστη κλίση που έφτανε περίπου τις 66 μοίρες.

Το 2012, ο Carlos Sainz βρέθηκε εκεί για να οδηγήσει ένα Audi R8 LMS σημειώνοντας χρόνο 42,6 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια γυρισμάτων για ένα ακόμη από τα εντυπωσιακά βίντεο της Red Bull. Ο χρόνος αυτός αποτέλεσε τον στόχο για τη Stark Future στην πρόσφατη προσπάθεια της με την Varg SM Skoll.

Η πίστα φιλοξένησε το Ισπανικό Grand Prix το 1923, όμως η αγωνιστική της δραστηριότητα περιορίστηκε σημαντικά μετά την πρώτη περίοδο λειτουργίας. Η Sitges Terramar, ωστόσο, δεν είναι μια σύγχρονη πίστα με στρωμένη άσφαλτο και σύγχρονες υποδομές ασφαλείας. Πρόκειται για έναν εγκαταλελειμμένο χώρο με τσιμεντένια οβάλ διαδρομή του 1923. Για δεκαετίες παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό παρατημένη, σαν ένα μνημείο των πρώιμων εποχών των αγώνων και, για να εξασφαλιστεί η πρόσβαση, χρειάστηκε διαδικασία αδειοδοτήσεων και συνεργασία με τους ιδιοκτήτες της εγκατάστασης και τις τοπικές αρχές, η οποία διήρκεσε αρκετούς μήνες.

Η προσπάθεια του Jonas Skovby πραγματοποιήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2026, με τη Stark Future να ανακοινώνει νέο χρόνο 41,888 δευτερολέπτων στην ιστορική πίστα. Η επίδοση ήταν κατά 0,712 δευτερόλεπτα ταχύτερη από τον χρόνο του Carlos Sainz, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της εταιρείας.

Η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Stark Varg SM Skoll, η περιορισμένης παραγωγής έκδοση της ηλεκτρικής supermoto της Stark Future. Η εταιρεία την έχει παρουσιάσει ως μοντέλο περιορισμένης παραγωγής 500 μονάδων, με μαύρη εμφάνιση και τεχνική βάση που προέρχεται από την πλατφόρμα VARG και η μοναδική τροποποίηση που είχε η μοτοσυκλέτα της απόπειρας σε σχέση με το μοντέλο παραγωγής είναι το γρανάζωμα με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερης τελικής ταχύτητας.

Ο Jonas Skovby ήταν ο αναβάτης που ανέλαβε την προσπάθεια για λογαριασμό της Stark Future. Το εγχείρημα συνδύασε την ηλεκτρική supermoto με την αγωνιστική και freestyle εμπειρία του Skovby.

Varg

Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, η επίδοση αυτή ξεπεράστηκε κατά 0,712 δευτερόλεπτα και όχι πλέον από ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο με κινητήρα εσωτερικής καύσης αλλά από μια ηλεκτρική supermoto, με νέο ρεκόρ των 41,888 δευτερολέπτων και με μέγιστη ταχύτητα 200 χιλιόμετρα ανά ώρα.