Χτύπησε μοτοσυκλετιστή και αθωώθηκε

Τα αυτόνομα αυτοκίνητα έχουν τον νόμο με το μέρος τους;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

22/12/2017

Όπως ίσως γνωρίζετε, στην Καλιφόρνια κυκλοφορούν πλέον πολλά πλήρως αυτόνομα αυτοκίνητα και οι περισσότεροι κατασκευαστές αυτοκινήτων έχουν μόνιμη βάση εκεί, με σκοπό την εξέλιξη της τεχνολογίας αυτόνομης οδήγησης. Τα ατυχήματα με αυτοκίνητα που κινούνται αυτόνομα δεν είναι καινούρια είδηση. Τα περισσότερα από αυτά αφορούσαν πρωτότυπα των εταιρειών, κατά τη διάρκεια δοκιμών κι αρκετές φορές η ευθύνη ξεκάθαρα δεν ήταν της τεχνολογίας. Όμως το ατύχημα που έγινε πρόσφατα σε έναν μποτιλιαρισμένο δρόμο τριών λωρίδων, ανάμεσα σε ένα τέτοιο αυτοκίνητο και έναν μοτοσυκλετιστή, μας βάζει σε σοβαρή ανησυχία σχετικά με το νομικό πλαίσιο που υπάρχει και βάσει του οποίου η αστυνομία και τα δικαστήρια θα αποφασίζουν ποιος είναι υπεύθυνος για το ατύχημα.

Στο συγκεκριμένο περιστατικό, το αυτόνομο αυτοκίνητο ήταν στη μεσαία από τις τρεις λωρίδες (με ταχύτητα 20km/h) και ο μοτοσυκλετιστής βρισκόταν πίσω του και δεξιά (με ταχύτητα 24 km/h), κινούμενος ανάμεσα στα αυτοκίνητα (νόμιμο στην πολιτεία της Καλιφόρνια). Κάποια στιγμή τα ραντάρ του αυτόνομου αυτοκινήτου ανίχνευσαν ένα κενό στις αριστερή λωρίδα και έστριψε το τιμόνι με πρόθεση να αλλάξει λωρίδα.

Πριν ολοκληρώσει την αλλαγή λωρίδας, το κενό στα αριστερά του που ήθελε να συμπληρώθει μειώθηκε εξαιτίας φρεναρίσματος των προπορευόμενων με αποτέλεσμα να αποφασίσει να επιστρέψει στην μεσαία λωρίδα όπου βρισκόταν αρχικά.

Εκείνη τη στιγμή ο αναβάτης της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στην άκρη της μεσαίας λωρίδας, αλλά μέσα σε αυτή, δηλαδή στο κενό που είχε δημιουργηθεί από την αρχική κίνηση του αυτοκινήτου να αλλάξει λωρίδα προς τα αριστερά. Επιστρέφοντας το αυτόνομο αυτοκίνητο στην αρχική του θέση χτύπησε στο πλάι τη μοτοσυκλέτα με αποτέλεσμα την πτώση.

Το πόρισμα της αστυνομίας έριξε το φταίξιμο στον μοτοσυκλετιστή, με το σκεπτικό ότι έπρεπε να περιμένει το αυτοκίνητο να ολοκληρώσει την αλλαγή λωρίδας και μετά να μπει αυτός στη μεσαία λωρίδα. Έχει λογική το σκεπτικό τους, όμως υποτίθεται ότι τα ραντάρ και η τεχνολογία των αυτόνομων αυτοκινήτων θα έπρεπε να είχε ανιχνεύσει την ύπαρξη της μοτοσυκλέτας. Το πιο ανησυχητικό όμως είναι στην περίπτωση που όντως τα ραντάρ είχαν “δει” την μοτοσυκλέτα να κινείται δίπλα στο αυτοκίνητο, αλλά παρ΄όλα αυτά αποφάσισαν να χτυπήσουν τον μοτοσυκλετιστή στη δεξιά λωρίδα, αντί για να χτυπήσουν τα αυτοκίνητα στην αριστερή λωρίδα. Με άλλα λόγια, με ποια κριτήρια τα αυτόνομα αυτοκίνητα αποφασίζουν ποιον θα χτυπήσουν σε περίπτωση που οι συνθήκες τα φέρουν σε δίλλημα;

Τέτοιου είδους ατυχήματα είναι αυτή την στιγμή η αχίλλειος πτέρνα των αυτόνομων οχημάτων καθώς ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστούν είναι η διάγνωση της κίνησης αρκετών προπορευόμενων οχημάτων - που ο οδηγός ενός αυτοκινήτου έχει την δυνατότητα να πραγματοποιεί αυτή την στιγμή πιο εύστοχα. Για αυτό και προωθείται έντονα η διασύνδεση των οχημάτων, καθώς σε αυτή την περίπτωση το αυτόνομο όχημα θα γνώριζε ότι το κενό στην αριστερή λωρίδα θα μειωνόταν πολύ πριν κάνει την κίνηση να το καλύψει.

Όσο για το δίλλημα πάνω σε πιο όχημα θα πέσει, αν δεν μπορεί να αποφύγει κανένα από τα δύο, είναι αυτό που παραμένει ανοικτό και δυστυχώς θα παραμείνει για μεγάλο διάστημα, μέχρι να αποκαλυφθεί ο τρόπος των αποφάσεων του λογισμικού.

Δύο είναι τα ισχυρά λόμπι εκεί έξω, εκείνα που θέλουν όλα τα οχήματα να είναι αυτόνομα και διασυνδεδεμένα, μαζί με τις μοτοσυκλέτες, στερώντας ελευθερία κινήσεων, τομέας που όλοι οι μεγάλοι κατασκευαστές εργάζονται. Δύο τέτοια παραδείγματα είναι το Motobot της Yamaha ή τα Concept της Honda.

Το άλλο είναι να δοκιμαστούν τα αυτόνομα σε δρόμους της Ινδίας (δεν κατανομάζεται, αλλά φωτογραφίζεται) και γενικότερα στο χάος της Ασίας. Αν μπορούν να προβλέψουν τις κινήσεις τους εκεί, τότε θα έχουν υπερκαλύψει τις περιπτώσεις ατυχημάτων στις ΗΠΑ και τις Ευρωπαϊκές χώρες. Φυσικά, κι ευτυχώς, η λύση αυτή έχει προσκρούσει σε σοβαρές ηθικές αντιστάσεις, καθώς μέχρι να "μάθουν" θα έχουν προκαλέσει αμέτρητα ατυχήματα.

Η δική μας θέση, είναι πως η αυτόνομη κίνηση είναι κομμάτι ενός μέλλοντος μη αναστρέψιμου. Θα γίνει όσο κι αν την παλέψει κανείς. Ζητάμε και επιδιώκουμε όμως να μην επεκταθεί στις μοτοσυκλέτες, και τα αυτόνομα αυτοκίνητα να σέβονται τους κανόνες κίνησης των μοτοσυκλετών, μέσα στους οποίους είναι και η παράνομη (προς το παρόν) αλλά μη διωκόμενη (αυτή την στιγμή) διήθηση. Σε ένα διασυνδεδεμένο μέλλον αυτό μπορεί να γίνει με μεγαλύτερη ασφάλεια από ότι τώρα. Γιατί τα αυτοκίνητα θα γνωρίζουν από χιλιόμετρα πριν, πως πλησιάζει μοτοσυκλέτα που κινείται ανάμεσα στις λωρίδες!

FIM: Νέες οδηγίες για τη διαχείριση της διάσεισης στους αγώνες μοτοσυκλέτας

Τουλάχιστον 10 ημέρες εκτός σε περίπτωση διάγνωσης - 20 για τους κάτω των 17 ετών
FIM διάσειση οδηγίες 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

12/1/2026

Θέλοντας να αναδείξει τη σοβαρότητα της πιο συχνής εγκεφαλικής βλάβης στους αγώνες μοτοσυκλέτας αλλά και πιο αποτελεσματική αντιμετώπισή της, η FIM ανακοίνωσε νέες οδηγίες αναφορικά με την αξιολόγηση και την διαχείρισή της.

Η διάσειση ήταν το κεντρικό θέμα κατά την 1η Ιατρική Σύνοδο Κορυφής που πραγματοποίησε η FIM το 2024 αναγνωρίζοντας το γεγονός ότι ενώ η διεθνής ομοσπονδία τηρεί τα διεθνή πρωτόκολλα στους αγώνες που έχουν την έγκρισή της αναφορικά με την αντιμετώπιση της διάσεισης, τα "εργαλεία" που χρησιμοποιούνται για την συνολική της αντιμετώπιση δεν έχουν προσαρμοστεί 100% στους αγώνες μοτοσυκλέτας.

Στη συγκεκριμένη σύνοδο αποφασίστηκε να δημιουργηθούν οι κατάλληλες οδηγίες για την αντιμετώπιση της διάσεισης με τη συμβολή ειδικών επί του θέματος. Η FIM τις ανακοίνωσε ως "Οδηγίες Αξιολόγησης και Διαχείρισης Διάσεισης" στις 9 Ιανουαρίου του 2026 με την έγκριση να έχει δοθεί για αυτές από τις 3 Δεκεμβρίου 2025, όταν και πραγματοποιήθηκε η 4η συνάντηση για τη χρονιά που μας πέρασε του διοικητικού συμβουλίου της ομοσπονδίας.

Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση οι νέες οδηγίες προσφέρουν ξεκάθαρες διαδικασίες για την αξιολόγηση της διάσεισης ενός αθλητή και την μετέπειτα διαχείρισή της, ώστε να μειωθεί ακόμη περισσότερο η πιθανότητα να υπάρξουν σοβαρές συνέπειες στην υγεία του αγωνιζόμενο μεσοπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα.

Ο ασθενής θα πρέπει να ακολουθεί συγκεκριμένες διαδικασίες για την αξιολόγηση, αποθεραπεία και επιστροφή του στους αγώνες, οι οποίες ισχύουν πλέον για όλες τις μορφές και κατηγορίες αγώνων μοτοσυκλέτας. Οι νέες οδηγίες δίνουν ακόμη μεγαλύτερη έμφαση στην όσο το δυνατό πιο έγκαιρη διάγνωση της διάσεισης, στην υποχρεωτική αποχή του αθλητή από αγωνιστική δραστηριότητα ακόμη και στην υποψία διάσεισης και στην επιστροφή του στους αγώνες που θα γίνεται με την ακολουθία συγκεκριμένων βημάτων και φυσικά υπό ιατρική επίβλεψη.

Η FIM αναφέρει ότι δεν υπάρχει διάσειση που να μην είναι σοβαρή. Ακόμη και οι ελαφριές θα πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά, εκείνες δηλαδή όπου ένας αναβάτης δεν χάνει τις αισθήσεις του και έχει αρχικά απλά ελαφριά ζαλάδα. Σε περίπτωση θετικής διάγνωσης ο αθλητής θα πρέπει να απέχει από τους αγώνες για 10 ημέρες από την ημέρα που έπαθε διάσειση.

Στις οδηγίες της η FIM υιοθετεί τα 9 R: Reduce, Recognise, Remove, Refer, Rest, Recover, Rehabilitation, Return-to-sport και Review.

Το Reduce έχει να κάνει με την μείωση της πιθανότητας εμφάνισης διάσεισης μέσω της χρήσης του σωστού εξοπλισμού ασφάλειας από την πλευρά του αναβάτη.

Το "Recognise" αφορά την έγκαιρη διάγνωση της διάσεισης και των συμπτωμάτων της από μη ιατρικό προσωπικό, σύμφωνα με το "εργαλείο" Concussion Recognition Tool 6 (CRT6) που χρησιμοποιείται και από μη ιατρικό προσωπικό (βρείτε το εδώ). Σε περίπτωση ατυχήματος αξιολόγηση του αναβάτη θα γίνεται και σε επόμενο σκέλος ενός αγώνα, αν υπάρχει τέτοιο, ή αν έπεσε, για παράδειγμα, στα ελεύθερα δοκιμαστικά.

Το "Remove" έχει να κάνει με τη δυνατότητα να μην επιτρέπεται σε έναν αθλητή να συνεχίσει την προσπάθειά του ακόμη και αν υπάρχει υποψία διάσεισης και όχι ξεκάθαρα συμπτώματα. Για την αρχική διάγνωση, αμέσως μετά το ατύχημα ο αναβάτης θα δέχεται μια σειρά από 5 στάνταρ ερωτήσεις που θα πρέπει να απαντήσει σωστά και σε εύλογο χρονικό διάστημα: από το πού βρίσκεται, μέχρι τη θέση που τερμάτισε στον προηγούμενο αγώνα.

Στις αλλαγές των οδηγιών βλέπουμε ότι στις πρώτες 48 ώρες δεν συνιστάται πλέον πλήρη ανάπαυσή και αποχή από οθόνες, ενώ προτείνεται πολύ ελαφριά σωματική άσκηση, ακόμη και αν αυτή εντείνει τα συμπτώματα της διάσεισης και σταδιακή αύξηση της έντασης της άσκησης μετά από δύο ημέρες. 

Για τους αγωνιζόμενους που έχουν ηλικία κάτω από 17 έτη η ελάχιστη χρονική αποχή από την αγωνιστική δράση είναι οι 20 ημέρες, από την ημέρα του ατυχήματος.

Δείτε και κατεβάστε τις οδηγίες της FIM εδώ, οι οποίες έχουν ενδιαφέρον ακόμη και αν δεν αγωνίζεστε, αφού προσφέρουν χρήσιμες πληροφορίες για το πώς να διαγνώσετε μια διάσειση.